Marrying Mr. Popular (PUBLISHED under LIFEBOOKS)

Kabanata 18

Kabanata 18
Jasmine's Point of View

​Napasandal ako sa gilid ng lamesa habang pinapanood si Unnie na seryosong-seryoso sa pagsusulat. Isang pilyang ngiti ang biglang gumuhit sa mga labi ko nang may pumasok na napakagandang ideya sa isip ko. Hehehehe. Ramdam ko na ang excitement sa mangyayari, pero bago ang lahat...

​Mianhe, Unnie, saranghaeyo!!! Sasabihin ko rin naman ang totoo sa kanya... mamaya na kapag nakabawi na siya kay Oppa.

​
Cassiopeia Mikael's Point of View

​Nakaayos ang buhok ni Jasmin sa isang malinis na bun at nakasuot pa ng salamin na halos dulo na ng ilong niya sumasayad. Para talaga siyang isang striktong teacher na nakatayo sa harap ng whiteboard, kulang na lang ay hawakan na ruler.

​"'Ileumi meo eyo' means what's your name," pag-uulit ko sa unang parirala, medyo nag-aalangan pa sa tono ng boses ko.

​"That's correct, Unnie!" Masiglang sabi ni Jasmin sabay drowing ng isang malaking check sa hangin gamit ang kanyang hintuturo. Tila proud na proud sa kaniyang nag-iisang estudyante.

​Ipinatong ko ang aking mga siko sa lamesa at nagpatuloy. "'Jal jinesseoyo' means how are you."

​"Correct." Tumango-tango siya, ang salamin niya ay medyo umuga pa pababa kaya mabilis niya itong itinulak paitaas gamit ang dulo ng kanyang daliri.

​"’Eogiseomwohaneun geoya’ means what are you doing here?"

​"Tama!!" Bigla siyang pumalakpak nang tatlong beses, ang tunog ay umalingawngaw sa tahimik na sulok ng kusina. "Ang galing mo, Unnie! Kung may ranking lang 'to, top 1 ka na sa klase ko!"

​Lihim akong napabuntong-hininga at hinawakan ang aking leeg, biglang nakaramdam ng hiya. "Tama ba talaga ang pagkakabigkas ko? Nako-conscious kasi ako, baka mamaya ay pinagtatawanan mo na pala ako sa isip mo."

​"Opo, tamang-tama ang accent mo," paninigurado niya, habang ang mga mata niya ay kuminang sa panibagong ideya. Lumapit siya sa akin at medyo ibinaba ang boses, tila ba nagbabahagi ng isang malaking rereserbang sikreto. "Itong isang ituturo ko, medyo mahaba. Pero siguradong magiging kamatis sa pula ang itsura ni Oppa kapag narinig niya 'to mula sa 'yo."

​Napakunot ang noo ko, bahagyang napaisip sa sinabi niya. "Bakit naman magiging mukhang kamatis? Sobrang nakakainis ba?"

​"Dahil sa inis, Unnie!" Humalakhak si Jasmin, halatang tuwang-tuwa sa naiisip niyang reaksyon ng pinsan niya.

​"Ano bang ibig sabihin niyan?" tanong ko pa, pilit hinuhulaan kung anong klaseng pang-aasar ang ituturo niya.

​"Secret muna! Sasabihin ko lang sa 'yo kapag nasabi mo na sa kanya. Kasi baka kapag nalaman mo ngayon ang kahulugan, matatawa ka lang habang sinasabi mo sa harap niya. O edi hindi niya na mapi-feel ang momentum, 'di ba?" Idinalat niya pa ang kanyang mga mata para bigyang-diin ang kaniyang punto.

​"Ganoon ba?" Napangiti na rin ako, biglang nakaramdam ng motibasyon. "Sige, ituro mo sa akin nang makaganti naman ako sa pagtawag niya sa akin ng 'stupid' kanina. Akala mo kung sinong laging tama."

​Umayos siya ng upo, binitawan ang hawak na ballpen, at tumingin sa akin nang diretso sa mga mata. Ang mukha niya ay biglang nagseryoso, walang bakas ng kaninang pagbibiro. "Ganito kaseryoso mo siya dapat tingnan kapag sinabi mo ito sa kanya, ha? Walang kukurap."

​Napatango naman ako, tila nahahawa sa biglang pagbabago ng atmospera.

​"Sasabihin mo, 'naneun dangshineul saranghamnida'."

​Namilog ang mga mata ko sa haba ng salita. "N-Naneun... ano?" Salubong ang kilay na tanong ko. Ang bilis ng pagkakabigkas niya, parang nagbuhol-buhol ang dila ko sa isip ko.