Ms. Sungit And Mr. Yabang (COMPLETED)

Chapter One

Akiexhia's Pov

"Akiexhia bakit palagi kang nag-iisa, ayaw mo ba ng kaibigan?Bakit ang sungit-sungit mo din?" Tanong ni Kayden sa akin na talagang nagpainis sa akin. Do the really need to ask those questions? I mean, isn't it already in that part na hindi pwede malaman ng ibang tao?

"Huy. Ito si Akiexhia parang hindi kaklase eh, salita naman kahit konti. Sige ka mapanis laway mo, mabaho 'yan" instead of stopping he continued pestering me. Bakit ba hindi siya makaramdam na ayokong pag-usapan 'yon. And are we even close?

"Kayden ano pa bang aasahan mo sa isang Akiexhia Cristel Collins, she's always like that why bother to talk to her? Hayaan mo siyang mapanisan ng laway diyan kesa ikaw naman ang masayangan ng laway" pag-sabat bigla ni Hayden, kausap ba 'tong lalaking 'to? Manang-mana sa kakambal niya, pakialamero.

"Pwede ba iwanan nyo ako, alis alis" sabi ko habang itinataboy sila gamit ang kamay ko pero dahil nga mukhang nuknukan sila ng bwiset, eto at nag-stay pa sa tabi ko.

"Tingnan mo Kayden nagsalita nga sinungitan din naman tayo, tara na nga" pag-aaya ni Hayden sa kakambal niya. Akala ko plano nila akong bwisiten the whole day eh, hiyang-hiya naman ako sa kanila.

I breathed heavily as memories flashed into my mind, again.

Hindi naman ganito dati, I was really jolly and talkative. Nagbago lang ako ng iwanan ako ng mga taong akala ko sasamahan ako hanggang dulo. Akala ko kasi kung anong turing ko sa kanila ganun din ang turing nila sa akin, but I was wrong.

Wanna know who they are? They are only my elementary friends who just left me all of a sudden. I didn't know what I did to them, it's just one day they ignored me, when I try to talk with them they will  just ignore me, they treat me as an air, air that they cannot see.

Na realize ko lang na sino ba ako para ituring nila bilang isang kaibigan hindi naman ako popular I am just a nobody to them. I can't give them spotlight like what they really want to have, kasi I never really cared about popularity all I cared about back then is studies, oh until now.

Ayoko na nga yung pag-usapan masyado lang nakaka-bitter parang tanong lang ni Kayden kanina. Pero sa totoo lang ayaw ko na talagang magkaroon pa ng kaibigan. What's the reason of having friends if they will only leave you, they will only treat you as friend if they need your help and after that they will leave you and ignore you.

Don't blame with my attitude it's just because of the pain they gave to me, sino ba kasi ang hindi masasaktan kung iwanan ka ng mga kaibigan mo na itinuring mo ng isang kapatid pero ano iiwanan ka nalang basta yung akala mo pinapahalagahan ka pero hindi pala. Minsan may masasakit na salita na silang nasasabi sa akin pero hindi ko iyon inintindi kasi akala ko nakikipagbiruan lang sila sa akin pero nagpapahiwatig na pala sila na lumayo na ako sa kanila kasi isa lang daw akong papansin at kahit kelan hindi nila ako itinuring na kaibigan.

Tama na nga past is past never come back.

"Okay class may bago kayong kaklase, Mr. Scott come in and introduce yourself."  Sabi ni Ma'am pagkapasok niya sa room. I wonder who is that Mr. Scott.

"No need to introduce myself I'm sure they already know me. Who wouldn't know a Scott like me. Am I right girls?" mayabang niyang sabi sabay tanggal ng shades. Mataas ba ang araw sa loob ng room namin? O napupuwing siya sa lakas ng kahanginan niya?

"Oh YESSS!!" tili ng mga mahaharot kong kaklase. Anong mapapala nila sa mayabang na 'to?

"Really? Hindi ata ako nainform kung sino ka" pabalang kong sagot sa kanya. Guys with that attitude shouldn't be tolerated.

"Collins!!" Sigaw sa akin ni Ma'am as sign na tumigil ako. At ako pa winarningan? Wow, pahingi nga ng slow clap diyan!

"Am I wrong to question him Ma'am? I just wanna know who he is. Hindi po kasi ako na-inform na sikat pala siya" sabi ko in a matter of factly tone.

"Okay MS.SUNGIT I will introduce myself formally to you, I am Steven Ace Scott my parents are Mr. Steve and Venice Scott the owner of Scott Enterprises that owns several business all over the world, is that enough miss?" sabi niya habang nakatuon ang kamay sa mesa ko at nakatingin sa akin ng diretso.

I just smirked on him.

"Saying your name is enough I don't care who are your parents and your business MR. YABANG." sagot ko at saka marahan ko siyang itinulak palayo sa akin.

"Okay tama na iyan Collins at Scott, Mr. Scott you may sit beside uhm... saan ba may bakante?" she paused as if thinking where she will put this monkey. At kung di nga naman ako minamalas,

 "Aha! Sit beside Ms. Collins" WHAT.THE.FUDGE. Bakit sa tabi ko uupo itong mayabang na unggoy na ito? 

"Paano ba iyan magkatabi tayo sungit" sabi niya at mayabang umupo sa tabi ko.

"I dont care" sabi ko sabay irap then binigyan ko siya ng sobrang kapal na atlas.

"Anong gagawin ko dito sungit" takang tanong niya sa akin.

"Diba book of maps yan isa-isahin mo hanapin mo ung pake ko sa'yo" sagot  ko habang humihikab, takang takang naman ang loko. Inaantok  na ako, ang slow naman nito. Puro hangin lang ata laman ng utak nito.

"Okay sungit sandali" he said and scanned the pages for a while. What the fuck is he doing? "Pero may nakita akong Akiexhia Collins na nakalagay tapos ang pangit ng sulat parang ikaw lang" sabi niya saka humagalpak ng tawa.

"Araaaaaay"  sigaw niya nabatukan ko kasi ng isa. That serves him right.

"Aba malamang may Akiexhia Collins na nakasulat dyan pangalan ko 'yan eh" sabi ko.

"Ms. Collins what did you do to Mr. Scott, are you alright Steven?"  Nag-aalalang sabi ni Ma'am. Wow ang thoughtful ni ma'am kay unggoy.

"Ma'am he's been pestering me since the moment he stood up in front. Akala mo saksakan ng gwapo! Maputi ka lang, mukha ka kayang hilaw na hipon" inis na sabi ko sa kanya.

"Aba't! Sinong may sabing maganda ka?"

"Parents ko"

"Spoiled brat pala 'tong masungit na'to"

"Stop it or else absent kayo sa period ko" Sabi ni Ma'am na mukhang bugnot na bugnot na sa amin.

"Okay we will discuss about physics" Nakakawalang ganang makinig sa lesson lalo na kapag nakakaasar tong katabi ko buti nalang nag-advance reading ako kagabi.

"Blah blah blah blah" hindi na ako nakinig nawalan ako ng gana, tutal mag-uuwian na kami since half day lang kami ngayon.

Hours later dismissal na, sa wakas mawawala na sa paningin ko 'tong unggoy kong katabi.

Pagkaayos ko ng gamit ko lalabas na sana ako ng room ng biglang,

************************
Ano kayang nangyari kay Akiexhia??