Kidnapped by my Vampire-stalker

Kidnapped by my Vampire-Stalker 24

Kidnapper by my Vampire-stalker #24

Toen we opstonden, greep Asher mijn hand vast en leidde mij helemaal naar de achterkant van de tuin. Daar was het bos waar ik een eerdere ontsnappingspoging had gedaan.

Ik deed mijn best om daar niet meer aan te denken.

Ik ging hem een kans geven.

Ja, dat ging ik doen. Ik had hem beloofd dat ik niet meer ging proberen te ontsnappen.

Ik knikte lichtjes met mijn hoofd terwijl ik naar de grond keek zodat ik niet zou struikelen over een gevallen tak of een wortel van een boom.

"We zijn er."

Asher stem haalde me uit mijn gedachten. Een beetje gedesoriënteerd keek ik op en ademde verrast in als ik het zicht voor mij zag. Dromerig liet ik Asher zijn hand los en wandelde een paar stappen naar voren.

"Ik neem aan dat je het mooi vind."

Ik liep helemaal naar het midden en draaide dan een rondje zodat ik alles goed kon zien. We stonden op een klein open veldje. De bomen die de rand van het veldje aangaven waren met lampionnetjes behangen, die je, omdat het al lichtjes donker aan het worden was, perfect kon zien. Aan de andere kant van het veld stond een klein prieeltje, dat ook versierd was met lichtjes en klimop. Onder het prieeltje hing een klein bankje dat heen en weer wiegde.

"Het is prachtig," zei ik ademloos terwijl ik dromerig bleef rondkijken.

"Goed, ik heb dit laten bouwen op het moment dat je hier arriveerde. Ik heb de kans gewoon nog niet gehad om het je te tonen."

Even bekroop een schuldgevoel mij. Ik had tenslotte geprobeerd te ontsnappen de laatste keer dat we hier waren. Maar toen bedacht ik mij dat hij hier net zo goed even veel schuld aan had als ik en schudde dat gevoel van me af en focuste me terug op mijn omgeving.

"Ik ben blij dat je mij dit hebt laten zien. Bedankt," zei ik en keek Asher met een kleine glimlach aan.

Hij glimlachte terug terwijl hij naar me toe liep. Toen hij voor mij stond, greep hij mijn hand vast en trok mij dichter naar hem toe. Zijn ander hand legde hij op mijn heup.

"Voor jou doe ik alles Liefste."

Mijn ogen vonden de zijne en ik slikte als ik ze donkerder zag worden. Langzaam boog hij zijn hoofd dichter naar mij toe. Ik had de kans om mijn hoofd weg te draaien. Om hem te ontwijken. Maar inplaats van dat te doen, sloot ik mijn ogen. Ashers lippen raakte de mijne.

Ik kuste hem terug. Het was niet mijn eerste kus, dus ik wist wel wat ik moest doen. Maar Asher kussen waren anders. Ze waren hevig en het voelde aan alsof ik heel klunzig terug kuste.

Het moment dat zijn lippen die mijne niet meer raakte, leek het alsof alle warmte mijn lichaam verliet. Een drang om hem nogmaals te kussen zo fel in mij op dat ik niet anders kon dan hem nog eens te kussen.

Hij leek niet verast. Integendeel, de grijns die op zijn gezicht verschenen was na de kus verstelde mij dat hij perfect wist wat er door mijn hoofd ging en wat ik ging doen.

Asher liet mijn hand los en legde die op mijn achterhoofd en trok mij nog dichter naar hem toe. Ik één hand op zijn zij en de anders in zijn nek.

Toen we elkaar eindelijk los lieten, hijgde ik hevig. Hij had daar geen last van.

"Zo maak je het wel heel moeilijk voor mij," mompelde Asher en leunde met zijn voorhoofd tegen die van mij. Zijn ogen waren nog steeds heel donker. "Heel moeilijk."