Epilogue

601 16 0
                                        

Hi guys! I'm back! Sorry for the long wait. Ngayon ko lang to natapos kasi these past few months wala talagang pumasok na idea sa isip ko to finish this story kaya I'm very sorry for the slow update.

-------------------------------------------

Huli na ang lahat. Hindi ko man lang siya nailigtas. Sana binilisan ko man lang. I sighed as I look at her grave. I put the bunch of pink roses on the top of her tombstone. Even though malaki ang kasalan niya sa'kin ay napatawad ko na naman siya.

"May you rest in peace..." I whispered while looking at her name.

Tumayo ako at lumapit sa katabing lapida nito kung saan nakalibing ang isang taong mahalaga sa'kin. I can't do anything that's why she died. But it's not my fault either. Nilagyan ko rin ng rosas ang kanyang lapida.

"Thank you for everything. Ako na ang bahala sa lahat."

Someone's POV

Nakakapanibago. Puro puti ang nasa paligid ko. Bumangon ako at inilibot ang paningin sa paligid. Bakit kahit sa malayo ay malinaw pa rin sa paningin ko? Pinakiramdaman ko ang katawan ko at ramdam ko ang pagbabago. Dahan dahan akong naglakad para libutin ang paligid. Nasaan ba ang mga tao? Bakit ako lang ang mag-isa dito?

Inilibot ko ang paningin sa paligid at napadpad ito sa isang human size mirror. Lumapit ako doon at tinignan ang sarili ko sa salamin. Bakit parang naging glowing ang skin ko? Saka bakit parang nagkalaman ako ng kaunti? Bumaba ang tingin ko sa tiyan ko dahil may maliit itong umbok.

Hinawakan ko iyon. Busog ba ako? Ano ba ang kinain ko bakit nagkaroon ng ganitong umbok ang tiyan ko? Curious na hinimashimas ko iyon habang naka tingin sa repleksyon ko sa salamin. Napapitlag ako dahil may malaking kamay ang pumatong sa kamay ko na nakahawak sa tiyan ko. Napaangat ang tingin ko at nagulat ako sa nakita ko.

"Miss me?" Matigas at buong boses na sabi niya.

Ang lapit ng mukha niya sa tainga ko. Ang lakas ng tibok ng puso ko.

"You look beautiful with your baby bump." He chuckled.

Nagtatakang napatingin ako sakanya. "A-Ano ba pinagsasabi mo?" Busog lang ako.

Tinignan niya ako sa mata mula sa repleksyon namin sa salamin.

"You're two weeks pregnant, Darling."

Nanlaki ang mga mata ko at napatingin sa tiyan ko na may maliit nga na umbok. Hindi makapaniwalang napabalik ang tingin ko sakanya mula sa salamin.

"P-Paano..." Wala sa sariling bulong ko.

Nanindig ang balahibo ko nang maramdaman ko ang mainit niyang hininga sa tainga ko.

"Baby, I didn't use protection." He said with a mischievous smile on his damn handsome face.

Laglag ang panga na hinarap ko siya. Hindi parin mag sink in sa isip ko na buntis ako. Oo, totoo nga na may nangyari sa amin. Pero hindi ko ini-expect na mabubuntis niya ako. Saka two weeks pa lang ah, bakit may umbok na yung tiyan ko?

"Two weeks pa lang diba? Bakit halata na ang umbok sa tiyan ko?" Taka kong tanong. Baka panaginip lang 'to!

"Tsk. Vampire's pregnancy is different from Human's." Ibinulsa niya ang kanyang kamay.

Napatulala ako sakanya. "Ano? Ikaw lang ang bampira, hindi ako. Paano nangyari yun?" Naguguluhan kong tanong.

Biglang sumeryoso ang kanyang mukha. "I made you one of us in order to save you from death." He clenched his jaw.

Dahil sa sinabi niya ay nag flashback sa akin ang lahat ng nangyari. Nabaril ako at nahulog sa bangin. Si Tita Pinky... at si Shero. Parang nanghina ako bigla. Nag angat ako ng tingin sakanya.

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Oct 17, 2025 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

The Devil's MaidWhere stories live. Discover now