OMG! (mashikyu/mashihoon)

OMG 5 (unicode)

အစ်ကိုဂျီဟွန်းက မာရှီအိမ်လာမယ်ပြောတာနဲ့ အိပ်ယာထဲကကုန်းထပြီး မျက်နှာသစ် သွားတိုက်လိုက်သေးသည်။

ဘယ်လောက်ပဲနေမကောင်းကောင်း ရှိုးတော့မပျက်စေချင်။

မျက်နှာသစ်ပြီးထွက်အလာ အိမ်အောက်ကနေခေါ်သံကြားလိုက်ရသည်။

'အစ်ကိုဂျီဟွန်း....hyung..ဝင်လာခဲ့ပြီနော်'

မာရှီ့အသံကြားတာနဲ့ အိမ်အောက်ကိုဆင်းပြီး တံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

'ဪ ဂျွန်ခယူ နေမကောင်းဘူးဆို'

မာရှီက ပြောလည်းပြော နဖူးကိုလည်း ခြေဖျားထောက်ကာစမ်းလိုက်သည်။

ဒီလိုမပြောမဆိုနဲ့လုပ်တတ်တဲ့ သူ့အကျင့်ကြောင့်လည်း ဘယ်တော့ရင်တွေပေါက်ထွက်မလဲမသိနိုင်။

'အား..ပူလိုက်တာ' မာရှီကလက်ကိုဆတ်ခနဲပြန်လွှတ်ချလိုက်သည်။

ဒီလိုတင်ချင်တိုင်းတင်ပြီး ပြန်လွှတ်ချချင်တိုင်း ချလို့ရတယ်လား...

မာရှီဟို့ကိုတွေ့လိုက်တာကြောင့်ပဲလားတော့မသိ။ ကိုယ်ပူပြီးဖျားနေပါတယ်ဆိုတာတောင် မယုံချင်။ လူကလုံးဝဒေါင်ဒေါင်မြည်သွားသလို။ မဖြစ်ဘူး...သူ့ဆီကအပြုအစုတောင်မခံရသေးဘဲ နေပြန်ကောင်းသွားလို့မဖြစ်ဘူး...

'အပေါ်တက်နှင့် ငါမင်းအတွက်ကြက်စွပ်ပြုတ်ယူလာတယ်...ပန်းကန်ထဲထည့်ပြီးယူလာမယ်နော်'

'အင်း'

မာရှီဟိုကနောက်ဖေးထဲကိုဝင်သွားသည်။ ဂျွန်ခယူကအပေါက်တက်သွားသည်။

တစ်အိမ်လုံးကလည်း တိတ်ဆိတ်လို့။

လူကြီးတွေကအလုပ်ကိစ္စတွေနဲ့ရှုပ်နေကြမို့ အိမ်မှာကရှိလိုက်မရှိလိုက်။

ပုံမှန်ဆို ဂျွန်ခယူတို့အမေကအိမ်မှာရှိနေကြ။ ဒီနေ့တော့မတွေ့မိ။

ပန်းကန်ထဲကိုစွပ်ပြုတ်ထည့်ပြီးပြီမို့ အပေါ်ကိုသယ်သွားဖို့ပြင်လိုက်သည်။

ပန်းကန်လုံးအပြည့်ဖြစ်သွားတော့ သယ်လို့မရတော့။ ပန်းကန်နှုတ်ခမ်းစပ်နားထိ ပြည့်နေပြီး ဘယ်နားကနေကိုင်ကိုင်ကိုပူနေတော့သည်။