Luhan တစ္ေယာက္နန္းေဆာင္ေ႐ွ႕မွ
ပန္းဥယ်ာဥ္တြင္ငုတ္တုတ္ထိုင္ကာ
ေရကန္ေလးထဲမွၾကာပြင့္မ်ားအား
ေငးေမာေနစဥ္ ဥယ်ာဥ္ထဲသုိ႔ အားႀကီးႏွင့္
ဝင္ေရာက္လာေသာ အကိုငယ္တစ္ေယာက္ေၾကာင့္ မတ္တပ္ထရပ္ကာၾကည့္လိုက္မိသည္။
ဟိုတစ္ေန႔ကနန္းျပင္ခိုးထြက္သည့္ကိစၥေၾကာင့္
သူတို႔ရဲ႕ဆရာက နန္းေဆာင္ထဲမွေျခတစ္လွမ္းပင္အျပင္မထြက္ရန္တစ္ပတ္တိတိအျပစ္ေပးထားသည္မဟုတ္လား?
အခုဘယ္လိုျဖစ္ၿပီးအျပင္ထြက္ခ်လာပါလိမ့္ဟု
စဥ္းစားေနမိစဥ္ အကိုငယ္Baek ကေတာ့ သူ႔နားမေရာက္လာခင္ ဥယ်ာဥ္တံခါးဝကတည္းကပင္
လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းရင္း
" အငယ္ဆံုး!!.မင္း ငါ့ဆီကို ကုိယ္ရံေတာ္Chan ပို႔ေပးမယ္ဆိုၿပီး ဘာလို႔မပို႔ေပးေသးတာလဲေျပာ?!!! "
Luhan မ်က္လံုးေလးဝိုင္းကာ
ေနာက္နားမွာရပ္ေနေသာ ကိုယ္ရံေတာ္ChanYeol ကုိလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
သူကထံုးစံအတိုင္းမ်က္ႏွာတည္ျဖင့္
ေတာင့္ေတာင့္ႀကီးရပ္ေနသည္။
"အား!!ငါ့ကိုလႊတ္!!.....ခ်ေပးေနာ္!! ေအာက္ကိုခ်ေပးလို႔ေျပာေနတယ္ေနာ္!!ZiTao!!!!! "
အကိုငယ္၏ကိုယ္ရံေတာ္ZiTaoသည္
ေနာက္မွလိုက္လာရင္း
အကိုငယ္Baek အား ပခံုးေပၚ
ေစြ႔ခနဲေကာက္တင္ကာ
လွမ္းၾကည့္ေနေသာ
Luhan မင္းသားကိုတစ္ခ်က္အ႐ိုအေသျပဳရင္း
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ကာထြက္သြားေလရဲ႕။
ပခံုးေပၚပါသြားေသာအကိုငယ္မွာေတာ့
ေျခကန္လက္ကန္ျဖင့္ေအာ္ဟစ္ရင္း
သူ႔နန္းေဆာင္ကိုျပန္အပုိ႔ခံလိုက္ရေလၿပီ။
ထိုေန႔က ထြက္ေျပးသြားေသာ
အကိုေတာ္သံုးေယာက္လံုး
ကိုယ္ရံေတာ္မႉးႀကီးထံတြင္မိကာ
ဂုတ္ကဆြဲၿပီးနန္းေတာ္ကိုျပန္ေခၚသြားျခင္းခံရေလသည္။
ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ထဲက်န္ေနခဲ့ေသာLuhan မင္းသားမွာေတာ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔ၿပီး ထူးဆန္းေသာအျပဳအမူေၾကာင့္အလန္႔တၾကားေျပးထြက္လာရာမွ သူ႔အားလိုက္႐ွာေနေသာကိုယ္ရံေတာ္Chan ႏွင့္ဆံုကာ နန္းေတာ္သို႔တိတ္တိတ္ကေလးျပန္လိုက္ခဲ့ျခင္းပင္။
BINABASA MO ANG
Master Of The Prince
Historical FictionOh Sehun ♡ LuHan "ကုိယ္ မင္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္...Han "
