Marrying Mr. Popular (PUBLISHED under LIFEBOOKS)

Kabanata 4

Kabanata 4
Cassiopeia Mikael's Point of View

Buong araw akong nagmukmok. Hindi na nga ako nakinig sa mga professor namin, eh. Grabe lang talaga siya kung makapagsalita. Akala ko ba ay kind and affectionate child siya pero bakit siya ganoon? Sabihin na nating ayaw niya talaga sa akin, pero sana naman hindi siya ganoon magsalita sa akin, hindi ba? Hindi man lang niya iniisip kung ano iyong mararamdaman ko.

♪Cause all of me, loves all of you.
Love your curves and all your edges,
All your perfect imperfections♪

Biglang tumunog iyong ringtone ng cellphone ko. Nang tingnan ko kung sino ang tumatawag, si Desiree pala.

"Hello?" Medyo walang gana kong sabi.

"Bakla, lumabas ka bilisan mo! Pupunta tayo sa photoshoot ng asawa mo." Halata pa iyong excitement sa tono niya.

"Ayoko." Walang pagdadalawang-isip na sagot ko. Matapos niya akong sabihan ng masasakit na salita kanina, para na akong nawalan ng ganang suportahan pa siya.

"Sige na kasi, bilisan mo na. Don't tell me na magmumukmok ka lang diyan habambuhay? Huwag mo masyadong dibdibin iyon, okay? At saka, may gusto din kasi akong tingnan doon, please? Pretty please, pumayag ka na. Kung ayaw mong panoorin ang asawa mo, samahan mo na lang akong magboy-hunt ng bagong model doon."

Napairap ako sa narinig kong sinabi niya. "Ginagamit mo lang ako, para Makita iyang next target mo, eh. Nagtatampo nga ako kay Tupe, Hindi ba? Ayoko siyang makita."

"Alam ko naman iyon, bakla. Hindi na kita ipupush sa kaniya, fine. But knowing you, mamaya lang ay wala na yang galit mo sa kaniya. Kaya habang galit ka pa, tara na at palipasin natin iyang galit na iyan. Deserve nating makakita ng ibang guwapo today."

Siraulo talaga ang babaeng ito kahit kailan. Turuan daw ba akong manlalake!?

"Okay, sasamahan na kita pero i-promise mong hindi mo ako pagtutulakan kay Tupe, ha?"

Kilala ko pa naman ang baliw na iyan. Aasarin pa ako niyan Kay Tupe kapag nakita niya kami kahit alam niyang iniyakan ko nang bongga ang taong iyon.

"Shocks, sure! Thankyou, baklaaaaa!"

Pagkatapos ng tawag, nag-ayos na ako kaagad ng sarili. Ang haggard kasi ng mukha ko kakaiyak, jusko.

Nagpunta na kami sa shoot. Medyo malapit lang pala ang venue nila ngayon. Maraming nanonood at nagnanakaw ng pictures dahil sa mga naggaguwapuhan at naggagandahang mga model. Siyempre, kasama na roon ang asawa ko. Numero unong pambato kaya ng school iyon.

Nasa medyo tago kaming puwesto. Ewan ko ba rito kay Desiree, baka raw mahalata siya ng crush niya. Nagiging stalker tuloy ang ganap namin dito. As if namang kilala siya ng crush niya.

Maya-maya, lumabas na ng dressing room si Tupe kasama ang manager niya. Napaka guwapo niyang tingnan sa suot niyang white fitted v-neck shirt at sa faded jeans. Ang simple-simple pero nagagawa niyang dalhin nang maayos. Ang saya-saya niyang tingnan habang kausap ang manager niya. Iyong pagtawa niya, hindi niya pa naipapakita iyon sa akin. Ano kayang feeling kung ako ang maging rason ng pagtawa niya? Napaka saya siguro sa pakiramdam.