ÇAKO

Bu Bir Rüya

İstek üzerine üç şarkı daha söyleyip inmişti sahneden. Hemen gidip Çağatay'a sarılmak istiyordu.. ama mesafesini korudu. Alin'le ve Giray'la sarılıp onların masasına oturdu. Çako ona su söyledi. Dili damağı kurumuştu.

"Çok... çok güzeldi.." dedi Çako kızın gözlerinin içine aşkla bakarken.

"Çok heyecanlandım, ama gözlerinde kaybolarak şarkı söylemek hep hayal ettiğim şeydi.." dedi Asu ona eğilip fısıldayarak...

Çako kafa salladı.

"Bi şampanya patlatmak istiyoruz şerefine.." dedi Giray  şişeyi eline alarak çalkaladı.

"Bu işlerde çok iyidir.." dedi Alin göz devirerek..

Kadehleri tokuşturup içtiler.

"Yarın akşam yokum, Ömer'in annesi yemeğe çağırdı.. bilmiyorum haberin olsun, belki gelmek istersin.." dedi.

Asu düşüncelere dalmıştı. Ömer canlı kanlı, esprili halleriyle gözünün önüne geliyordu. Yıllar geçmişti ama gülüşünü bile anımsadı.

"Gelmek istiyorum ama.. kendimi tutamazsam. "

"Bunun ne önemi varki, yaşanan onca şeyden sonra."

"Belki hafiflemiştir ve ben bu şekilde davranırsam, bilmiyorum Çağatay dayanamam, o kadını da üzerim.."

"Hafiflememiştir eminim Asuman, geceleri aylar geçse bile onu ağlarken yakalıyordum.."

"Onlardamı kaldın ?"

"Evet, yazlıklarına bile gittim, onun yokluğunu sanki benimle dolduruyor gibiydi ve kız arkadaşımla tanışmaya hakları var.."

"Tamam, geleceğim..."

"Eve geçelim mi ? Benim bir işim kalmadı.." dedi Çağatay.

"Olur, ama bana her şeyi anlat, onlara gitmeden.."

Çako yine yaşadığı bu büyük acıyla yüzleşecekti.

"Anlatacağım..."

"Bize müsade, eve geçiyoruz, siz eğlenmenize bakın..." dedi ayaklanırken. Asu'da ayaklanmıştı.

"Tamam, haberleşelim.." Giray ve Alin'le vedalaşıp arabaya atlamışlardı ve evin yolunu tuttular.

Balkonda sigarasını yakarken söze başlamıştı.

"Bizdeydik, yine dertleşiyorduk büyük ihtimal.. ne konuştuğumuzu hatırlamıyorum ama kesin yine seni anlatıyorumdur.. hep seni anlattım zaten.. şuan bile, o ana gidip ona izin vermemeliydim diye düşünüp duruyorum. Zaman makinem olsa ve o ana dönsem.. iş işten geçince hissettiğim pişmanlık duygusunu tarif edemem..

"Çağatay.. çok çok üzgünüm..."

"İçmiştik, Kuzey ve Giray'da vardı. Keyfimiz yerindeydi. Arada şakalaşıyorduk. Ona sarılmadığım her an için pişmanım, o benim en yakın dostumdu.. Aşkımızın ilk şahidi.. bazen sınıfta sana asılmalarıma sessizce güldüğü anlar geliyor aklıma.."

"Peki sonra ?"

"Telefon geldi, arayan Merve'ydi.. eminim oda benimle aynı pişmanlığı hissediyordur, keşke aramasaydım diyordur... lanet olsun ! Keşke aramasaydı Asuman ! Ne bileyim telefonunun şarjı bitseydi o telefonu açmasaydı. Çok içip yanı başımda sızsaydı..."

"O gün değilse başka bir gün belkide Çağatay. Buna engel olamayız, kabullenmen gereken bu. Elimizden bir şey gelmez.."

"Kaza geçirmişler, işte kız panik halde babası ağır yaralı, kimi arayacağını bilememiş. Ömer'de panik oldu.. arabaya binmeye çalıştı. Engel oldum, ama sakinleştirmek mümkün değildi ! Bastı gaza gitti. Ne yapacağımızı bilemedik, sarhoştu ve çok hızlıydı. Şöförlerden birini çağırdık, kuzeyle peşinden gittik..