His Ruthless Obsession

Chapter 48

Six months.

Six months na akong buntis at halos araw-araw ay mas nahihirapan akong maka galaw. Dumadating pa sa oras na minsan ay umiiyak ako dahil masakit, sumisipa ang bata sa tiyan ko.

"Ano pa?"

"Naiinitan ako, Cardan!" Sigaw ko at hinawakan siya ng mahigpit sa kamay. Nilakasan na niya ang aircon pero hindi pa rin sapat.

"Azrel! Bumili ka nga ng isa pang electric fan at aircon."

Naka upo ako ngayon habang komportableng naka sandal ang aking likod sa malambot na bagay. Magulo ang itsura niya, pinag papawisan si Cardan habang nag mamantika na ang mukha dahil hindi nakaka paligo.

"Sumisipa!" Ngumiwi ako.

Samantalang ang lalaki ay napa ngiti naman, tumayo siya at hinawakan ang aking tiyan. Kinagat niya ang kaniyang ibabang labi ng maramdaman ang muling pag galaw ng bata sa loob.

"Baby Caspian..." Bumulong ako habang naka ngiti.

Pumikit ako ng mariin. Tumutulo na ang aking pawis kahit naka spaghetti strap ako.

Mga bestida na ang sinusuot ko mahaba hanggang binti ay palaging spaghetti strap. Nahihirapan na kasi akong gumalaw kapag naka pants. Kung hindi naman bestida ay leggings ang suot ko para mabilis lang din maka kilos.

"Nandiyan na sila!"

"Rian! Oh my gosh, ang laki na ng tiyan mo!"

Tumakbo papasok si Marissa at hinawakan na rin ang tiyan ko. Kinunan pa nila ako ng litrato. Hindi na ako ang react, hindi ko alam kung anong itsura ko roon, hindi pa naman kasi ako naliligo, hindi rin ako nag susuklay at nag aayos  sa sarili.

"Laking pakwan naman niyan, Rian! Ninong ako, ah?" Lumapit na rin si Granada. Hindi niya hinawakan ang aking tiyan pero inilabas niya ang kaniyang cellphone para kunan din ako ng litrato.

Hinanap ng mga mata ko si Matthew, wala siya. Ang kakambal niya lang ang nandito.

"Nasaan si Mat?"

"Umuwi sa Bicol, may trabaho kasi siya para roon sa mga kabayo ng mga Mangalablab."

Mangalablab? Bakit parang pamilyar ang apelyido-- ah! Sa pamilya ni Laya.

"Kakilala niya ang mga Mangalablab?"

Tumango si Nathaniel.

"Magkaibigan ang mga magulang namin noon kaya pinapunta siya roon, kung hindi man daw tatapusin ni Mat ang college ay doon na siya sa rancho mag tatrabaho."

Ayos din pala ang isang 'yun. Matagal na kaming hindi nag kikita pero nag uusap naman kami minsan sa messenger.

"Sabihin mo kay Mat kinakamusta ko siya."

"Sige ba."

"That's enough, you all can go out now."

Walang kahit na isa ang nag reklamo. Tipid ko silang bibigyan ng ngiti ng tuluyan na silang maka alis.

Ni-lock ni Cardan ang pinto kaya naman naiwan kaming dalawa rito. Hinugasan na muna niya ang kaniyang mukha at sandaling inayos nag buhok bago umupo sa tabi ko.

Maya-maya lang ay bumulong ang hotdog.

"I want to do it."

"Ha?"

Hindi na siya sumagot pa at siniil ang labi ko ng gutom na halik. Wala akong nagawa kundi ang sundin ang pag galaw ng labi niya na nasa akin. Humawak ako sa braso niya samanatalang siya naman ay humawak sa aking batok.

"C-Cardan, buntis ako."

"I know, I won't punk you."

Humalaw siya sa pwesto. Umibabaw siya sa akin, napa ngiwi ako sa pwesto naming dalawa. Ang sama kasing tingnan ng itsura naming dalawa dahil malaki ang tiyan ko.

Bigla na lang akong umiyak at tinulak siya ng malakas dahilan para mahulog sa kama.

"What the-- Rian?!"

Tinakpan ko ang aking mukha gamit ang isang maliit na unan at doon umiyak.

Nakaka hiya kasi, nakaka hiya kasi ganiyan ang itsura niya tapos ako ganito. Hindi ko kayang gawin 'yun sa kaniya o kahit halik man lang dahil nahihiya ako sa sarili ko.

"Rian," hinawakan niya ang kamay ko para alisin ang unan pero sinipa ko siya.

"D-doon ka na!"

"Rian, what's wrong? I was just kissing you."

Kissing ka riyan, mamaya ay baka nag lalakbay na 'yang kamay mo.

Noong naka raang araw kasi ang sabi niya ay iki-kiss niya lang ako, pero habang tumatagal ay naka hawak na siya sa boobs ko, parang may bata akong pinapa-breastfeed.

"Basta doon ka na, n-nahihiya ako."

Tumawa siya na para bang may nakaka tawa sa sinabi ko.

"Ano namang ikakahiya mo?"

"Malaki k-kasi ang tiyan ko."

"Anong nakaka hiya roon, Rian? Ako lang ang kasama mo."

Marahan niyang inalis ang unan at nag salubong ang aming mga mata. Tinitigan niya ako, ngumiti siya at pinunasan ang aking luha. Hinalikan niya ang mata ko.

"You're pregnant, at normal lang na malaki ang tiyan mo. Hayaan mo, kapag nanganak ka na ay liliit ulit 'yan."

"K-kailan? Matagal pa..."

"Just trust the process, Rian. Lalabas din si baby Caspian at masusundan natin siya."

Lumapit siya ulit sa akin. Gumalaw ang kamay ko pero nanlaki ang aking nga mata ng akasidente kong mahawakan ang hotdog niya.

Tiningnan ko ang mukha niya na ngayon ay gumagalaw ang panga habang madiin na naka titig sa akin. Tiningan ko ang kamay ko at mabilis din na inalis at umiwas ng tingin.

"S-sorry! Hindi ko sinasadya hawakan ang jumbo hotdog mo!"

Pinikit ko ng madiin ang aking mga mata.

M-matigas 'yung hotdog niya...

"Sorry talaga! A-aksidente lang 'yun, 'diba? Pasensya na."

Nahihiya talaga ako! Paano'y nakita kong bumubukol na doon sa may bandang pants niya. Mukhang naninigas na rin ng aksidente kong mahawakan kanina.

Bumuntong hininga siya.

"Calm down, just calm down," hinawakan niya ang sarili niyang hotdog, hinimas ito at pinapakalma na para bang makikinig naman sa kaniya.

May tainga ang hotdog niya?