Suddenly Appeared ( Best friends Story ) COMPLETED!

[Chapter Two] - First meeting

Chapter two

Bakit mo sinasaktan sarili mo Stephen?

Dumudugo na tuloy mga kamay mo.

Umupo siya sa damuhan ng maramdaman at inilagay ang dalawang palad sa kanyang mukha. Umiiyak ba siya?

" Oh, May dugo kamay mo " Oo, lumapit ako sakanya. Inaabot ko sa kanya ang mga panyo ko kaso hindi niya kinukuha kaya ibinaba kona lang sa tabi niya.

" Lruin mo na din to para mawala problema mo, ganun lang ginagawa ko eh " Sabay baba ko naman ng rubik's cube ko sa damuhan sa tabi din niya. Mas nakakawala kasi ng problema kapag nagiisip ka ng iba. Sa rubiks cube kasi machachallenge isip mo na mabuo ito.

" Nasa iyo pa rin naman ang desisyon, Papayag ka lang ba na itulad ang puso mo sa rubik's cube? Ang rubik's cube walang damdamin, Ang puso mo meron. Bakit mo hahayaang may sisira sa puso mo kung ramdam mo naman pala ang sakit ng masaktan? Ang kailangan mo lang. Tumanggap, Magpatawad at magparaya. Siguro magbago na din? Laruin mo na lang muna yang rubik's cube para makalimutan mo muna yang problemang dinadala mo." siya naman ang magpapasya kung hahayaan niya bang saktan siya.

Nakayuko pa rin siya. Siguro nahihiya siya na ang katulad niyang pinapantasya ng mga babae ay Heto sa harap ko umiiyak at sinasaktan ang sarili niya.

Naglakad na ako palayo baka isipin niya nakikialam ako sa buhay niya.

Maka pasok na nga lang.

Stephen's Side

Ang sakit. Pinagpalit niya ako sa bestfriend niyang si Andrew! Akala ko tuluyan ko ng napalitan si andrew sa buhay niya? Akala ko wala na siyang nararamdaman sa lalaking yun? Bakit ngayon iniwan niya ako?

Gusto ko magwala sa sobrang galit. Oo, mahal na mahal ko siya pero dapat sinabi niya man lang sa akin nung una para hindi ganito kasakit, para handa ako kung dumating sa 'punto nato' kaso Hindi eh. Basta basta na lang siya nakipagbreak sa akin at sinabing mahal niya pa rin ang bestfriend niya.

I can't contain myself anymore kaya tumakbo ako papunta sa likod ng university. Wala naman ibang tao dito since bawal ang studyante dito. Sa Sobrang inis ko. Yung pader na napag diskitahan ko.

" Argh! argh! argh! Bakit? Bakit! Bakit Siya? Argh! argh! " mas maiintindihan kopa kung may bago siyang mahal kaysa yung ganito! Sa loob ng pagsasama namin yung bestfriend pa rin niya ang mahal niya.

Umupo ako sa damuhan para magpahinga. Hindi kona kaya ang mga sakit. I want to cry!

" Oh, May dugo kamay mo " Puna sakin ng isang babae. Hindi ako lumingon. I don't want her to see me crying. I don't want her to know that I'm weak.

" Oh laruin mo para mawala problema mo " I looked at my peripheral vision. Its a rubiks cube.

" Nasa iyo pa rin naman ang desisyon, Papayag ka lang ba na itulad ang puso mo sa rubik's cube? Ang rubik's cube walang damdamin, Ang puso mo meron. Bakit mo hahayaang may sisira sa puso mo kung ramdam mo naman pala ang sakit ng masaktan? Ang kailangan mo lang. Tumanggap, Magpatawad at magparaya. Siguro magbago na din? Laruin mo na lang muna yang rubik's cube para makalimutan mo muna yang problemang dinadala mo."

Why is she telling mw this? Maybe alam na ng lahat na break na kami.

I wept my tears para hindi naman nakakahiya sa kanya paghunarap ako. I'm such a cry baby.

I felt at ease, meron pa palang nakakaintindi sakin. Ill thank her for her kindness sana kaso pag harap ko. Nakatalikod na siya at ang tanging na kita ko na lang

ay yung, anklet niyang star sa Damuhan.

kinuha ko ito at pinagmasadan sandali.

Kailangan ko daw tumanggap? matatanggap ko bang mas pinili niya ang bestfriend niya kaysa sa akin?

Magpatawad? para saan? Sa biglaang pagiwan sakin ng ganun lang! Na para bang laruan lang!!

Magparaya? Iparaya itong nararamdaman ko para sa ikaliligaya nila?

magbago? paano? Ngayong nasasaktan ako at handa pa akong tanggapin siya kung sakali mang bumalik siya saakin.

I again looked at her rubiks cube. So she wants me to fix myself like this Rubik's cube? I was about to stand when I also saw a handkerchief, maybe she's also giving it to me.

Oh. May name pa niya.

"Phany" ?

To be continued...