KARANLIK TEKLİF

33-Sabır

Ponçikkleriiimm :) Ben geldiim, hoşgeldim. 

Çok çok çok özür dilerim bu aralar psikolojik olarak çöküşteyim o yüzden bölüm yayınlayamadım.  Siteye bir göz atayım dedim bir baktıım yeni ponçikler gelmiiiş. Hoşgeldiniiz :*  hepinizin yorumlarını tek tek okudum, hepinize çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız.

Sizi çok seviyorum, bölüm kısa oldu ama bundan sonra düzenli yayınlamaya başlayacağım merak etmeyin ponçik yazar sözü. 

iyi okumalar 

Kaç saattir yoldaydık bilmiyordum ama arabaya bindik bineli aklım babamdaydı. Kaya merak etmememi söyleyip durmuştu ama onun o haldeki görüntülerini görmemişti. Korkuyordum ve bu çok doğal bir şeydi. Kaya'dan ciddi anlamda nefret ediyordum. Ona karşı hiç böyle bir hisle dolmamıştı içim. 

Artık ona çok başka bir gözle bakıyordum. Babasının dedikleri aklımı çelmişti. Beni kullanıyordu. 

"Kemerini tak burada biraz hızlanacağız." Onu dinlemeyip kafamı cama yasladım ve sessizce ağlamama devam ettim. 

"Bir kere laf dinle Defne, bir kere." Yol boş olduğundan Kaya arabayı durdurmadan önüme doğru eğildi ve hemen kafamın yanında duran emniyet kemerini aldı tam takacakken elinin karnıma değmesiyle cırlamam bir oldu. 

İki büklüm olmuştum, ellerim karnıma gittiğinde Kaya hiç hareket etmeden öylece kalmıştı. "Defne iyi misin?" 

Buruşturuğum suratımı Kayaya döndüğümde kafamı iki yana salladım. "Çek ellerini."  Alt dudağımı dişledim. Kaya arabayı yolun kenarına park etmişti.

"Yok, gerek yok iyiyim ben." Kayayı omuzlarından ittirmeye çalışmıştım ama başaramamıştım. 

Ellerini gömleğimin eteklerine götürüp yukarıya doğru çektiğinde gördüğü manzara onu şoka uğratmıştı. Merak edip bende bakınca karnımın bir kısmının mor olduğunu gördüm.  Acısını daha önce hiç hissetmemiştim ama şuan feci bir şekilde ağrıyordu. Hayvan herif nasıl bir kıza tekme atabiliyordu böyle? 

"O yaptı değil mi bunu?" Tam  gözlerimin içine baktığı için rahatsız olup gözlerimi kaçırmıştım. "Lanet olsun!" Elini yumruk yapıp arabanın direksiyonuna vurmuştu. 

Kaya cebinden sinirle telefonunu çıkardığında  bir kaç tuşa bastığını gördüm ve daha sonrasında telefonu kulağına götürmüştü.

"Sen ne yaptığını sanıyorsun!" bir süre karşı tarafı dinledi. 

"Derdin kimse onlarla hallet derdini baba!" 

"Bu seni ilgilendirmez." çenesi kasılmıştı. "O adamla derdin ne senin?" babamı kastettiği her halinden belliydi. 

Bir süre karşı tarafı dinledikten sonra telefonu kapattı ve arabayı hızla sürmeye başladı. Biraz ilerledikten sonra telefonun içinden hattı çıkarıp kırdı ve telefonla birlikte camdan dışarıya attı.