CHAPTER 30

2.4K 56 1
                                        

AMISELLE SERISE AVELLANO

I was silently sitting from where I'm sitting while looking at Zamira and the woman bedside her. Katabi niya kasi ngayon ang mama niya na hindi mo masasabing matanda na dahil sa taglay niyang ganda.

Hindi kami tabi ngayon dahil hinanap siya ng mama niya simula ng makarating kami rito sa catering part nitong part ng hotel ni Zamira.

Ito namang mama ko ay hindi mapakali dahil sa katabi niya ring babae. Magkakasing edad lang si mama at mama ni Zamira—ganoon din ang babaeng katabi ni mama.

"It's been a year since the last day I saw you, Serine." saad ng mama ni Zamira.

Tahimik lang na kumakain ang ibang kasama namin. Walang gustong magsalita o kahit gumawa ng kahit anong ingay manlang dahil na rin siguro sa pare-pareho kaming na i-intimidate sa mama ni Zamira.

My mom look so intimidating too. The woman bedside her can't stop staring at my mom. May katabi pa siyang isang magandang babae na mukha ka-edaran ko lang. Even Zamira look so intimidating right now.

Ano bang meron sa kanila?

Tiningnan ko si Zaniya na excited sana akong kausapin kanina pero kaagad na natahimik ng dumating ang mama nila.

"Yeah, it's been a year na nga. Mas maganda pa rin ako sa'yo." ngising saad ni mama na ikinatawa ng mama ni Zamira.

"Come on, be nice infront of our daughters, Serine." ang expensive ng tawa ng mama ni Zamira.

Sa bagay, Salazar sila. Napapalibutan ng mga expensive.

I was wearing a white turtleneck dahil sa kagagawan nitong katapat ko.

"Aren't you going to great the daughter of your first love, Lucresia Amira?" baling na tanong ng mama ni Zamira sa katabing babae ni mama.

"Shut your mouth, Yzamira." sagot nung babaeng may pangalang Lucresia Amira sa mama ni Zamira na si Yzamira.

"Mabuti na lang talaga at hindi namana ng mga anak mo 'yang ugali mo." pahayag ni mama sa mama ni Zamira.

Nahihirapan na ako, ano ba itatawag ko sa mga matatandang 'to?

"For real," pag sang-ayon ni Lucresia Amira sa sinabi ni mama dahilan para mapanguso ang mama ni Zamira.

"Stop acting like you're a cold heartless bitch, Yzamira. Mas kupal ka pa sa kupal." saad ni mama at humigop sa juice niya.

"Ang sama..." maktol ng mama ni Zamira.

Nagkatitigan kaming mga natitirang tao sa table. Mukha silang nabunutan ng tinik ng marinig na kupal pala ang mama nitong girlfriend mo.

"Small world, sinong mag-aakala na magkakatuluyan pala mga anak natin?" tawang pahayag ng mama ni Zamira.

"Serine, sigurado ka bang hindi ampon itong anak mo? Mas maganda pa sa'yo." saad ng mama ni Zamira sa mama ko at nakangiti akong tiningnan.

"Call me mommy, sweetie. Welcome to our family—except sa mommy mo." saad niya at kinindatan ako.

Inirapan ni mama si Mommy Yzamira—sabi niya call me mommy daw eh. Edi ayan, wish granted.

Pero sa kabilang banda, sobrang saya ko. We're now finally legal sa both side ng family namin ni Zamira. Tanggap nila kami.

Hindi ko rin maiwasang magtaka at mapa-isip. Paano nakilala ni mama ang pamilya ni Zamira? Anong koneksyon ng mama ko sa kanila?

"Anyway, don't be shy everyone." anunsyo ni mommy Yzamira kaya naman ngumiti ang iba naming mga kasama.

Dapat hindi na eh, umingay kasi ang buong hapag. At syempre, nangunguna si Celestine, Sereida, Amethyst, Fleur at Ythara. Ang ibang professors na kasama namin ay nakikitawa lang sa mga kalokohan ng iba.

The Shattered Memories Where stories live. Discover now