ခပ္တုိးတုိး ခပ္ၿငိမ့္ၿငိမ့္ထြက္ေပၚေနေသာ
အသက္႐ွဴသံ ညႇင္းညႇင္းေလးကိုနားေထာင္ရင္း
ပန္းေရာင္ပြင့္ဖက္လႊာကေလးလို
ႏူးညံ့သည့္ပါးျပင္တစ္ဖက္ဆီသို႔
သူ ့ႏွာတံႏွင့္ ဖြဖြပြတ္သပ္လိုက္ေသာ္လည္း
မ်က္ေတာင္႐ွည္ေလးေတြလႈပ္ခတ္မလာခဲ့ပါ
ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ Han
ေႂကြ႐ုပ္ကေလးတစ္႐ုပ္ကို
ပိုက္ထားရသည့္ႏွယ္
ဆာကူရာပန္းေလးတစ္ပြင့္ကို
မဝံ႔မရဲ ဖမ္းဆုပ္ထားရသည့္ႏွယ္
သိပ္ကို တန္ဖိုးထားရပါေသာ Han သည္
သူ႔ရင္ခြင္တြင္ အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ရွိေနသည္။
လည္ပင္းတစ္ေလွ်ာက္႐ွိ
ေသြးေၾကာစိမ္းမ်ားက
သူေပးထားေသာအမွတ္အသားမ်ားၾကား
ဟုိေနရာ သည္ေနရာျမင္သာေနေသး၏
ႏွင္းလိုျဖဴေသာအသားအရည္ေၾကာင့္
အနည္းငယ္ဖိညႇစ္လိုက္လွ်င္ပင္
အေရျပားသည္ ခ်က္ခ်င္းရဲတက္လာတတ္ေသးသည္။
ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ္ျငား
သူႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ ေသးသြယ္ပါးလ်ေနသည့္
ခနၱာကိုယ္ေသးေသးေလးအား
မခ်င့္မရဲေထြးေပြ႔ရင္း
မ်က္ႏွာအနံ႔ တဖြဖြ နမ္း႐ိႈက္ေနေသာ္လည္း
Han သည္ အိပ္စက္၍ေကာင္းဆဲသာ
"ခ်စ္မဝဘူး Han ~ "
သဘာဝအတိုင္းပန္းေရာင္သန္းေနေသာ
အသည္းယားစရာေကာင္းသည့္
ႏႈတ္ခမ္းပိစိေလးကို ဖိကပ္လိုက္. .
နဖူးက မွဲ႔နက္ကေလးကိုနမ္းလိုက္ . .
သူ႔ႏွာတံေလးႏွင့္Han၏ႏွာထိပ္ေလးကိုပြတ္သပ္လိုက္ျဖင့္ ဂိုဂူေလ်ာမင္းႀကီး Oh Sehun တစ္ေယာက္ အလုပ္အင္မတန္ မ်ားေနသည္။
"မင္းအစ္ကိုေတြနဲ႔တူတူေနခ်င္တာသိေပမယ့္
ခ်စ္လြန္းလုိ႔ ေပးမသြားႏိုင္တာခြင့္လႊတ္ပါ Hanရယ္~ "
တကယ္ပါ မယံုမရွိနွင့္
သူ ့အနားမွာ Han သာမ႐ွိရင္
သြက္သြက္ခါေအာင္ကို ႐ူးသြားႏိုင္ပါတယ္
YOU ARE READING
Master Of The Prince
Historical FictionOh Sehun ♡ LuHan "ကုိယ္ မင္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္...Han "
