Zawgyi
ရီရွင္း ကားေမာင္းလာတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးမွာ ဘာမွမေျပာပဲ ၿငိမ္ၿပီးလိုက္လာတဲ့ ေကာင္ေလးကို တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္သည္။လက္ထဲက Coffee ဘူးကိုလည္း ကိုင္ရံုကိုင္ထားၿပီး ခုထိ မေသာက္ရေသးသလို ေဘးက ဝယ္လာတဲ့ ပီဇာမွာလည္း အရာပင္မေရြး။တမိွုင္မွိုင္ျဖစ္ေနလို႔ ခဏေလာက္ အိပ္လိုက္ဖို႔ေျပာကတည္းက ေခါင္းၿငိမ့္ၿပီး တဖက္လွည့္ေနတာ အခုထိကိုစကားတစ္ခြန္းေတာင္ မေျပာဖို႔ စိတ္ကူးမရွိသည့္အတိုင္း။
"ေဘဘီ...."
"......."
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အေတြးထဲ နစ္ေျမာေနလဲမသိရေအာင္ ေခၚသံအစား လက္ကို လွမ္းၿပီး ယွက္ကိုင္လိုက္မွ တုန္႔ခနဲ ျဖစ္သြားကာ လွည့္ၾကည့္လာသည္။
"ဟမ္...ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဦး"
"ကိုယ္က ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး၊ ေဘဘီခုထိ ဘာမွ မစားေသးဘူးလား"
အဲ့ေတာ့မွ လက္ထဲက coffee ခြက္ကို ငံု႔ၾကည့္ၿပီး တစ္ငံုေသာက္လိုက္သည္။ရီရွင္းဘက္လွည့္ကာ ျပံဳးျပၿပီးေတာ့
"Coffee ေသာက္တယ္ေလ"
ရီရွင္း ဘာမွမေျပာပဲ ၾကာၾကာၾကည့္ေနတဲ့အခါက်
ေတာ့လည္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေဘးနားက ပီဇာပါ မဆိုစေလာက္ေလး စားၿပီး ရီရွင္း ႏႈတ္ခမ္းနားကိုတိုးေပးသည္။
"ကိုယ္ အခု ပီဇာ စားခ်င္တာလို႔ ထင္ေနတာလား"
"ဟင့္အင္း...ဦးလည္း ဘာမွ မစားရေသးလို႔ေလ"
"ကိုယ္ ခုနကတည္းက စားၿပီးသြားၿပီ၊ ေဘဘီ ခုထိမကုန္ေသးဘူးေလ"
"ဟုတ္လား၊ မသိလိုက္ဘူး"
ရီရွင္းေမာင္းလက္စ ကားကို အရွိန္ေလွ်ာ့ကာလမ္းေဘးနားကို ထိုးရပ္လိုက္ေတာ့ အထူးအဆန္းသဖြယ္ လွည့္ၾကည့္သည့္ ေကာင္ေလး။
"အိမ္ျပန္မွာ မဟုတ္ဘူးလား၊ တျခားသြားစရာရွိေသးလို႔လား"
အခုမွပဲ စကားကို ေျပာရေကာင္းမွန္းသိသည့္ ေဘဘီ့ရဲ႕ နဖူးေပၚကို လက္နဲ႔ စမ္းၾကည့္ေတာ့ မ်က္လံုး အဝိုင္းသားႏွင့္ ေၾကာင္ၾကည့္ေနျပန္သည္။
"အဖ်ားလည္း မရွိပါဘူး၊ ကဲေျပာ ဘာေတြ ဒီေလာက္ေတာင္ စဥ္းစားေနရလို႔ ေဘးက လူ တေယာက္လံုးရွိေနတာ တခ်က္ေလးေတာင္လွည့္ၾကည့္ေဖာ္မရတာလဲ"
YOU ARE READING
COTTON CANDY
Romance☁Cotton candy skies why can't you be mine?☁ #Xingho Fanfiction #Primrose_vanilla Cover by @Amaryllis_Lian
