မ်က္လုံးကိုေနထိုးေနၿပီမို႔ မ်က္ေမွာက္က်ဳံ႕ၿပီး ထထိုင္လိုက္သည္။
၁၀ နာရီခြဲ...
'ေသစမ္း...ငါေနာက္က်ေနၿပီ'
ကုတင္ေပၚကေနအလူးအလဲထားၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲေျပးဖို႔ျပင္ၿပီးကာမွ အလုပ္သင္ကာသလအၿပီး ၂ ပတ္ခြင့္ေပးထားတာကိုေမ့သြားသည္။
၃ လေလာက္ေန႔စဥ္လုပ္ခဲ့ရတဲ့ အက်င့္တစ္ခုကေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ရာခက္သား...
ဒီလိုဆို ေန႔တိုင္းလုပ္ေနၾက အက်င့္တစ္ခုကေရာ....
ေနာက္က်သြားခဲ့ပါၿပီ... ျပတင္းေပါက္ကိုဖြင့္ခဲ့ၿပီးသားျဖစ္ေနၿပီေလ...
အစ္ကိုကေတာ့ ပုံမွန္အတိုင္း သူ႔ျပတင္းေပါက္ကိုပိတ္ထားဆဲပါပဲ။ ၁၀ ခြဲဆိုေတာ့ ဆိုင္သြားၿပီေပါ့...
'အခုဆို ငါ့ကိုေတြ႕ခ်င္မွာေတာင္မဟုတ္ပါဘူး...အကုန္လုံးလည္းသိသြားၿပီဆိုေတာ့..ငါ့ကိုမုန္းေတာင္မုန္းသြားမွာပဲ'
ျပတင္းေပါက္ေပၚေမးေထာက္ရင္း တစ္ဖက္ကိုလွမ္းေငးေနမိသည္။
'အဓိကက ဂြၽန္ခယူမသိရင္ၿပီးတာပါပဲ...သူငါ့ကိုဖြင့္မေျပာေအာင္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ'
ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းသင္းခဲ့တဲ့ညီအစ္ကိုလိုခင္ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းမို႔ လက္လႊတ္မခံခ်င္။
အျဖဴေရာင္ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ခင္မင္ရသူမို႔ ဂြၽန္ခယူ႔ကိုေတာ့သူ႔လိုမခံစားေစခ်င္။
'ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ ဂြၽန္ခယူရာ...မင္းကိုမခ်စ္ခဲ့မိတဲ့ငါ့ကို ဘယ္လိုစိမ္းကားသြားေအာင္လုပ္ရပါ့မလဲ'
'ဒီအတိုင္းဆိုရင္ ငါတို႔ ၃ ေယာက္က အရင္အတိုင္းျပန္ေနႏိုင္ၾကပါဦးမလား...'
စဥ္းစားေနရင္း ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို အစ္ကို႔အခန္းကျပတင္းေပါက္က ပြင့္လာခဲ့သည္။
'ဟင္'
'အင္'
ႏွစ္ေယာက္သားက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လ်က္...
ျပတင္းေပါက္ကိုျပန္ပိတ္ရမလို..စကားပဲေျပာရေတာ့မလိုနဲ႔..တိတ္ဆိတ္ေနၾကသည္။
YOU ARE READING
OMG! (mashikyu/mashihoon)
Fanfictionရိုးရှင်တဲ့သုံးပွင့်ဆိုင်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့်အချစ်ဆိုတာကတော့ ဘယ်တော့မှမရိုးရှင်းပါဘူး... ႐ိုးရွင္တဲ့သုံးပြင့္ဆိုင္အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္အခ်စ္ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမ႐ိုးရွင္းပါဘူး...
