'ေစာေစာကသီခ်င္းနာမည္ကဘာလဲ'
ဂ်ီဟြန္းကေမးလိုက္ေတာ့ မာရွီဟိုကိုယ္တိုင္လည္း မ်က္လုံးေလးျပဴးသြားသည္။
ေဘးမွာရပ္ေနတဲ့ ဂြၽန္ခယူကလည္း ဘာလဲဟ ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ သူ႔အစ္ကိုၾကည့္လိုက္သည္။
'သီခ်င္းနာမည္လား'
မာရွီဟိုကျပန္ေမးလိုက္ေတာ့ ဂ်ီဟြန္းက ေခါင္းညိမ့္ျပသည္။
'ေနပါဦး ဒါေလးကဘာအေရးႀကီးလို႔ ဒီထိေျပးလိုက္လာၿပီး အသည္းအသန္ေမးရတာလဲ' ဂြၽန္ခယူကလက္ပိုက္ထားရင္း မ်က္ေမွာက္က်ဳံ႕ေနၿပီ။
မာရွီဟိုက ဂြၽန္ခယူ႔ဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဂြၽန္ခယူက ပုခုံးတြန႔္ျပသည္။
'ေဟ်ာင္း..ဘယ္သီခ်င္းစာသားကိုမွတ္မိလဲ'
'အင္း....ဝမ္းနည္းပက္လက္နဲ႔အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္ထင္ပါတယ္။ ငါကမင္းနဲ႔ထပ္ရွိေနခ်င္ေသး...တာ...ကို'
ေျဖရင္းနဲ႔ ဂြၽန္ခယူ႔ဘက္ကိုၾကည့္မိေတာ့ အသံကတျဖည္းျဖည္းတိုးဝင္သြားသည္။
တကယ္လည္း ဒီစာသားတစ္ခုတည္းေၾကာင့္ လိုက္လာခဲ့တာ..
တျခားဘာသေဘာမွမရွိဘူး ။ ဒါေပမယ့္...ငါကမင္းနဲ႔ထပ္ရွိေနခ်င္ေသးလို႔....
'အစ္ကိုကလည္း အဲ့တစ္ေၾကာင္းတည္းလား.........ခဏေလး နည္းနည္းေတာင္ေမွာင္သြားၿပီပဲ'
မာရွီဟိုကေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္ရင္းေျပာလိုက္သည္။
'အင္းေနာ္ .. ေစာေစာကတင္ လိေမၼာ္ေရာင္ေလး ေျပးေနေသးတာကို' ဂြၽန္ခယူကလည္း ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္ရင္းျပန္ေျပာလိုက္သည္။
လိေမၼာ္ေရာင္ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ ဖြင့္ေျပာမယ့္ အႀကံလည္းပ်က္ပါၿပီ။
အခုလို မဲမဲသဲသဲ ေနလုံးေပ်ာက္ခ်ိန္မွာသာဖြင့္ေျပာမိရင္ ျပန္ရမယ့္အေျဖကလည္းမည္းေမွာင္ေနေလာက္တယ္။
ဒီလိုမ်ိဳးအယုံအၾကည္ေတာ့မရွိေပမယ့္ ယုံလိုက္တာလည္းအက်ိဳးေတာ့မယုတ္တာမို႔လက္ခံလိုက္ရၿပီ။
'အိုရန္ဂ်ီ'
မာရွီဟိုကလည္း ေနလုံးေပ်ာက္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ အေနာက္ဘက္ေကာင္းကင္ကိုၾကည့္ၿပီးေျပာလိုက္သည္။
YOU ARE READING
OMG! (mashikyu/mashihoon)
Fanfictionရိုးရှင်တဲ့သုံးပွင့်ဆိုင်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့်အချစ်ဆိုတာကတော့ ဘယ်တော့မှမရိုးရှင်းပါဘူး... ႐ိုးရွင္တဲ့သုံးပြင့္ဆိုင္အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္အခ်စ္ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမ႐ိုးရွင္းပါဘူး...
