Marrying Mr. Popular (PUBLISHED under LIFEBOOKS)

Kabanata 24

Kabanata 24
Desiree’s Point of View

​Buong araw na hindi pumasok sa klase si Mikael kahapon, at halos mabaliw na ako sa pag-aalala. Bakit naman kasi napakamanhid ng Christopher Andrada na iyon?! Sobra-sobra na ang inis ko sa lalaking iyon dahil hindi niya man lang magawang ma-appreciate ang mga effort ng kaibigan ko. Nako, once in a lifetime lang siya makakakita ng isang Cassiopeia Mikael sa mundong ito. Napakatanga niyang bwisit siya!

​"Bakit nakatulala ka riyan?"

​Nabasag ang internal monolog ko nang magsalita ang mapang-asar na lalaki sa tabi ko. Bahagya pa niyang ikinaway ang kaniyang kamay sa harap ng mukha ko para makuha ang pansin ko. Itago na lang natin siya sa pangalang Alexis.

​"Pakialam mo ba?" iritable kong sagot sabay tabig sa kamay niya at taas ng isang kilay sa kaniya.

​"Ang sungit mo talaga, Babe," wika niya na nagkunwari pang malungkot habang isinusuksok ang mga kamay sa bulsa at sumasabay sa mabagal kong paglalakad.

​"Stop calling me Babe, idiot. I’m not a pig!"

​Ngumuso naman siya at lalong nagmukhang ewan, na tila ba sanay na sanay na sa mga pambabara ko. "Palagi mo na lang akong sinusungitan."

​"Palagi mo na lang din kasi akong kinukulit. Go home! O kaya, go to hell," pagtataboy ko sa kaniya habang pilit na ibinabalik ang atensyon sa malawak at maingay na field.

​"Kapag ako talaga nagsawa sa kasungitan mo—"

​"Ano? Anong gagawin mo?" hamon ko sa kaniya, huminto ako sa paglalakad at hinarap siya nang magkakrus ang mga braso, hinihintay ang isasagot niya.

​Bigla namang nagbago ang timpla ng mukha niya at ngumiti nang nakaloloko, sabay urong nang isang hakbang. "Wala! Be thankful dahil type kita. Uuwi na nga ako sa bahay natin. Gutom na ang mga anak ko! Ang nanay kasi nila, nakatulala pa rito sa quadrangle."

​"Sige lang, Dela Cruz! Mangarap ka nang gising!" sigaw ko sa kaniya, sabay sipa nang mahina sa hangin.

​Tumayo na siya mula sa tabi ko. Nandito kasi kami ngayon sa quadrangle dahil break time pa namin, at napapaligiran kami ng mga estudyanteng abala sa sari-sarili nilang mundo. Ang ugok na ito, kung kailan magsisimula na ang next class sa loob ng limang minuto, saka pa naisipang umuwi.

​"Hahaha! Bye, Babe. I love you, mwa!" Patawa-tawa siyang tumakbo paalis habang kumakaway sa akin sa gitna ng maraming tao. Walanghiya talaga, may nalalaman pang pa-flying kiss na akala mo naman ay ikinagwapo niya. Sinundan ko na lamang siya ng irap hanggang sa mawala siya sa paningin ko.

​Napabuntong-hininga na lang ako at muling naalala si Mikael. Nasaan na ba ang babaeng iyon? Kinakabahan na talaga ako. Inilabas ko ang cellphone ko mula sa bulsa ng aking palda para i-text siya dahil ilang minuto na lang ay mag-i-start na ang klase namin.

​To: Pei Sandoval
Bakla! Nasaan ka na ba?
– Sent

​Mabilis naman siyang nag-reply sa text ko, na tila ba kanina pa hawak ang telepono niya at naghihintay lang ng mensahe.

​From: Pei Sandoval
Room na.
– Received

​Napasapo ako sa noo ko nang mabasa ang maikling sagot niya. Hindi man lang ako inantay sa quadrangle? Nako naman talaga ang babaeng iyon, halatang may iniiwasan!

​Cassiopeia Mikael’s Point of View

​Tahimik ang buong paligid ng classroom habang nagtuturo ang professor namin sa Humanities na si Ma'am Razon. Nakaupo ako malapit sa bintana, nakatukod ang baba sa aking palad habang nakatitig sa mga dahon ng puno sa labas. Pilit kong ibinabalik ang atensyon ko sa whiteboard pero lumilipad talaga ang isip ko. Napansin ko rin ang malamig na simoy ng hangin na pumapasok sa awang ng bintana. Malapit na nga palang mag-December. Magpapasko na at siguradong marami na namang mga events sa school bago matapos ang taon.