OMG! (mashikyu/mashihoon)

OMG 26 (zawgyi)

မ်က္ႏွာသစ္တိုင္း ညာဘက္လက္ လက္သူႂကြယ္က လက္စြပ္အမဲေရာင္ေလးကိုၾကည့္မိသည္။

ထမင္းစားၿပီး ပန္းကန္ေဆးျပန္ရင္လည္း လက္စြပ္ကိုၾကည့္မိျပန္သည္။

လက္ေတာ့မွာစာ႐ိုက္ေနရင္လည္း ထိုလက္စြပ္ဆီအၾကည့္ကမျပတ္။

သံေယာဇဥ္ေတြပိုခိုင္ၿမဲေစရမယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္တဲ့။

အိမ္ကအေမရဲ႕ေစလႊတ္ခ်က္နဲ႔ ထမင္းခ်ိဳင့္ကိုဆြဲၿပီး အစ္ကိုဂ်ီဟြန္းရဲ႕ ဆိုင္ကိုလာေနသည္။

ဆိုင္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ လက္စြပ္ကိုၾကည့္မိျပန္သည္။

ဆိုင္ထဲကိုဝင္သြားၿပီး ဝန္ထမ္းအစ္မေတြကိုႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။

'ရွီဟို လာၿပီလား'

'ဟုတ္ ႏူးနား...အစ္ကိုရွိတယ္မလား'

'အင္း ရွိတယ္ တက္သြားလိုက္'

'ဟုတ္ကဲ့'

အေပၚတက္သြားေတာ့ service ဌာမွာ လာျပတဲ့လူေတြမွအမ်ားႀကီး။

မာရွီဟိုအတြက္ထိုင္စရာေနရာရွာဖို႔ေနေနသာသာ လမ္းေလွ်ာက္တိုးၿပီးေလွ်ာက္သြားလို႔မရ။

ေကာင္တာကအစ္မကျမင္သြားေတာ့ သူတို႔အေနာက္မွာလာထိုင္ေနဖို႔ လက္ယက္ေခၚသည္။

မာရွီဟိုကလည္း လူေတြၾကားထဲထိုးၿပီး ေကာင္တာေနာက္မွာ ပိုက္ဆံရွင္းေပးမယ့္လူလိုလိုနဲ႔ ေရာေရာင္ၿပီး ဝင္ထိုင္ေနလိုက္သည္။

အေမလုပ္ေပးလိုက္တာက ဂင္ခ်ီထမင္းေၾကာ္ပူပူေလးမို႔ ေအးမသြားေအာင္လို႔ ထုတ္ထားတဲ့ အဝတ္စကိုပိုတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ျဖစ္ေအာင္စည္းလိုက္သည္။

'ရွီဟို အေတာ္ပဲ'

အစ္မတစ္ေယာက္က စာ႐ြက္တစ္ထပ္ႀကီးယူလာၿပီး မာရွီဟို႔ကိုေတြ႕ေတာ့ ေ႐ႊထုတ္ေကာက္ရသလိုအၿပဳံးမ်ိဳးနဲ႔ ၿပဳံးၿပဳံးႀကီးလာေျပာသည္။

'အစ္မကိုေကာင္တာေလး ခဏထိုင္ေပးပါလားဟင္ ... သူတစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး'

'ဟုတ္ ရတယ္ ႏူးနား'

ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ့အစ္မက လုပ္ရမွာေတြေျပာျပေနေတာ့ ေသခ်ာလိုက္ၾကည့္ၿပီး မာရွီဟိုလည္း ေစတနာ့ဝန္ထမ္းေကာင္တာထိုင္ေပးလိုက္ရေတာ့သည္။