The Bridge

Chapter 58

Napagsabay ko ang internship ko at ang workshop. Balanced. 

Hindi ko muna sinabi sa kahit sino ang mga discovery ko sa buhay. Parang never-ending to eh para isahang kwento na lang. Hindi pa kami lumalabas ni Ms. Rushell kaya hindi ko pa naririnig yung story niya tungkol sa mga magulang ko.

I sigh habang nasa hagdan ako ng emergency exit, katahimikan at tanging pagbukas ng pinto mula sa ibang floors lang ang naririnig ko. I was humming a melody dahil ang ganda ng echo dito as in nagreresonate sya all over the place isa pa tahimik din kaya nakakaisip ako ng bagong music..

It was echoing and it felt magical at this moment. I suddenly miss him, hindi pa kase kami nagkikita ulit dahil busy na sya lalo dahil nga isa na syang ganap na employee. Yes nasa new phase na sya ng buhay. Samantalang ako, nahihirapan pa akong i-figure out yung mga bagay-bagay.

I sighed started humming again, pag may naiisip akong words na sa tingin ko mag-co-compliment sa tono ng kantang hina-hum ko itina-type ko sa phone ko. 

Napatayo naman ako nang biglang bumukas yung pinto kung saan ako nakaharap, muntik pa ako ma-out-of-balance dahil sa bigla kong pagtayo.

"Anyare sayo?" tanong ni Kaizo na syang sinara ang pintuan sa likuran niya.

"Nakakagulat ka kase eh."

"Dapat ba kumatok ako?" sarkastiko nyang sabi. Nakakaloka naman ang isang to!

"Tss..." yun lang ang nasabi ko. Tuluyan na akong bumaba ng baitang tapos binuksan ko yung pinto para lumabas at iniwan na sya doon. Pumunta na uli ako sa locker area dahil malapit na rin naman ang oras ng start ng klase. Huminga ako ng malalim nang makita ko na naman ang babaeng ito na papalapit sakin. Hindi ko alam kung anong trip niya sa buhay o baka talagang naiinis syang ako ang girlfriend ng nag-iisang Frances.

"Hi Cerii..." bati niya sakin, she's giving me the sweetest yet the deadliest smile that you could ever imagine. Ngumiti lang ako sa kanya, ayoko namang isipin niyang isnabera ako. Hindi talaga ako pwedeng hindi maging mabait. Tiningnan na naman nya ako from head to toe. Naiinis lang ako pero sige.

"Gaano ka katagal niligawan ni Frances?" tumaas ang kilay ko.

"Bakit mo tinatanong?"

"He's not telling the media kase. I'm curious."

"If he's not telling the public, it means it's not something to pry on." sabi ko sa kanya ng nakangiti. Her smile dropped, mas lumapit sya sakin. "Ano bang problema mo sakin?" tanong ko sa kanya. Hindi sya sumagot.  

Before she left, she whispered, "You should take care of your boyfriend and protect your belongings to avoid being snatched. "

Ano bang akala niya? Makukuha nya ng ganon-ganon na lang ang boyfriend ko? I have put my trust in him since the beginning so to be swayed by this kind of childplay is a no for me.

I heave a sigh.

"Well, I agree." nagulat naman ako dahil sa taong galing sa likod ko. Si Jerad. The playful one na kasama lagi ni Kaizo. "Like, this is entertainment industry-"

"Not interested." sabi ko sa kanya.  

"Wait, wait, it's just a friendly reminder. You're Cerium, right? I'm Jarred. Nice to meet you." sabi niya bigla. Hindi naman niya inilahad ang kamay niya, nakahawak lang sya sa buhok niya na para bang nagkakamot. Tiningnan ko lang sya ng suspicious. "What?"

"Wala. Thank you sa reminder or whatever." Kinuha ko yung violin ko sa lalagyan, magdan lockers dito kase kasya violin ko eh.

"You don't take them seriously."