KARANLIK TEKLİF

36- Kullanılmak

Merhaba canlarım. Simdiden söyleyeyim klavyemde 'alfabede s harfinden sonra gelen harf' bozuk dfskdjfs o yüzden o harfi 's' harfi olarak yazacağım bilginize! 

Okullar açıldı onun kosusturması falan filan derken bölüm gecikti. Kızmakta haklısınız. Kızın djfshdf

Onu bunu geçinde hepinizi çok özlemisim -kalpli göz emojisi- 

iyi okumalar ponçikler

-

Önümdeki beyaz peynire uzanıp çatalıma geçirdim ve ağzıma attım. Kaya kahvaltı masasına hiç dokunmamıs beni izliyordu. Peyniri dislerim arasında çiğnerken üstten üstten Kayaya bakıyordum. Bakısları acayip rahatsızlık veriyordu. 

Dünden sonra zaten sinir katsayılarım  vücuduma sığmayacak sekilde artmıstı. "Son kahvaltımız bence yemelisin." 

histerik bir gülüs sundu bana. 

"Hala seni bırakacağım hayalini mi kuruyorsun?" sinirle kafamı yana çevirdim. Elimdeki çatalı hızla masaya vurdum ve sandalyemi geri iterek ayağa kalktım. Sandalye büyük bir gürültüyle yere devrilmisti. 

"Kaya. Senin umurunda olmayan eyler benim umurumda. Annemde babamda benim için önemliler. Çocukluk yapma. İstesen de istemesen de gideceğim buradan." 

hiç bir tepki vermeyip sadece tek kasını kaldırdı. "Ne zamandan beri sana değer vermeyen baban senin gözünde değerli oluverdi Defne?"

yutkundum. Babam bana değer vermiyor olabilirdi. Ama benim için değerliydi. Tamam sevmediğimi söyleyip duruyordum ama bu öyle değildi. Yavasca basımı iki yana sallayıp ellerimi yumruk yaptım. 

"Nasıl? Gerçekler acıtıyor değil mi?" diyerek üzerime gelmeye devam etti. Kendini öne atıp dirseklerini masaya dayadı ve devam etti acı dolu sözlerini ruhuma batırmaya. "Ve bir gerçek daha var Defne,  gitmene izin vermeyeceğim." tekrar sandalyesine yaslandığında bu sefer sinirden dislerimi sıkmaya baslamıstım. 

hızla mutfaktan çıkıp odama doğru ilerledim. Kendimi yatağa atıp sessiz ağlamaya özen göstermeden ağlamaya basladım. 

-

Günler hatta haftalar geçmisti. Neredeyse hiç odadan dısarıya çıkmamıstım. Arada Kaya odaya yemek getiriyordu. Çoğu zaman yemesemde  arada su içip ağzıma tadımlık bir seyler atıyordum. Kayayla tek bir kelime bile konusmamıstık. 

2 gündür yattağım yataktan kalkmamıstım. 2 günün ilkini yapıp ayağa kalktığımda banyoya doğru ilerledim. 

Aynaya doğru baktığımda bembeyaz bir ten görmeyi beklemiyordum. Yüzümde renk farklılığı olarak sadece gözlerim vardı. Dudaklarım bile beyaza dönmeye baslamıstı. bu görüntü yüzümü burusturmama neden oldu. 

Artık burada daha fazla duramazdım. Ne olursa olsun Kaya'dan uzaklasıp geri dönmem gerekiyordu. 

Banyodan çıkıp yavas yavas merdivenleri inmeye baslamıstım. Etrafta hiç bir ses yoktu oturma odasını hiç kontrol etmeden dıs kapıya doğru yöneldim. Evdeyse de umrumda değildi.  Gitmek istiyordum ve basaracaktım. 

Kapının kolunu umutsuz bir sekilde asağıya indirdiğimde kapının açılmasıyla soka uğramıstım. Kapı kilitli değildi. 

Kapıyı aralayıp dısarı çıkacakken arkamdan gelen sesle hafif bir duraksadım.