~~ Stephen's Side ~~
Nakita ko siyang Lumabas ng Building. Umiiyak siya.
May kung anong pain akong Naramdaman ng Makita ko siyang Umiiyak.
Sinundan ko siya kanina pa. I'm about to Drop my Car kanina ng Nagmamadali siyang Umalis at Ayun nga, Dito siya pumunta.
Umupo siya sa isang Bench Habang sapo-sapo ng Dalawang palad ang kanyang Mukha.
Umiiyak siya na Iba na ang Dahilan.
Lumapit ako at tumabi sa tabi niya.
Tumingin siya sa akin, Eyes to Eyes.
Ang Sakit lang Makita siyang Umiiyak. Pero noong mga Panahon na ako ang Dahilan ng Pag-iyak niya may nagawa ba ako?
Kaya ngayong Hindi Ako ang Dahilan ng Pag-Iyak niya.
Ngayon ako Babawi sa kanya. I will Comfort her As far as i Can.
" Let it Out. Nandito lang ako " banggit ko sa kanya.
Umiiyak siya sa harap ko. Hahayaan ko siyang magsalit ng Magsalita. Hindi ako magsasalita hangga't Hindi siya natatapos.
Kinabig ko siya palapit at Niyakap.
" Bakit palagi na lang akong Nasasaktan? " she Asked.
Suddenly, Guilt registered in Me.
" Ano bang mali ang Ginawa ko? Bakit palagi na lang akong nasasaktan? Akala ko.. Tama na ako ngayon. Dahil nung Una mali ako ng Pinili "
Another heartache.
" It's not your Fault Steph, Kami ang may Mali. We don't Cherish you " Hindi kona napigilang Hindi makapag-salita.
Gusto ko kahit papaano maalis man lang ang konting sakit na nararamdaman niya.
" Yeah. You and Jeremy don't Cherish me. Ikaw, Duwag. Siya Tanga. HA-HA- What a Life! I Always End, Hurting "
~~ Stephany's Side ~~
I Smiled then Opened the Door.
Nagdere-deretso lang ako hanggang sa makalabas ako ng Building.
Sobrang sakit lang talga.
He don't Believe Me.
Naupo ako sa isang bench. Hindi kona mapigilan dahil Kanina kopa tinatago ang Mga Luhang gusto ng Pumatak. Tumakbo ako hanggang sa Makarating ako sa isang Bench at panadaliang Naupo.
May Tumabi sa akin at ng tingnan ko ito... si Stephen. Ano ginagawa ng Lalaking ito dito?
" Let it Out. Nandito lang ako " Naluha na lang lalo ako sa sinabi niya.
"Nandito lang ako" How i Wish na yung mga Panahong Kailangan ko siya nabanggit niya iyon.
Bigla niya akong Kinabig at Niyakap. Hindi na ako pumulag dahil Wala akong gana. I Just wanted someone to Comfort me in time. Like This. </3
" Bakit palagi na lang akong Nasasaktan? " I Asked.
Wala naman akong Ginawang Masama. Bakit sa Huli ako lagi ang nasasaktan? Bakit?!
" Ano bang mali ang Ginawa ko? Bakit palagi na lang akong nasasaktan? Akala ko.. Tama na ako ngayon. Dahil nung Una mali ako ng Pinili " Gusto ko siyang patamaan sa sinabi ko pero Naisip ko. Tapos na ang Samin. Bakit sinisi ko pa din siya?!
" It's not your Fault Steph, Kami ang may Mali. We don't Cherish you " That's it!
" Yeah. You and Jeremy don't Cherish me. Ikaw, Duwag. Siya Tanga. HA-HA- What a Life! I Always End, Hurting "
Duwag siya dahil Hindi niya Pinanindigan ang nagyari sa amin. mas natakot siya sa Papa niya. Kung ako Takot din sa Papa ko. Pero Wala na akong magagawa nandito yun eh. Kaya dapat tanggapin na lang.
Si Jeremy, Tanga. Dahil siya Pinaniniwalaan ang mga salitang kailan man, Hindi niya nasaksihan. Palaging Mali ang Iniisip nya sa akin! Bakit? Dahil ba sa Naging Dalagang Ina ako? Kun kaya't ang tingin niya sa akin ay isang Disgrasyada?
" Shh. Kami na ang pinakamalaking Tangang Lalaki sa Mundo, Dahil palagi ka na lang namin nasasaktan. Pero sana mapatawad mo kami. Lalaki kami, may mga Bagay na Hindi namin naiintindihan at takot kaming malaman ang katotohanan. " paliwanag niya.
Hindi nila maiintindihan dahil kahit ilang beses natin ipaintindi sa kanila. Mas pipiliin nilang maniwala sa Mali at Ayaw malaman ang katotohanan.
Gusto kong isumbat sa kanya pero mas pinili kong Manahimik. Gusto kong mag-isip,Isip sa mga bagay-bagay.
Eto na siguro ang tama at totoong Oras para.
Magbagong Buhay Muli,
*SA*
BINABASA MO ANG
Suddenly Appeared ( Best friends Story ) COMPLETED!
Teen Fiction1 Paano kung yung Taong minahal mo, yung alala mo kaya kang panindigan at kaya kang tanggapin ay iniwan ka kasi natakot siya? pano kana niyan? Pano na kayo? maibabalik pa ba ang dati? tatanggapin mo pa kaya siyang makapasok sa buhay mong masaya na...
