'စောစောကသီချင်းနာမည်ကဘာလဲ'
ဂျီဟွန်းကမေးလိုက်တော့ မာရှီဟိုကိုယ်တိုင်လည်း မျက်လုံးလေးပြူးသွားသည်။
ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ ဂျွန်ခယူကလည်း ဘာလဲဟ ဆိုတဲ့သဘောနဲ့ သူ့အစ်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
'သီချင်းနာမည်လား'
မာရှီဟိုကပြန်မေးလိုက်တော့ ဂျီဟွန်းက ခေါင်းညိမ့်ပြသည်။
'နေပါဦး ဒါလေးကဘာအရေးကြီးလို့ ဒီထိပြေးလိုက်လာပြီး အသည်းအသန်မေးရတာလဲ' ဂျွန်ခယူကလက်ပိုက်ထားရင်း မျက်မှောက်ကျုံ့နေပြီ။
မာရှီဟိုက ဂျွန်ခယူ့ဘက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဂျွန်ခယူက ပုခုံးတွန့်ပြသည်။
'ဟျောင်း..ဘယ်သီချင်းစာသားကိုမှတ်မိလဲ'
'အင်း....ဝမ်းနည်းပက်လက်နဲ့အိမ်ပြန်ရတော့မယ်ထင်ပါတယ်။ ငါကမင်းနဲ့ထပ်ရှိနေချင်သေး...တာ...ကို'
ဖြေရင်းနဲ့ ဂျွန်ခယူ့ဘက်ကိုကြည့်မိတော့ အသံကတဖြည်းဖြည်းတိုးဝင်သွားသည်။
တကယ်လည်း ဒီစာသားတစ်ခုတည်းကြောင့် လိုက်လာခဲ့တာ..
တခြားဘာသဘောမှမရှိဘူး ။ ဒါပေမယ့်...ငါကမင်းနဲ့ထပ်ရှိနေချင်သေးလို့....
'အစ်ကိုကလည်း အဲ့တစ်ကြောင်းတည်းလား.........ခဏလေး နည်းနည်းတောင်မှောင်သွားပြီပဲ'
မာရှီဟိုကကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။
'အင်းနော် .. စောစောကတင် လိမ္မော်ရောင်လေး ပြေးနေသေးတာကို' ဂျွန်ခယူကလည်း ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်ရင်းပြန်ပြောလိုက်သည်။
လိမ္မော်ရောင်ကောင်းကင်အောက်မှာ ဖွင့်ပြောမယ့် အကြံလည်းပျက်ပါပြီ။
အခုလို မဲမဲသဲသဲ နေလုံးပျောက်ချိန်မှာသာဖွင့်ပြောမိရင် ပြန်ရမယ့်အဖြေကလည်းမည်းမှောင်နေလောက်တယ်။
ဒီလိုမျိုးအယုံအကြည်တော့မရှိပေမယ့် ယုံလိုက်တာလည်းအကျိုးတော့မယုတ်တာမို့လက်ခံလိုက်ရပြီ။
'အိုရန်ဂျီ'
မာရှီဟိုကလည်း နေလုံးပျောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ အနောက်ဘက်ကောင်းကင်ကိုကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။
YOU ARE READING
OMG! (mashikyu/mashihoon)
Fanfictionရိုးရှင်တဲ့သုံးပွင့်ဆိုင်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့်အချစ်ဆိုတာကတော့ ဘယ်တော့မှမရိုးရှင်းပါဘူး... ႐ိုးရွင္တဲ့သုံးပြင့္ဆိုင္အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္အခ်စ္ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမ႐ိုးရွင္းပါဘူး...
