Kidnapped by my Vampire-stalker

Kidnapped by my Vampire- stalker 40

Kidnapped by my Vampire- stalker #40

"Hoe bedoel je, in de val lokken?" vroeg ik fronsend. "Zijn de Ouderen niet, sorry dat ik het zo zeg, maar veel slimmer dan wij? Dan jullie? Ze gaan zich toch echt niet zo gemakkelijk in de val laten lokken?"

Asher grijnsde en schudde zijn hoofd. "De Ouderen zijn misschien iets wijzer dan ons, omdat ze praktisch antiek zijn en serieus wat jaren op ons hebben. Maar het blijven vampiers, liefste, en een woeste vampier denkt niet na. Een boze vampier wilt bloed zien, doden, en liefst zo snel mogelijk."

"Dus je hebt ze expres boos gemaakt zodat ze achter je aan zouden komen? Dat klikt nu niet bepaald enorm slim," mompelde ik en sloeg mijn armen over elkaar. Ik durf Asher niet aankijken. Ik was wel al meer op mijn gemak bij hem, maar ik wou hem nog altijd niet boos maken door hem te beledigen. Want niet slim was nog zacht uitgedrukt. Van alles wat ik over de Ouderen gehoord had, wist ik dat er niet mee gespeeld moest worden. Dit was serieus. Serieus angstaanjagend.

"Voor een keer vind ik Asher zijn plan eigenlijk niet zo heel dom, wat niet gewoonlijk is," begon Migsna en draaide zich om naar haar boekenkast. Asher rolde met zijn ogen en kam naast mij staan, terwijl hij de heks in het oog hield. 

Migsna haar vingers gleden langs elk boek en ze vertelde  verder. "Ik bedoel, er was vast ook wel een andere manier om ze naar hier te krijgen in plaats van er roekeloos tegen gaan te vechten, dat was werkelijk oerdom en moest ik er niet geweest zijn om jullie te redden, waren jullie nu waarschijnlijk gehakt waar de Ouderen enorm van gesmuld zouden hebben. Maar goed, de Ouderen komen nu naar hier. En dit is mijn territorium. Hier heb ik de opperhand. Dus zo heel dom was het nog niet."

Mijn frons verdiepte zich en ik wierp de heks een vragende blik toe. "Ik dacht dat de Ouderen ons hier niet konden vinden?"

Migsna maakte een instemmend geluidje en haalde een dik paars boek uit de kast. Daarna draaide ze zich om en legde het met een plof op de tafel. Ze keek mij aan en glimlachte. "Herinner je je niet meer dat ik gezegd heb dat de Ouderen ons hier niet konden vinden, zolang ik niet wou dat ze ons vonden?"

Ik knikte en liet mijn armen langs mijn lichaam vallen. Ik wierp vlug een blik op April en Vincenzo, die Migsna met een flauwe glimlach aankeken. Daarna keek ik naar Asher, die  met een doordringende blik naar mij was aan het staren. Ik slikte en richtte mijn aandacht weer op Migsna.

"Dus nu gaan ze ons kunnen vinden? En dan kunnen ze hier binnen?"

Asher antwoordde voor Migsna dat kon. "Ja. Maar wees niet bang, liefste, ik ga jou niets laten overkomen."

Daar twijfelde ik niet aan. Asher had dan wel een rare manier van tonen dat hij iets om mij gaf, maar dat deed hij wel degelijk. Hij liet vaak genoeg weten dat hij niet zonder mij kon. 

Maar ik had niet echt bang voor mijn eigen leven. Eerder voor dat van hem. April, Vincenzo en zelfs Migsna, die ik nog maar net kende, wou ik niet verliezen. De Ouderen waren niet om mee te lachen. Ze waren gevaarlijk en wijs. En zij willen hen gewoon uitschakelen? Ik wist dat Asher sterk was. Misgna en de rest ook. Maar waren ze echt sterker dan de Ouderen die iedereen vreest? Ik twijfelde eraan, maar was niet van plan om daar iets van te laten merken. Ik moest gewoon vertrouwen hebben. Vertrouwen hebben in vampiers en een heks. Hoe komisch.

"Mijn huis is verborgen door een soort van onzichtbaar schild zeg maar," legde Misgna uit terwijl ze haastig door het dikke boek bladerde, haar ogen scande razendsnel elke pagina en spaarde ons geen blik. "Nu moet ik er gewoonweg voor zorgen dat dat schild wordt uitgeschakeld. En dat we zichtbaar worden voor hen."

"En wat gebeurt er dan?" Nu was het April die met ene vraag kwam, ze stapte onder Vincenzo zijn arm uit en keek ons allemaal één voor één aan. "Ik snap dat we hier een heel pak voordeliger zijn. Hier hebben we, zoals Migsna zei, de opperhand. Maar ze zijn nog altijd sterker dan ons. Dat is een feit."

Het was April die mijn twijfels luidop zei.

Asher sloeg zijn arm over mijn middel en gaf mij een kleine grijns, alsof hij mij probeerde gerust te stellen,  voor hij April aankeek. "De Ouderen zijn niet perse sterker, April. Tuurlijk, ze hebben eeuwenoude krachten die geen van ons bezitten, of toch jullie niet. Maar ik ben nog niet op volle krachten. En we hebben iets dat zij niet hebben. We hebben een heks die ons helpt. Een hele krachtige heks."

Migsna keek op en gaf Asher een arrogante grijns voor ze weer verder door haar boek bladerde.

"Wat bedoel je, je bent nog niet op volle krachten?" vroeg ik nieuwsgierig en keek hem aan. "Kan je dan nog krachtiger worden?"

Asher zijn ogen vonden de mijne en op het moment dat we oogcontact maakte, verduisterde de zijne. Hij likte aan zijn lippen en draaide zich zodat die recht voor mij stond. Hij legde zijn handen op mijn middel en gaf mij een van zijn meest doordringende blikken. 

"Ik kan nog veel sterker worden, Jane. Nog heel wat. Zelfs zo sterk dat ik de Ouderen zou kunnen evenaren," vertelde hij. Zijn ogen verlieten geen seconden die van mij. 

Ik slikte moeizaam. Als Asher mij zo aankeek volgde er meestal niet veel goeds. "Hoe wordt je dan sterker? Een soort van wondermiddeltje drinken?"

Asher grijnsde, maar het was geen kwaadaardige grijns, nee, hij leek wat ik zei grappig te vinden.  "Je bent er niet ver van af," antwoordde hij. "Het is inderdaad een soort van wondermiddeltje, voor mij toch. Maar het is niet alleen dat. Er komt veel meer bij kijken."

Nu was ik volledig in de war. Het had toch niets met mij te maken? Wat zou ik nu kunnen doen om Asher krachtiger te maken?

"Je moet begrijpen, liefste," ging hij verder. "Dat ik momenteel incompleet ben. Ik ben maar de helft van wat ik zou kunnen zijn."

En plots begreep ik wat hij bedoelde. Het was alsof er een emmer koud water over mij heen was gegooid.

"Je wilt de band vervolledigen," zei ik en probeerde een stap achteruit te zetten, maar hij verhinderde dat. "Je wilt dat ik een vampier word. Dan kunnen we de band vervolledigen en ben je compleet. Je wilt mij transformeren."

Asher zijn grijns werd breder en ik voelde mij licht in het hoofd worden, want deze keer zag ik geen manier om er aan te ontsnappen.

"Bingo."