ေက်ာင္းပိတ္တဲ့ေန႔တိုင္း လုပ္ေနက်က အစ္ကိုဂ်ီဟြန္းရဲ႕ဆိုင္မွာသြားၿပီး ေယာင္ေျခာက္ဆယ္ သြားလုပ္တာ။
Assignment မွန္သမွ် အကုန္အျမန္ၿပီးေအာင္သိမ္းက်ဳံးလုပ္ၿပီး အစ္ကို႔ဆိုင္က အခန္းေထာင့္မွာ တစ္ေန႔လုံးသြားထိုင္ေနတတ္တာ။
ဒီေန႔လည္း အရင္ေန႔ေတြကအတိုင္းလုပ္ဖို႔ လက္ေတာ့ကိုေက်ာပိုးအိတ္ထဲထည့္ၿပီး အစ္ကိုဂ်ီဟြန္းနဲ႔ဆိုင္ကိုသြားဖို႔အိမ္ေအာက္ထပ္ကိုဆင္းလိုက္သည္။
'အိုကားဆန္ သားသြားၿပီေနာ္' ဖိနပ္ႀကိဳးခ်ည္ရင္းေအာ္လိုက္သည္။
'ေနဦး ေနဦး ခဏေလး'
'နမ္းဒဲ?' (ဘာလို႔လဲ)
'ေရာ့ ဒါက ဂြၽန္ခယူ႔ကိုဝင္ေပးလိုက္။ ဒါက ဂ်ီဟြန္းအတြက္'
အဝတ္နဲ႔ထုတ္ေပးထားတဲ့ ေန႔လယ္စာထမင္းဘူးႏွစ္ဘူး။
'ဟိုက္ အစ္တဲခိမက္စ္' (သြားပါေတာ့မယ္)
'အစ္တဲရရႈိက္' (ေကာင္းေကာင္းသြားေနာ္)
ေဘးခ်င္းကပ္လ်က္က ဂြၽန္ခယူ႔အိမ္ကို သြားၿပီး ဘဲတီးလိုက္သည္။
'ဒီေကာင္ ဘာလုပ္ေနလို႔ထြက္မလာေသးတာလဲ'
ထပ္တီးေသာ္လည္းအသံမၾကား။
'ေတာ္ၿပီ ငါပဲဝင္သြားေတာ့မယ္' လွ်ိဳ႕ဝွက္နံပါတ္ကုတ္ကို႐ိုက္ၿပီး အိမ္တံခါးဖြင့္ၿပီးဝင္သြားလိုက္သည္။
'ဂြၽန္ခယူေရ....ကင္ဂြၽန္ခယူ!!!!'
'ေအာာာ!!'
အခုမွအေပၚကေနအသည္းအသန္ေျပးဆင္းရင္း အသံကုန္ေအာ္ေနေတာ့သည္။
'ေရာ့ ငါ့အေမကမင္းကိုေပးခိုင္းလိုက္တာ...အက်ႌေလးဘာေလးဝတ္ဦး..အေအးပတ္ဦးမယ္'
ေရခ်ိဳးၿပီး တဘက္တစ္ထည္ကိုယ္တစ္ခုနဲ႔ေျပးဆင္းလာတာမို႔ အဝတ္ဝတ္မလာခဲ့မိ။
'အခုမွေရခ်ိဳးခန္းထဲကထြက္လာတာကြ ေအာက္ကအသံၾကားလို႔ေျပးဆင္းလာတာ'
'အင္း အက်ႌျမန္ျမန္ဝတ္ေနာ္ ခဏေလးေအးတာနဲ႔ အေအးပတ္တတ္တဲ့သူက..ေရေတာင္ေျခာက္ေအာင္မသုတ္ရေသးဘူးမလား'
YOU ARE READING
OMG! (mashikyu/mashihoon)
أدب الهواةရိုးရှင်တဲ့သုံးပွင့်ဆိုင်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့်အချစ်ဆိုတာကတော့ ဘယ်တော့မှမရိုးရှင်းပါဘူး... ႐ိုးရွင္တဲ့သုံးပြင့္ဆိုင္အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္အခ်စ္ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမ႐ိုးရွင္းပါဘူး...
