La Series #1 - The Hope
***
Si Nara ay isang babae na punong-puno ng pag-asa sa buhay. Nang yumao ang kaniyang ina, na siya ring nag-iisa niyang pamilya ay hindi na niya alam kung paano pa siya magpapatuloy sa buhay. Isang kaklase niya ang nag-alok...
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
NARA
Nate Emerald Delgado
He is the son of my sister Kira. I'm just her aunt but he calls me 'Mommy' and also my bida-bidang friend Zian volunteered himself to call him 'Daddy' by Nate. We're just good friends of Zian.
Una, umangal pa si Kira noon dahil baka maka-lakihan ni Nate na kami talaga ang magulang niya. Pero sa huli, pumayag naman siya. Kasi Nate called him 'Mama'. Gusto lang ni Kira ng simple.
A few days after we arrived at U.S. Kira told me the truth that she's three months pregnant that time. And I was so shock. Hindi agad nag sink-in sa utak ko 'yung sinabi niya. At hindi pa roon natapos ang nagulantang kong pagkato. Gulat na gulat ako nang malaman kung sino ang ama ng pamangkin ko.
Lahat ng iyon ay alam ni Yssa. Silang dalawa lang kasi ang magkasama nang mga panahon na na-ospital ako. Kaya pala pinasama niya sa akin sa U.S si Kira. That's because of her pregnancy, kaya pinadala ni Yssa si Yaya Linda. Para may makatulong sa amin lalo na kay Kira kasi pumapasok ako sa school.
While I'm currently studying in states, I accidentally met Zian in a cafe near at my University. He has an appointment there for some business reason. He's travelling different country because of his business.
The great Pherzian Aldreigh Larrazabal become my best friend and also with my sister Kira. Ayos lang naman sa amin dahil kapatid siya ni Phanny. Hindi ko nga akalain na magiging magkaibigan kami pagkatapos ng lahat.
I'm too numb back then or sadyang tanga lang ako. Dahil hindi ko nakikita 'yung mga ginagawa ng ibang tao sa akin. Pino-pormahan na pala nila ako ni Zev. Nang hindi ko alam. Like, what?
Nagulat na lang ako nang ipagtapat sa akin ni Kira na manok niya pa raw si Zev. Tapos si Jia naman ang coach ni Zian. Parang sumabog ang utak ko noong malaman ko iyon.
'Yung mga panahon na iyon. Marami akong iniisip, inuuna ko 'yung mga priorities ko. 'Yung pagtupad sa hiling ni ina, paghahanap ko sa mga kapatid ko, pagtupad sa pangarap ko at pag-una sa sarili ko. Wala namang masama kung unahin ko muna ang sarili ko.
Hindi iyon sa pagiging selfish. Loving and prioritizing yourself is the most important one. Paano ka matututong magmahal ng iba. Kung hindi mo kayang mahalin at unahin ang sarili mo 'diba.
Wala talagang space ang puso ko para sa lalaki.
Noon.
Hindi ko rin alam sa sarili ko. Basta ang alam ko, kailangan kong magpatuloy sa buhay. Kailangan kong lumaban.
Kaya grabeng panggigisa ang ginawa ng kapatid ko.
"Nara, napakamanhid mo."
"Mukha mo pa lang, parang may nakasabit na karatula 'walang interes sa lalaki' gano'n."
