Marrying Mr. Popular (PUBLISHED under LIFEBOOKS)

Kabanata 12

Kabanata 12
Cassiopeia's Point of View

Mabilis na lumipas ang mga araw, at ito nga, semestral break na. Kaya nga lang, hindi natuloy ang plano naming magkakaibigan na magbakasyon nang sabay-sabay para mag-unwind. Paano ba naman kasi, may kanya-kanya kaming lakad kasama ang mga pamilya namin. Pero okay na rin, dahil ang kapalit naman niyon ay ang pinakahihintay kong bakasyon.

​"Anak, hindi ka pa ba tapos diyan sa itaas? Ang bagal mo, maiiwan tayo ng flight!" sigaw ni Mommy mula sa ibaba, rinig na rinig ang kalantog ng mga bitbit niyang paper bag.

​"Pababa na po ako, Mommy!" pasigaw ring sagot ko sa kaniya habang nagmamadaling isinasara ang zipper ng aking backpack.

​Pagkatapos kong tiyakin na walang naiwan na gamit ay bumaba na ako kaagad. Kanina pa kasi sigaw nang sigaw si Mommy, masyadong excited para sa family outing na ito.

​Simple lang ang isinuot ko para sa biyahe. Nagsuot ako ng isang white knitted hanging blouse na hanggang kalahati ng tiyan, na tinernuhan ko ng black high-waisted denim shorts para magmukhang matangkad, tapos hinaluan ko ng malinis na white rubber shoes. Nagsuot din ako ng dark sunglasses sa ibabaw ng ulo ko para full package na ang OOTD at feeling summer vibe, kahit na magno-Nobyembre pa lang at uso na ang mga pabago-bagong bagyo sa Pilipinas.

​Binitbit ko na ang malaki kong duffel bag na naglalaman ng napakarami kong outfit—mula sa mga flowy maxi dresses, linen coordinates, hanggang sa mga makukulay na swimwear na balak kong irampa. Pupunta kasi kami ng Boracay nila Christopher kasama ang mga magulang namin para sa isang linggong bakasyon.

​"Ready na po ako!" masiglang sabi ko nang makababa ako sa sala.

​Sumakay na kami sa van patungong airport. Pagkalapag ng eroplano sa Caticlan, sumakay pa kami ng speed boat patungong isla. May kalayuan din ang naging biyahe kaya naman hindi maipagkakailang nangawit ang puwetan ko sa matagal na pag-upo roon.

​Pagkarating namin sa mismong Station 1 ng Boracay, sinalubong kami ng napakagandang tanawin ng sikat na White Beach. Ang buhangin doon ay parang pulbos sa pino at puti, at ang dagat naman ay may perpektong gradations ng turquoise at deep blue na nagniningning sa ilalim ng sikat ng araw. Pumasok kami sa isang luxury beachfront resort kung saan kami magpapadon.

​Pagka-check-in ay nag-ayos na kami kaagad ng mga gamit sa kaniya-kaniyang kwarto. And guess what? Dahil sa tuso at mapaglarong plano ng mga magulang namin, magkasama kami sa iisang executive suite ng aking asawa!

​Pagpasok ko sa kwarto, agad akong namangha. Malawak ito, may amoy ng fresh bamboo at sea breeze, at pinaliligiran ng mga glass sliding doors na may direktang view ng dagat. Ang pinaka-highlight? Isang dambuhalang king-sized bed na may makapal na puting comforter at nakakalat na mga hibla ng sariwang bulaklak sa ibabaw. Walang ibang kama. Ibig sabihin, magkatabi kaming matutulog mamaya.

​Ituturing kong sign ito ng Lord para pagsamantalahan si Chris! Ay mali, joke lang pala, hehehehe.

​"Hoy, anong itinutunganga mo riyan sa pintuan? Anong iniisip mo?" biglang tanong sa akin ni Christopher habang seryosong inaayos ang kaniyang mga mamahaling polo sa wooden closet.

​"Wala," mabilis na sagot ko. Pinagpaplanuhan ko lang kung paano ka pagnanasaan mamaya, Tupe.

​Shems, bakit ba ang harot ko ngayon nang kaunti, ha? Kasalanan ito ng ambiance ng kwartong 'to, eh!