Tie me down ( yizhan )[completed]

လက္ေထာက္ေရွာင္းေလးကံမေကာင္းပါ (Zawgyi)

ေလေအးေအးနဲ႔ ပင္လယ္အေငြ႔သက္က တျဖည္းျဖည္းတိုးေဝွ႔လာသည္။ေနလံုးနီနီ ေပ်ာက္လုအခ်ိန္မွာ ဝန္ထမ္းေတြ အျပည့္နဲ႔ ကားေလးက ကားရပ္နားစခန္းတြင္တအိအိနဲ႔႔႔ ထိုးရပ္သြားသည္။ကားေပၚရွိဝန္ထမ္းေတြက အေျကာဆန့္ကာ သမ္းေဝကာ အထုတ္ေတြယူျပီး ဆင္းကုန္ုျကျပီ။ေတာင့္ေတာင့့္ျကီးထိုင္ေနေသးတဲ႔သူတို့ရဲ႔ ဌာနမွဴးနဲ႔ ဌာနမွဴးရဲ႔ ရင္ခြင္ထဲမွာ တရႈးရႈးနဲ့အိပ္ေနေသာလက္ေထာက္ေရွာင္းကို ျကည့္ကာ မ်က္လံုးအျပဴးသားနဲ႔ ဆင္းသြားျကသည္။

"ဟဲ႔ လက္ေထာက္ေရွာင္းက ေျမြမေျကာက္မကင္းေျကာက္နဲ႔ အိပ္ေနလိုက္တာ "

"ဟုတ္ပ့ သူကေတာ႔စံပဲ "

"ဟဲ႔ တိုးတုိးေျပာျက ျကားသြားမယ္ "

တိုးတိုုး တိုးတိုး နဲ႔ေဘးနားကျဖတ္ေလ်ွာက္သြားသည့္ မိန္းကေလးနွစ္ေယာက္ကို ျကည့္ျပီးဝမ္ရိေပၚက မ်က္ေမွာင္ျကံဳ့သည္။မိန္းကေလးေတြျဖစ္ျပီး မထိန္းသိမ္းနိုင္လိုက္ျကတာ တတြတ္တြတ္နဲ႔ အသံေတြေျကာင့္ လက္ေထာက္ေရွာင္း နိုးသြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလည္း !

သူေတြးလို့မွမဆံုးေသး သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွေရွာင္းက်န့္က တအင္းအင္းတအဲအဲနဲ႔ လႈပ္ယြလာသည္။ေခါင္းေလးကို ပုတ္ကာ တက်ြတ္က်ြတ္နဲ႔ ျပန္ေခ်ာ့လိုက္ေတာ့ျငိမ္က်သြားျပန္သည္။လက္ေထာက္ေရွာင္းက တစ္ကယ္အိပ္ပုတ္ေလးပဲ~

ယမ္ယမ္နဲ႔ လီရွင္းကေတာ့ ေျခမကိုင္မိလက္မကုိုင္မိျဖစ္ေနသည္။သူတို့ရဲ႔က်န့္က်န့္ေလးက ရာဇဝင္အိုးကို ဒုတ္နဲ႔ထိုးေနသည္မဟုတ္ပါလား။ဝမ္ရိေပၚကသူ႔ရဲ႔နားလာျပီးေဝ႔လည္ေျကာင္ပတ္လုပ္ေနတဲ႔နွစ္ေယာက္ကို ဘုျကည့္ျကည့္လိုက္သည္။

"ဌာနမွဴး ဟို က်န့္က်န့္ကေလ …… "

ယမ္ယမ္ရဲ႔ စကားမဆံုးခင္ ဝမ္ရိေပၚက လက္ကာ ျပသည္။ ထို့ေနာက္ စကားလံုးအနည္းငယ္ကို နႈတ္ခမ္းလႈပ္ယံုရြတ္ျပသည္။

"ထြက္သြား !!! "

ထိုအသံမျကားရသည့္ စကားက ယမ္ယမ္နဲ႔လီရွင္းကို တခ်ိဳးထဲလစ္ေျပးေစသည္။
တစ္လမ္းလံုးမွီအိပ္လာသည့္ ေရွာင္းက်န့္ေျကာင့္ ဝမ္ရိေပၚရဲ႔ ေက်ာနဲ႔ခါးကေအာင့္သက္သက္ျဖစ္ေနသည္။သူ အေျကာဆန့္ခ်င္လို့ လႈပ္ရင္ နိုးသြားမည့္ လက္ေထာက္ေရွာင္းေျကာင့္ သူ ဒီတိုင္းမလႈပ္မရပ္ပဲ ျငိမ္သက္ေနခဲ႔တာ။
ကားေပၚကလူေတြကုန္သည္အထိ နိုးမလာေသးတဲ႔ေရွာင္းက်န့္ကို သူနိႈးသင့္သလား။နဂိုထဲက အျမင္မျကည္ရတဲ႔ ျကားထဲ ေရွာင္းက်န့္ပိုစိတ္ဆိုးသြားမွာသူမလိုလားပါ။ အင္းးးးးး အရင္ကေတာ့ အျမင္မျကည္ရတဲ႔ သူက သူေပါ့။ဘယ္လိုေတာင္ ေနရာလဲသြားလည္း သူလည္း မေျပာတတ္ေတာ့ပါ။