"SAM" (NEDERLANDS)

VEERTIG 💙

Perspectief Achraf

Onderuitgezakt, ontspannen en totaal in gedachten verzonken dommel ik weg in de warme Mediterraanse ochtendzon en geniet van mijn prachtige uitzicht: de kristalheldere zee en mijn -bijna- verloofde Sophia. Ze ligt op een luchtbed op het water te dobberen. Ik geniet zo van dit aanzicht!

Ik heb Sophia gister dus om haar hand gevraagd en ik heb haar de beloftering gegeven. Vandaag ben ik van plan haar officieel ten huwelijk te vragen. Iedereen weet er van, behalve zijzelf natuurlijk.
Hoe ik op dit idee ben gekomen? Nou.. nadat wij laatst voor de zoveelste keer weer gezeik hadden en nadat Sophia me vertelde dat ze toe was aan iets "serieus", wist ik het zeker; ik was klaar voor de volgende stap. In eerste instantie dacht ik aan samenwonen.. tenminste, ik dacht dat dat ons dichter bij elkaar zou brengen. Sophia wilde daar echter niets van weten, in ieder geval niet voordat wij getrouwd waren. Dat heeft mij uiteindelijk gedreven om haar ten huwelijk te vragen. Ik wilde alleen wel eerst de nodige toestemming en ik wilde het natuurlijk als verrassing dus toen heb ik Samuel om hulp gevraagd. Hij op zijn beurt vroeg zijn moeder weer en zo zijn we tot het idee gekomen om "voor hun verjaardag" op vakantie te gaan.
Ik ben blij met hun hulp. Ze hebben me met alle voorbereidingen geholpen en ze zijn ontzettend blij voor ons. Ik kan me geen betere -toekomstige- schoonfamilie wensen.

Ijskoud water doet me ontwaken uit mijn roes.
Een drijfnatte, giechelende Sophia staat over me heen gebogen en kijkt me met glinsterende ogen aan.
'Heb ik je wakker gemaakt.' Grinnikt ze onschuldig. Ik glimlach en wrijf alle slaap uit mijn ogen.
'Slaapkop! Kom je mee zwemmen?' Vraagt ze liefelijk. Ik ben afgeleid door haar mooie gevormde lippen en nog voor ik er erg in heb, wend ik me wat naar voren om haar vervolgens naar me toe te trekken en innig te kussen.
Sophia trekt zich uiteindelijk terug en haalt ondeugend een wenkbrauw op.
'Zwemmen zei ik, niet zoenen.' Ze giechelt, gaat weer rechtovereind staan en steekt dan haar hand naar me uit.
Ik ga rechtovereind in mijn ligstoel zitten en staar haar mijmerend aan.
'Chop chop.' Ze gebaart dat ik haar hand moet vastpakken en mee moet naar het water. Ik op mijn beurt pak haar hand vast en trek haar -weer- naar mij toe om haar vervolgens -weer- te zoenen. Ik kan er niets aan doen. Ze is gewoon te aantrekkelijk. En al helemaal in deze weinig verhullende bikini.

'Achrafff... ik wil nog even zwemmen voordat de andere komen en we weggaan.' Pruilt Sophia tegen mijn lippen aan.
Met tegenzin trek ik me terug.
'Weggaan? Waarheen? En waar zijn de andere nu trouwens?'
Ik stel me zogenaamd onwetend op. Ik weet dondersgoed waar we heengaan en waar de andere zijn. Zij zijn een paar voorbereidingen aan het treffen voor dalijk, maar dat hebben we Sophia natuurlijk niet verteld.
'We gaan onze route langs de Amalfikust voortzetten weet je nog? M'n vader vertelde gister toch over die grot die we per boot gaan bezoeken en die wandeling die we gaan maken.' Ze zucht en haalt een hand door haar haar.
'Ik blijf veel liever op het strand.' Aan haar toon te horen heeft ze weinig zin.
'Het klonk boeiend hoor!' Plaag ik dan.
Sophia haalt een wenkbrauw op.
'Vindt je?!' Vraagt ze sarcastisch, spottend.
'Ja.' Antwoord ik.
'Dus jij gaat liever een grot bezoeken en wandelen dan dat je hier blijft?' Ze gebaart om zich heen.
Ik knik.
'Zeker wetennn???!' Vraagt ze terwijl ze misleidend haar hand langs m'n gezicht haalt. Ik weet wat ze probeert.. ik weet waar ze mee bezig is.
'Hmhmm.'
'Liever dat dan hier aan het water met mij?' Sophia komt verleidelijk dichterbij en tuit haar lippen alsof ze me wilt kussen. Ik heb haar meteen door!
Ik doe alsof ik in de val trap en zoek ook toenadering.
Nog voor ik het doorheb, trekt Sophia zich abrupt terug, begint te lachen en zet het op een rennen.
'Kom maar halen.' Giechelt ze dan met getuite lippen, doelend op de kus. Ze snelt richting het water waarna ik me achter haar aan haast. De heks. Ze weet precies hoe ze me moet krijgen waar ze hebben wilt.