Σε βλέπω και ερεθίζομαι

Κεφάλαιο 17

Ναι είναι αλήθεια! Τον θέλω. Το σώμα μου τον αναζητάει έντονα. Δεν ξέρω ακριβώς τι θέλω μιας και δεν έχω ζήσει ποτέ πριν τον έρωτα, αλλά το σώμα μου πονάει για κάτι. Κάτι που μόνο ο Άρης ξέρει πως να μου δώσει. Τον βλέπω να κάνει την κίνηση να σηκωθεί από τη μηχανή του, όσο τα μάτια του κοιτάνε με ολοφάνερο πόθο μέσα στα δικά μου και αμέσως τα σωθικά μου δένονται κόμπο και το αίμα στις φλέβες αδυνατεί να φτάσει στα πόδια μου με αποτέλεσμα να είμαι έτοιμη να καταρρεύσω. Ταλαντεύομαι λίγο και αμέσως νιώθω το φόβο να τρυπάει το μυαλό μου. Ο φόβος με επιστρέφει στα λογικά μου. Είναι λες και συνέρχομαι από το όμορφο, μαγικό αλλά ταυτόχρονα και καταστροφικό τραγούδι των σειρήνων της Ελληνικής μυθολογίας. Όπου η σειρήνα στην προκειμένη περίπτωση είναι τα καυτά φιλιά του Άρη. Ο Άρης βλέπει τη στιγμιαία αλλαγή στα μάτια μου και κάθεται πίσω στη μηχανή του την ίδια ώρα που του λέω ξέπνοη,

"Άρη σε θέλω πολύ, αλλά πρέπει να φύγεις."

Ο Άρης με ένα νεύμα του κεφαλιού του προς εμένα, φοράει το κράνος του, βάζει μπρος τη μηχανή και εξαφανίζεται μέσα στη σιγαλιά της νύχτας και εγώ μένω μόνη μου και για άλλη μια φορά ανικανοποίητη.

Ξέρω δε μου φταίει κανείς. Το φταίξιμο είναι όλο δικό μου. Καλά να πάθω. Αλλά φοβάμαι. Φοβάμαι μη με πληγώσει ο Άρης γιατί καταβάθος έχω ακόμη μερικές αμφιβολίες όσο και αν προσπαθώ να τις καταπνίξω. Αλλά κυρίως φοβάμαι το άγνωστο. Είναι κάτι πρωτόγνωρο για μένα ο έρωτας. Δεν ξέρω τι να περιμένω αλλά και ούτε πως πρέπει να αντιδράσω. Δε θα ξέρω τι να κάνω, πως να φερθώ και θα κάθομαι παθητικά και φοβάμαι πως δε θα αρέσει στον Άρη. Φοβάμαι και λίγο μην πονέσω, φοβάμαι μην το μετανιώσω και μετά θα είναι αργά για να αλλάξω κάτι. Φοβάμαι και ντρέπομαι να με δει ο Άρης γυμνή. Με λίγα λόγια όσο πολύ τον θέλω και τον λαχταράω άλλο τόσο είμαι τρομοκρατημένη. Τη μια στιγμή τον ποθώ με μια ένταση που κάνει το σώμα μου να εκλιπαρεί για ένα του άγγιγμα και την αμέσως επόμενη στιγμή παραλύω από το φόβο. Χρειάζομαι χρόνο. Μακάρι ο Άρης να με θέλει τόσο πολύ που να μου δώσει αυτόν το χρόνο που χρειάζομαι. Δε θέλω να τον χάσω. Κάθε μέρα τον ερωτεύομαι όλο και πιο πολύ και μαζί του νιώθω ευτυχισμένη.

Ανεβαίνω με τρεμάμενα πόδια στο σπίτι μου και ετοιμάζομαι για ύπνο. Μόλις ξαπλώνω στο κρεβάτι έρχεται μήνυμα από τον Άρη.

«Καληνύχτα μικρή μου πρωταθλήτρια του μπόουλινγκ!»

Δε θύμωσε. Είναι τόσο καλός και τόσο υπομονετικός τελικά. Με ένα πλατύ χαμόγελο του απαντάω,