sakar bayan // ethan dolan

2. SEZON/31.BÖLÜM: "DELİ."

"Ah.. Merhabalar! 🙌 Buraya yazı yazmayalı o kadar uzun zaman olmuş ki. Şimdi kitap final'di, bu yb nerden çıktı? diyebilirsiniz. Geçen bölümdeki finalin adını değiştirerek, sezon finali yaptım. 🙈 Yani artık Sakar Bayan'ı yazmaya devam edeceğim. Bu ilk kurgum olduğu için acemiydim ama şu saaten sonra yepyeni şeyler göreceksiniz. Kitap ayrıntılı bir şekilde günlük hayatımıza uyarlanacak. Sizi çok seviyorum. 💋 Yorumlarınızı bekliyorum! 😎 ."

Keyifli Okumalar...

*

Ben deli değildim. Ben hasta değildim. O gördüklerim ve yaşadıklarım herşey gerçekti. Ben bunu biliyorum. Derin gerçekti, ona hissetiğim duygular ve onun bana hissettiği duygular hiç olmadığı kadar gerçekti. Bunu herkese kanıtlayabilirdim, ve kanıtlamama iki saaten az kaldı. Derinle çarpıştığımız günden sonra hemen numarasını alıp buluşma ayarladım. Annemlerede artık hastaneden sıkıldım, arkadaş edinmek için yeni gideceğim okuldan arkadaş edindiğim ve yaz tatili bitmeden birşeyler yapmak istediğimden bahsettim. Kabul ettiler tabikii. Işte bundan sonra geri kalan tek şey ise, giyinmek kalmıştı. Dolabımın önünde durarak, Dizleri yırtık dar siyah bir pantlon giymiştim. Üstümede, siyah bir büstiyer giymiştim. Ayakkabı olarak da, siyah bir bilek boy nike ayakabı giydim. Çanta olarak ta deri bir sırt çantası aldım. Saçlarımı yapmak içinde saç düzleştiricisini fişe taktım ve saçımı yapmaya başladım. Saçlarım bittikten sonra yuvarlak gözlüklerimi başıma taktım. Kırmızı bir ruj ve rimel sürüp evden çıktım. Kendimden emin gözükmem lazımdı. Hasta gibi değil, değil mi? Annemi öptükten sonra evden çıktım. Yeni aldığım ehliyetle birlikte, pekte lüks olmayan arabama bindim. Bunu yapabileceğime emindim. Zaten Derin de anlayacaktı bunların gerçek olduğunu ve onunla birlikte ailemin yanına gelecektim. Ve benim tek aşkım olan Derin, annemlere herşeyin hayal ürünü olmadığını söyleyecekti. Annem ve Babam da bana hasta bir kız gibi davranmayacaktı. Bende hayatımda sadece, Derin ve Kıvanç'ın olduğu kısmına geri dönecektim. Yani eski yalnızlığıma. Ama bunlardan da önce olduğu gibi, Kıvançı bulmam gerekirdi. O benim abim'di ve her zaman yanımda olurdu. Hızlıca arabayı sürdükten sonra birden sıkışık trafikle karşı karşıya kaldım. Sürücü koltuğunun yanındaki pencereye direseğimi koyup elimide başıma koyduktan sonra arabayı milim milim sürüyordum. Iyice bu durumdan sıkılarak, arabanın cd yerine, Shawn'nın albümünden bir tane yerleştirdim. En sevdiğim ve her zaman dinlediğim şarkılardan biri olan imagination şarkısını açtım. Arabayı hem sürüp hem de şarkıyı mırıldanıyordum. Bu benim ve Derin'nin arasındaki bağ'dı. Bana bu şarkıyı o söylemişti. Derin ile ben, ilk defa bu şarkıdan sonra biz olmuştuk. Açılan trafikle beraber şarkının sesini biraz daha kıstım ve kendimi yola verdim. Uzun süren yolculuktan sonra buluşacağımız yerin önüne geldim. Hızlıca arabamı park edip, kafenin içine girdim. Etrafı göz gezdirdiğide daha gelmemiş olduğunu gördüm. Bende kendime bir yer seçerek oraya oturdum. Birkaç dakika sonra garson yanımda belirip, ne isteyip ne istemediğimi sordu. Bende ona arkadaşım geldikten sonra sipariş vereceğimi söyledim ve gitti. Garson gittikten 5 dakika sonra telefonu elime aldım ve annem için zorla açtığım instagram hesabıma girdim. Aklıma gelen fikirle gülümsedim, eski Melodi Koçer, hesabımı arıtabilirdim ve oraya attığım resimleri ve tarihleri karşılaştırarak gerçeği ispatlıyabilirdim. Arama kısmına girdikten sonra, adımı yazacakken Derin'ni sesini duydum. "Melodiydi değil mi?" dedi gülümseyerek. Bu gülümsemeyi çok özlemiştim. Onu, çok istiyordum. Öpmeyi, sarılmayı, koklamayı, saçlarıyla oynamayı ve en sevmediği şey olan onun yemeklerinden yemeği çok özledim. Ama bunu şimdilik yapamazdım, erkendi. Ona bu gerçeği alıştıra alıştıra söylemeliydim. "Ee naber?" dedim gülümsemesine karşılık vererek. ''Iyidir, senden na-" demeden garson lafımızı bölüp yeniden ne istediğimizi sordu. Derin cevap vererek, "Kahve istiyorum. Ama sütlü-" dediği zaman bu sefer cümlesini ben yarıda kestim. "Sütlü köpüklü olacak. Ve ekstradan iki tane küp şeker, aynısından banada." dediğim de garson başıyla onaylayıp gitti. Derin gözlerini açıp bana baktı birşeyler söylemek istiyordu ama nereden başlayacağını kestiremiyordu. "Salladın değil mi? Bunun başka açıklaması olamaz." diyip sırıttı. "Hayır sallamadım, biliyordum. Hatta birşey daha söyliyebilirim, göbek adın Yiğit." dedim. Geçmişimizdeki yaşanmışlıkları alıp, şimdiye göre yerleştirdiğim zaman herşey tam oluyordu. Ama annemlerin dediğine göre, kafamdaki olayları hala devam ettiriyorum gibi...

"Ug! Bunları nerden biliyorsun? Siz kızlar stalk konusunda gerçekten doğaüstü yetenekleriniz olabiliyor. Şaşırtıcı." dediği zaman bu sefer ben ona güldüm. Sen öyle sanmaya devam et benim bay egoistim. Kahvemiz geldikten sonra birlikte sohbet ede ede içtik. Kahvemi bırakacağım sıra da birden telefonum çaldı ve arayan kişiye baktım.

Pandacık arıyor...

Ethan'ı böyle ben kaydetmemiştim. Kendisi, gıcıklık olsun diye böyle yapmıştı. Bende o gün numarasını aldığım zaman onu böyle kaydetmiştim. Tekrardan. Ama şimdi karşımda ki oysa, beni arayan kimdi?
"A-Alo?"
"Merhaba Melodi, ya biraz geç kaldım kusura bakma. Eğer beni beklemekten sıkılıp gitmediysen, kapının önündeyim, geliyorum." dedi ve kapattı. Ben hala telefona bakarken "Abi noluyo." tarzında hayatımı sorguluyordum. Tam kafamı kaldırırken Derinin arkasında gelen bir adet Derini gördüm. Bu tam olarak internete girerken aynı sayfadan iki kere açılmaya benziyordu. Diğer Derin yanıma gelirken, oda şok olmuş bize bakıyordu. Herhalde, insanlar çift yaratılmış sözüne karşılık çift insanına bakıyordu. "Demir, ne işin var lan senin burda?" dedi Derin'e. Ay pardon Demir'e. "Hey! Noluyor biri bana da açıklıyabillir mi?" dedikten sonra gerçek sandığım Derin beni oturtarak konuşmaya başladı. "Sanırım, Demir sana küçük çaplı bir şaka yapmış. Ben gerçek Derin'im rahat olabillirsin. O da bana tıpkı benziyor çünkü ikizim..."

*

Yaaay! Hikayenin içine Grayson'uda soktum ya ölsem de gam yemem. Teşekkür ederim, sizi çok seviyorum my baybs!