Zawgyi
"Omma ေရ သြားၾကရေအာင္ေလ!"
သိသိသာသာ အသံျမႇင့္ၿပီး ေျပာလိုက္တဲ့ဆိုဟီးက ေဘးအခန္းမွာ ေနေနတဲ့ ဆူဟို႔အတြက္ အခ်က္ျပ သည့္ အရိပ္အေယာင္။
ေသသပ္စြာ ျပင္ဆင္ထားသည့္ အိုမားက ဒီေန႔ အလုပ္ေတြ အင္မတန္မွကို မ်ားျပားသည့္အတြက္ တေနကုန္ အျပင္မွာသာ႐ွိမည္ ျဖစ္သည္။
ခါတိုင္း ဤကဲ့သို႔ ေန႔ရက္မ်ားမွာ ဆိုဟီးတေယာက္
သက္ေတာင့္သက္သာျဖင့္ ဖုန္းေလးသံုးလိုက္၊ စားခ်င္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြစားလိုက္ႏွင့္ တေန့တာကို သာသာယာယာျဖတ္သန္းေနက်။
ယခုအခါမွာေတာ့ အခ်စ္ေရးကံေခေနသည့္ ပုဂၢိဳလ္
အခ်ိဳ႕အတြက္ မိမိ အားလပ္ခ်ိန္ေလးမ်ားကို မငဲ့ကြက္ပဲ အေထာက္အကူရပါေစေတာ့ ဆိုသည့္ စိတ္ျဖင့္ အိုမားကို နားပူနားဆာလုပ္ၿပီး မျဖစ္မေန လိုက္ခ်င္ေၾကာင္း ေျပာရေတာ့သည္။
စစခ်င္းေတာ့ အိုမားရဲ႕ အၾကည့္ေတြက သံသယေပါင္းေသာင္းေျခာက္နဲ႔။ အင္မတန္ကို စစ္ေဆးမႈမ်ားၾကားကေန ေ႐ွာင္ႏိုင္တိမ္းႏိုင္လြန္းလို႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အတူလိုက္ပါခြင့္ရသည့္အခါ တဖက္လွည့္ျဖင့္ ဆူဟိုအိုပါးကို အေၾကာင္းၾကား ရေသးသည္။
ဒီတေန႔ေတာ့ အိုမားရဲ႕ သမီးအလိမၼာေလးအေနနဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္တြယ္ကပ္ေနမယ့္အခ်ိန္မွာ ဆူဟိုအိုပါးအတြက္အခ်ိန္အလံုအေလာက္ရႏိုင္မယ္လို႔ ယူဆရတာပါပဲ။
"နင့္ အစ္ကိုေရာ"
စိတ္မပါတပါ ပံုစံလုပ္ေနၿပီး ဂ႐ုမစိုက္သလို အျပဳအမူနဲ႔ အိုမားဆိုသည္မွာလည္း ဘယ္လိုပဲ ဆူဟိုအိုပါးနဲ႔ စကားမ်ား၊ ပဋိပကၡျဖစ္တယ္ဆိုဆို ေနာက္ေတာ့လည္း သူ႔သားကိုပဲ သတိရေနတာ ထံုးစံ။
"သူ႔အခန္းထဲမွာ အိပ္ေနတုန္း"
"မနက္စာ ျပင္ခဲ့တယ္မလား"
"Nae...အားလံုး ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္ေပးခဲ့ပါတယ္"
အိုပါးက ကေလးမွ မဟုတ္ပဲနဲ႔ ဗိုက္ဆာရင္ သူ႔ဘာ သာ လုပ္စားလည္း ရေနသည့္ ကိစၥ။
အိုမားကလည္း ပူစရာမ႐ွိ ၾကံဖန္ပူေနတယ္
လို႔မ်ား စိတ္ထဲ႐ွိသလို ေျပာမိလို႔ကေတာ့
ဒီတရက္သြားမယ့္ ခရီးစဥ္မွာ လိုက္ပါခြင့္မရ
မွာ ေသခ်ာလို႔ ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲေနလိုက္ပါသည္။
YOU ARE READING
COTTON CANDY
Romance☁Cotton candy skies why can't you be mine?☁ #Xingho Fanfiction #Primrose_vanilla Cover by @Amaryllis_Lian
