Σε βλέπω και ερεθίζομαι

Ημερολόγιο

Δεν είμαι η Άννα, συγνώμη αν ξενερώσατε περιμένοντας νέο κεφάλαιο.

Είμαι η Rainbow. Ημερολόγιο κατάντησε αυτό το "βιβλίο" και όλο σας μιλάω για άσχετα.

Το ξέρω πως χάθηκα. Πάλι. Για ακόμη μια φορά. Για πέντε ολόκληρους μήνες. Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Έχω ταλέντο στο να εξαφανίζομαι. Έχω καταντήσει κουραστική.

Τουλάχιστον δε χάθηκα πάλι για 7 χρόνια. Κάτι είναι και αυτό.

Να πω πάλι δικαιολογίες; Έχει νόημα; Με παρασέρνει η ζωή και χάνομαι.

Που με χάνεις που με βρίσεις όμως, όλο εδώ γυρνάω.

Στα παλιά μου μονοπάτια. Στην αγαπημένη μου Άννα και σε σας που σας έχω μάθει μέσα από τα αστεράκια και τα σχόλια και ανυπομονώ για κάθε σχόλιο που αφήνετε για να δω πως σας φάνηκε η κάθε σκηνή στο "βιβλίο".

Τα θυμάμαι τα περισσότερα ψευδώνυμα. Θυμάμαι το κάθε τι που σχολιάσατε. Σας ευχαριστώ από καρδιάς.

Επέστρεψα πάλι με σκοπό επιτέλους να το τελειώσω. Το ακούσατε πολλές φορές αυτό από μένα, όμως αυτή τη φορά δεν παίζει να μην το καταφέρω.

Εξάλλου δεν έμεινε πολύ. Ένα ή δύο κεφάλαια, αναλόγως πως μου βγει.

Εδώ και μερικές μέρες το διαβάζω από την αρχή για να μπω στο μουντ να εμπνευστώ να γράψω το φινάλε.

Παράλληλα ανέβασα και δύο κεφάλαια στη νέα μου ιστορία γιατί ήταν πιο εύκολο. Είχα ανεβάσει μόνο την εισαγωγή και το πρώτο κεφάλαιο και ήταν πιο γρήγορο να διαβάσω εκείνο ώστε να μπω στο κλίμα. Έγραψα ήδη το κεφάλαιο 2 και 3. Μιλάμε πολύ γέλιο. Έχω φάει κόλλημα με τη νέα πρωταγωνίστρια τη Μένη στο "Εσύ πότε θα παντρευτείς;" Ελπίζω να αρέσει κι εσάς, όσο και σε μένα.

Πίσω στην Άννα τώρα. Διαβάζοντάς την ξανά, συγκινήθηκα πάρα πολύ.

Δεν το περίμενα. Πολύ έντονα τα συναισθήματα.

Ευχήθηκα να μην την είχα γράψει εγώ, για να μην ξέρω το τέλος και να έχω μεγαλύτερη αγωνία σε κάθε κεφάλαιο.

Μην τα ξαναλέμε. Το ξέρω ότι δεν είναι κανένα αριστούργημα αλλά το αγαπάω πολύ αυτό το "βιβλίο".

Σας έγραψα τελείως αυθόρμητα πάνω στη συγκίνησή μου βλέποντας ένα ένα ξανά τα σχόλια σας σε κάθε παράγραφο.

Ίσως γι' αυτό με παίρνει μέρες να το διαβάσω όλο γιατί συνεχώς μπαίνω και διαβάζω παράλληλα αυτά που μου γράφετε.

Οπότε μπήκαμε τελική ευθεία. Είστε ακόμη εδώ;

Αν ναι! Ίσως σήμερα ανεβεί κεφάλαιο. Αν δεν με πάρει ο ύπνος δηλαδή. Γιατί μόλις άρχισα να το γράφω.

Φιλάκια!

Υ.Γ. Διαβάστε ξανά το τελευταίο κεφάλαιο να θυμηθείτε που το αφήσαμε.