အစ္ကိုထြက္သြားတာသိပ္ျမန္လြန္းသည္။ ဆိုင္ထဲကေနတတ္ႏိုင္သေလာက္အျမန္ေျပးထြက္လာခဲ့ေပမယ့္ ရွာမေတြ႕။
ဘယ္ဘက္ကိုထြက္သြားမွာလား..ညာဘက္ကိုထြက္သြားမွာလား?
ဆိုင္ေရွ႕မွာ ေျခေထာက္ကို ဘယ္ဦးတည္ရာထားရမလဲမသိျဖစ္ေနသည္။
အစ္ကိုကတကယ္ပဲဘယ္ကိုအျမန္ေျပးထြက္သြားတာလဲ။
အၿမဲတမ္းလူမသိခင္ သူအရင္လြတ္ေအာင္ေျပးတယ္။ သူ႔ခံစားခ်က္ကို သူကိုယ္တိုင္ထက္ တျခားသူကအၿမဲအရင္ေျပာရတယ္။
ၿပီးရင္ သူမ်ားကိုစိတ္ညစ္ေအာင္အရမ္းလုပ္တယ္။
သူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ သူမ်ားအတြက္ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ခ်ဳပ္တည္းၿပီးေနေနေပမယ့္ သူမ်ားကိုဒုကၡေတြလိုက္ေပးေနတယ္ဆိုတာကိုေရာ အစ္ကိုသိရဲ႕လား။
အခုလည္းအစ္ကိုကဘယ္ဘက္ကိုထြက္သြားမွန္းမသိဘဲ ဘယ္လိုလိုက္ရွာရမလဲ။
ဖုန္းထုတ္ၿပီး ကိုင္မွာမဟုတ္မွန္းသိေနတဲ့ဖုန္းကိုဆက္လိုက္ေသးသည္။
'တူ....တူ.....တူ' နဲ႔ဖုန္းကဝင္ေနေပမယ့္ မကိုင္ခဲ့ပါ။ ထင္ထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ။
အစ္ကိုေဟ်ာင္ေဆာ့ေျပာတာဆိုရင္ေတာ့ မွားစရာအေၾကာင္းမရွိ။ အစ္ကိုဂ်ီဟြန္းက သူ႔ကိုႀကိဳက္ေနတာတဲ့လား...
ဆိုင္ေရွ႕မွာပဲရပ္မေနေတာ့ဘဲ ေျခလွမ္းကို ညာဘက္ကိုဦးတည္လိုက္သည္။ အိမ္အျပန္လမ္းနဲ႔ေတာ့ ေျပာင္းျပန္။
လမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ ဂ်ီဟြန္းကိုလည္းရွာရေသးသည္။ ဟိုဟိုဒီဒီလည္းၾကည့္ရေသးသည္။ ဖုန္းကလည္း မကိုင္မွန္းသိလ်က္နဲ႔ဆက္ရေသးသည္။
'သူကမင္းကိုႀကိဳက္ေနတာေလ' ဆိုတဲ့ စကားက နားထဲမွာတဝဲလည္လည္။
ဂ်ီဟြန္းကလည္း သူ႔ကိုႀကိဳက္ရဲ႕သားနဲ႔ ဖြင့္ေျပာတုန္းက ဘာလို႔ျငင္းခဲ့တာလဲ...
အသိသာႀကီးပါပဲ...သူမ်ားအတြက္ပဲေတြးတတ္တဲ့ အစ္ကိုက အခုတစ္ေခါက္မွာလည္း သူ႔ညီအတြက္ေတြးေပးခဲ့မွာေပါ့။
ငါစဥ္းစားတတ္ေသးတယ္ဆိုရင္ ဂြၽန္ခယူကလည္း ဒီကိစၥကိုသိေနခဲ့တာေပါ့...အစ္ကို႔ရည္းစားဆိုတာေရာ?
YOU ARE READING
OMG! (mashikyu/mashihoon)
Fanfictionရိုးရှင်တဲ့သုံးပွင့်ဆိုင်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့်အချစ်ဆိုတာကတော့ ဘယ်တော့မှမရိုးရှင်းပါဘူး... ႐ိုးရွင္တဲ့သုံးပြင့္ဆိုင္အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္အခ်စ္ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမ႐ိုးရွင္းပါဘူး...
