Children Of The Abyss

1

LILITH

"Excuse me, Miss?"

Napaangat ako ng tingin galing sa pagsusulat. The notes I scribbled is not related to the lesson. Wala ito sa board o sa librong nasa harap ko.

"Yes, Ma'am?" walang gana pero magalang kong sagot.

"Do you belong to this class?"

Naging maingay ang classroom. Ang mga titig nila ay nagtataka.

"Yes, ma'am." I am getting annoyed.

Nakasuot nga ako ng uniform nila eh.
Binayaran din ni Papa ang tuition ko dito ng isang taon. Isang buwan nang nagsimula ang school and she is asking me this nonsense?

"What is your name again?"

Nanggagago ba siya? Ilang taon na akong nagaaral dito. This is my final year sa highschool!

"Lilith San Diego po." kalmado kong sagot.

Tangina. Uso kasi magdala ng class record. Asa kasi sa paper works itong teacher na ito eh. Tinitigan niya pa ako ng matagal.

Nakakangalay tumayo!

Pinagtitinginan din ako ng mga estudyante dito sa loob ng room. Kaasar.

She doubted my presence kaya pinapunta niya ako sa registrar's office. Ganun din ang reaction ng clerk. Tinanong kung nakaenroll ako dito. Kahit ang ilang teacher ay ganun din.

Pinalipas ko ang araw na iyon. Baka nastress lang sila sa trabaho nila. Madami kasing bagong pasok na senior high at kakaunti lang ang teacher.

I hail the cab para makauwi ako. Ayaw kong magpasundo sa driver namin.

"Papa, andito na po ako!"

Nakita ko siyang nagbabasa ng diyaryo sa sala. He looks young for a father. Mid 30's. Binaba niya ang diyaryong hawak bago ako tignan. Nakakunot ang noo niyang tumingin sa akin. His brows furrowed  looking at me.

What's with this people?

"Sino ka?" tumayo siya sa upuan.

"Papa, ako to si Lilith. Anak niyo po."
Natuptop ang labi ko sa pagsagot.

"Anak? Hindi kita kilala!"
Pagtataboy niya sa akin.

"Papa!" kapit ko sa paa niya.

"Lumayas ka sabi eh!" sigaw niya habang tinatanggal ang kamay ko sa paa niya.

I run upstairs. Bahay ko pa din ito. We have no photos here. Nasunog lahat sa luma naming bahay. Kalilipat lang kasi namin dito.

I grab a duffel bag. Put some clothes on them. Pati na din ang cellphone at wallet ko. Narinig ko ang pagkasa ng baril sa baba. Pulis si Papa. Isang Hepe sa isang police station.

"Shit!" I change my clothes quickly.

Pagksuot ng isang cap at hoodie ay mabilis akong bumaba ng hagdan.

"Magnanakaw! Wag kang babalik ng babalik dito!" I hear him scream, "Kung hindi sasabog ang bungo mo!"
Dahil dito ay tumahol ang mga aso ng kapit bahay.

Pinunasan ko ang mga luhang tumutulo sa pisngi ko. Anong klaseng buhay ito. One second, I am Chief Pantaleon San Diego's daughter, the next I am a thief. No one's child.

I am a school wall flower. A nobody. An outcast. Hindi kapansin-pansin. I don't have friends either. Hindi ko alam na aabot sa ganito ang pagiging ganoon.

"Tanginang buhay ito!" I scream all my frustration in the sky.

Nagsimulang bumuhos ang ulan. Nakalabas na ako ng village namin. Maingay ang town center sa dami ng tao kahit malakas ang buhos ng ulan.

The scene slow motions in my eyes. Their laughter and chattering, some of them runs to find roofs for their head. May nababangga na ako but I don't care. Paglingon ko, a bright light is blinding me.

Tumilapon ako kalsada. Madaming umusisa pero ang iba ay kumuha lang ng litrato. Hindi ko sila madinig ng maayos.

I groaned in pain bago tumayo.

Sino naman ang magdadala sa akin sa hospital? Baka takbuhan lang ako ng driver pagkatapos.

Patuloy ako sa paglalakad hanggang sa makarating sa isang eskinita. It's empty. Walang katao-tao. Tumutuko ang dugo galing sa noo ko. May gasgas din ang pisngi ko.

"You smell delicious." he licks his lips.

Akala ko walang tao dito. Nanghihina na ako. Nanlalabo na ang mga mata ko.

This person looks so thin. Deprived of food for years. How did he survive? Can I do this too? May punit din ang balat niya. His joints were swollen.
Pero hindi pa siya matanda.

I chuckled.

Nababaliw ka na Lilith. Kanina nagmamakaawa kang hindi palayasin ngayong may mangayayaring masama sa'yo natawa ka pa.

"Papatayin mo na ba ako?" nakapikit ang mata kung saan ako nabangga.

"Gladly." tumutulo din ang laway nito.

Wala sigurong makikialam kung mamamatay ako dito. Right on this spot.

I am an outcast. A nobody, in the first place. Nakalimutan na ako ni Papa. Makakalimutan din ako ng mga tao dito.

I am a weed in a glorious garden. Plucked and thrown in a garbage.

"Dinner is served!" I feel his breath on my neck. Magsasuggest pa sana ako na unahin ang puso ko pero may mangigialam pa.

"Dito ka lang pala matatagpuan."

Pakielamerong epal!

Sinong kinakausap niya? Ako ba? O yung zombie sa harap ko?

Narinig ko ang pagtalsik ng zombie palayo sa akin. Ang mga bakal na basurahan ay natumba. A struggling groan is heard from his throat. Since dead end and dulo ng eskinita ay wala na siyang mapupuntahan.

Were they fighting?

I can hear more footsteps coming to this alley. Ang dami naman nilang epal. Muffled voices are coming from the entrance.

Nakita ko ang paghugot niya ng espada sa bangkay bago naging abo. The rain pelting above us washes the blood on my face pero kumalat sa hoodie na suot ko.

May kumuha sa pulso ko. Checking my pulse. I am too weak to respond and complain na pabayaan na lang ako.

"She's alive." a girl's voice echo.

I tried to look at them clearly pero hindi ko talaga kaya. Black spots swin in my vision already.

I'm a trash sinong pupulot sa katulad ko?

"...a demigod."

The last words I hear before I pass out. Naramdaman ko pa ang pagbuhat sa akin palayo sa lugar na iyon. Then I black out.