အရာအားလုံးကပုံမှန်အတိုင်းလည်ပတ်လို့နေသည်။
မနက်တိုင်း အခန်းဘေးက သစ်ကိုင်းပေါ်လာနားရင်း အော်မြည်တတ်တဲ့ ငှက်လေးရော..
တာဝန်ချိန်ရောက်တိုင်း မြည်ပေးတတ်တဲ့ နှိုးစက်သံလေးရော...
မိုးလင်းတိုင်း ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ရင်း တစ်ဖက်အိမ်ကိုအရင်လှမ်းကြည့်တတ်တဲ့ အကျင့်လေးရော...
ဘယ်တော့မှ အရင်ဖွင့်ထားလေ့မရှိတဲ့ အခန်းပြတင်းပေါက်ကိုမြင်တိုင်း 'မင်္ဂလာမနက်ခင်းပါ' လို့နှုတ်ဆက်တတ်တဲ့အကျင့်လေးရော...
မနက်အလုပ်သွားချိန်တိုင်း အိမ်ရှေ့မှာ စောင့်ကြိုနေကြ ဂျွန်ခယူ့ကို ပြုံးပြရတာရော...
အကုန် ပုံမှန်ပါပဲ... မနက်နေထွက်ချိန်ကစလို့ ညနေအလုပ်ပြီးလို့ ကားဂိတ်ပြန်ရောက်တဲ့အချိန်ထိ...အကုန်နိစ္စဒူဝလုပ်နေရတဲ့ အရာတွေချည်း....
အလုပ်ပိတ်တဲ့ ပိတ်ရက်တိုင်း အစ်ကိုဂျီဟွန်းဆိုင်မှာ သွားနေတတ်တာကလည်း ပုံမှန်အလုပ်တစ်ခု...
အစ်ကိုကတော့ ပုံမှန်ထက်ဂျပန်စာကိုပိုကြိုးစားနေသလို မာရှီဟိုလည်း အရင်ကထက်စာတွေကိုပိုလေ့လာနေရသည်။
ဘာလို့ရယ်မှန်းမသိ ... အစ်ကိုက မာရှီဟို့ကို ကွန်ပျူတာနဲ့ပတ်သက်ပြီးအကုန်သင်ပေးနေသည်။
Hardware မပါဘဲ software ချည်းသက်သက်ကို လာတိုင်း နည်းနည်းစီသေချာသင်ပေးနေသည်။
ဗိုင်းရပ်စ်ဝင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်... စက်ဟန်းသွားရင် ဘာနှိပ်... window အသစ်ကိုဘယ်လိုတင်...အခြေခံကစပြီးတော့ကို သင်ပေးနေသည်။
အခုဆိုအစ်ကိုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ခံစားချက်တွေကို ဘေးဖယ်ထားရင်း ဘဝအတွက်ရုန်းကန်နေရသည်မို့ အခြေအနေတွေက တည်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။ အခုအချိန်ထိပေါ့....
ညနေ ၅ နာရီမို့ အလုပ်တွေအကုန်သိမ်းပြီး ပြန်ဖို့လုပ်လိုက်သည်။
'မာရှီ... မန်နေဂျာခေါ်နေတယ် မပြန်ခင် သွားတွေ့လိုက်ဦး'
'ဟိုက်..အခုပဲသွားလိုက်ပါမယ်'
YOU ARE READING
OMG! (mashikyu/mashihoon)
Fanficရိုးရှင်တဲ့သုံးပွင့်ဆိုင်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့်အချစ်ဆိုတာကတော့ ဘယ်တော့မှမရိုးရှင်းပါဘူး... ႐ိုးရွင္တဲ့သုံးပြင့္ဆိုင္အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္အခ်စ္ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမ႐ိုးရွင္းပါဘူး...
