Give Our Love A Second Chance

GOLASC-CHAPTER 53

CARLOS' POV

Panaka naka kong pinagmamasdan si Ara habang nagdadrive ako papunta sa bahay na tinitirhan niya. Katabi ko kasi siya.  She is  staring blankly  outside the window.  Na para bang may malalim siyang iniisip. Hindi rin nakaligtas sa akin ang mga luhang pumapatak sa mga mata nito habang nakatanaw pa rin sa malayo.

Alam kong may nangyari na namang komprontasyon sa pagitan nila ni Thomas. Hindi naman ako bulag at manhid para hindi maramdaman yun.  I really want to hug Ara and comfort her. But on the other hand, i really have the urge to wring Thomas' neck . Kasi, siya na naman ang rason kung bakit umiyak na naman si Ara.

Hindi ko man alam kung ano ang mga nangyari sa relasyon nila ni Thomas noon.. But i think that they had a not so good break up five years ago. Though na magkatrabaho sila ni Ara at Thomas, wherein Ara is an employee and Thomas as his employer, nandoon yung kakaibang aura at atmosphere na namamayani. Mukhang nasaktan ng husto si Ara dahil sa kagagawan ni Thomas.

Kaya ngayon na ihahatid ko siya sa kanilang bahay, i will grab this opportunity to confess my feelings for her. Bahala na, mareject man ako o hindi, what matters most is i will finally tell her the feelings that i had been hiding for her for the past years.

Pero kung bibigyan ako ni Ara ng pagkakataon,  yung pagkakataon na mapapatunayan ko sa kanya kung gaano ako kaseryoso sa nararamdaman ko sa kanya, gagawin ko ang kung ano ang dapat kong ginawa noon. I will prove to her that i am worthy of her love and her time.

Matagal na panahon na nagparaya ako kay Thomas. Kasi ang alam ko noon ay mas mapapasaya niya si Ara, mas mamahalin niya si Ara ng higit pa sa pagmamahal na maibibigay ko dito. At higit sa lahat, siya ang mahal ni Ara.

Pero isang maling desisyon pala ang ginawa ko. Dahil ang Thomas na yun pala ang lalaking nagbigay ng sakit sa babaeng mahal ko.I think now that she is single, it is my chance to give a shot to push my feelings for her.Naging torpe ako noon. Kaya ngayon,  ihahayag ko na sa kanya ang tunay konh nararamdaman.  Na finally, masasabi ko na rin ang mga salitang " MAHAL KITA VICTONARA GALANG".

Panaka naka ko siyang tinatanong sa mga daan na babaybayin namin papunta sa kung saan siya nakatira.

Minutes later, ligtas kaming nakarating sa isang subdivision dito sa Makati. Karamihan sa mga kabahayan dito ay malalaki at nagsusumigaw ng karangyaan.

Itinuro niya sa akin ang kalye papunta sa kanilang bahay.

Ilang sandali pa ay nasa tapat na kami ng isang katamtamang laking bahay. Isang bahay na napipinturahan ng berde,  may dalawang palapag din naman at napapalibutan ng mga sari saring bulaklak. 

Agad namang kaming  pumasok sa loob ng bahay.

Isang pamilyar na tinig ang tumatawag kay Ara.

Mika: Ara, nandito ka na pala..  Sorry daks ha, pinatulog ko pa kasi si Miko sa kwarto kaya hindi kita napagbuksan ng pinto.

Ara:Nu ka ba daks, okey lang yun, may susi naman ako.

Mika:  Mabuti naman....(tumingin sa akin, nabigla) Uy, parang namumukhaan kita ah.(Isip) Pamilyar talaga mukha mo eh.. Ah, Carlos, ikaw pala yan! Ba't kasama kayo ni Arabelsss?(ngisi) Nililigawan mo siya noh?(may himig panloloko)