KARANLIK TEKLİF

15-TAŞ

Caner'in gönderdiği mesaja karşılık biraz düşündüm. Bana takan bir piçin tekiydi işte. Bunu önemsemem saçmaydı. Gerçekten saçma. 




Gönderilen: Caneriko

Mesaj: Tamam Caner boş ver. Vazgeçtim.

Telefonumu yatağın bir köşesine koyarak derin bir iç çektim. Yarın okul yoktu. Bu demek oluyordu ki Kayayı göremeyeceğim. Bir saniye. Bu benim umurumda değildi ki. Asıl umurumda olması gereken şey Faruk'un o iğrenç suratını görmememdi ki bu müthiş bir şeydi. 



Faruk derken aklıma kendisi gibi iğrenç olan teklifi geldi. Ne yapacaktım ben?


Telefonumun titremesiyle vücudumun karıncalanması bir olmuştu. Telefonumu doğrularak attığım yerden alıp ekranını açtım. Birisinden mesaj gelmişti. 



Gönderen: Bilinmiyor. 

Mesaj: Kapıya çık. 

Numaraya baktığımda beni arayan ve kaza sonrası mesaj atan numaranın olmadığını gördüm.  Ne yani? Bir tanesiyle başa çıkamazken 2 mi oldu? 

Üstelik Yıldız DİNÇER in okulunun kapattırılması sonucu bu benim bir düşmanım olabilirdi. Kapıya çıkmam kesinlikle başıma bir iş açacaktı. Çok geçmeden bir mesaj daha geldi ve beni kötü kurgularımdan tutup çekti. 

Gönderen: Bilinmiyor. 

Mesaj: Hadi ama. Şuan gerçekten de değerli vaktimi seni beklerken geçirdiğime inanamıyorum. 


Gelen mesaja tepki olarak gözlerim yuvarlarından çıkacakmış gibi olurken şok içerisinde şok yaşıyordum. Hemen ayağa kalkıp mutluluk dansımı yaptım. Bu kelimeyi kuracak olan Kayadan başkası olamazdı. 


Hemen odamın kapısını açıp merdivenleri gülerek indim. Dış kapıyı açacağım sırada Doruk yanıma gelip konuşmaya başladı. "Nereye gittiğini sanıyorsun, Küçük?"


Doruk'un söylediklerine karşılık gözlerimi devirip cevap verdim. "Arkadaşıma. Okul çapında bir proje varmış. Ee şey. Yani okulun sitesinden görmüş bunu işte. Onun hakkında bir kaç planımı varmış neyi varmışsa artık. Onu konuşacağız." 

"Ben niye bilmiyorum o projeyi?" Yönelttiği soru çok doğru ve yerinde bir soruydu. Evet Defne uydur uydurabildiğini. 


"Niye mi bilmiyorsun? Terbiyesiz! Salak! Hiç oturup da ders çalışayım. Yok aman okulun sitesine gireyim. Yok oydu yok buydu. Diyor musun hiç? Sonra gelip kardeşinin çok değerli vaktini harcıyorsun. "  Umarım içime Kaya kaçmamıştır. Amin. 

Doruk bana tip tip bakarken eliyle kafasını kaşıyıp sonunda cevap vermişti. " Haklısın aslında. Ama bu benim seninle gelmek istediğim gerçeğini değiştirmez. Sonuçta başından geçenleri biliyorsun." 


Tam cevap vereceğim sırada Mehtap Abla Doruk'u yanına çağırmıştı. Doruk  Mehtap ablanın yanına gidip gitmeme ikilemi arasında kalırken ben devreye girdim. " Hadi abiiiim. Bana güven hem zaten bir sokak ileride hemen geleceğim." Söylediğim 'abiiiim' kelimesinden iğrenip yüzümü buruştururken Doruk derin bir iç çekip kafasını aşağı yukarı salladıktan sonra gitti. 


Kapıyı açıp bahçeye doğru çıkarken tam karşımda kafası yere doğru eğik, ayağını yere sürten bir adet Kaya vardı. Yüzümde ki ifade değişip yerini kocaman bir gülümsemeye bırakırken Kaya'nın kafasını kaldırıp bana doğru baktı. Kafasını arka sokağa işaret ederek yürümeye başladı. Bende peşinden yürümeye başladım. Sonunda Kaya durduğunda biraz daha ilerleyip önünde durdum. 

İçine derin bir nefes çektikten sonra dışarıya sert bir şekilde verdi. İlk önce yüzüme ondan sonra vücuduma bir yara ararcasına baktı. Ne yaptığını anlayamadığım için tuhaf bir şekilde ona bakıyordum. Birden gözlerini gözlerime çevirdiğinde "Bana şöyle bakma." dedi. Bende hemen bakışlarımı düzeltip konuşmaya başladım. 

"Numaramı ve evimi nereden biliyorsun?" Beklemediği bir yerden sormuş olduğumu yüzüne bakan herkes anlayabilirdi. Cevabı beklediğimi belli etmek için tek kaşımı kaldırdım. 


"Ben istediğim her şeyi istediğim zamanda bulabilecek güçteyim. Buna alışsan iyi edersin."  Söylediği şeye yüzümdeki tepki milim değişmemişti. Bu saatte Kaya'nın buraya gelmesinin amacı neydi. 


Konuşmayacağımı anlayan Kaya tekrar konuşmaya başladı. " Biyoloji. Evet. Biyoloji dersinden farkındaysan bir proje üstlenmiştik. Sanırım unuttun? Ben biyoloji hocasıyla konuştum. Gerisi sana kaldı."  Kaşlarım git gide dahada çok çatılırken gerçekten bunun için beni buraya çağırdığına hayretler ediyordum. Benim buraya gelmem değilde onun bunun için buraya gelmesi büyük bir olaydı. Bu yalana inanacak kadar gerizekalı olmadığımı düşünüyorum. 


"Bunun için buraya gelmene gerek yoktu. Madem numaramı aldın mesaj atabilirdin öyle değil mi?" Zafer benimmiş gibi gülümsedim. Yakaladım seni Kaya.