NCT 127_ Reaction

38

Тэд хэрвээ чиний ах байсан бол

Тэил

Чи утсаар түүн рүү залган: Би бие даалтаа орхиод гараад явчихсан байна. Аваад ирээч тэгэх үү?

Тэил: Үгүй.

Чи: Гуйж байна шдээ. Дүүгийн чинь дүн муу гарчихвал би аав ээж хоёрын гараар ороод, эцэст нь та миний оршуулганд ирээд дуусна байх даа.

Тэил: За яахав.

Чи баярлан: Авч ирж өгөх юм уу?

Тэил: Үгүй *утсаа таслах*

Жонни

Жонни: Харамсалтай байна.

Чи: Та туслахгүй юм уу?

Жонни: Салан царайлж утсаа алдсан хүн нь чи байхад би яагаад загнуулах ёстой гэж?

Чиний нулимс цийлэгнэн: Гуйя.

Жонни нүдээ эргэлдүүлэн: Дандаа хүн нулимсаараа сүрдүүлж байх юм. Одоо тэгэхээс дээ, урдуур чинь орохоос.

Тэюун

Тэюун: Чи жоохон тэнэг үү?

Чи: Би ойлгохгүй байгаа юм биш! Багш л ойлгомжгүй заагаад байгаа юм! Боль за юу! Би өөрөө хийчихнэ.

Чамайг гомдоллон дэвтэр номоо аваад цаашаа харахад Тэюун чамайг ноолон: Уучлаарай даа. Би заагаад өгье. Нэмээд амттан авч өгье.

Чи эргэж харан: Дахиад намайг тэнэг гэх юм бол байр, машин авч өгтөл чинь уучлахгүй шүү.

Тэюун: Ойлгосон доо.

Тэюун дотроо: Дээрэлхэх гэж байгаад өөрөө дээрэлхүүлчих юм аа.

Юта

Чи: Яаж өөрөөсөө өч төчнөөн дүү хүнтэйгээ ингэж барьцаж чадаж байна аа.

Юта: Юу гэсэн үг юм? Зайрмаг идэхэд нас ямар хамаатай юм?

Чи: Сүүлийн ганцхан зайрмаг шдээ? Илүү удаан амьсгалж яваа хүн гэдгээ санаад уужуу сэтгэл гаргаж болдоггүй юм уу?

Юта: Тэгээд гадуур явж байгаад шалдан хүн харахаараа "Өө энэ хүн надаас дүү бололтой. Би арай хөгшин юм чинь уужуу сэтгэл гаргах хэрэгтэй" гээд өөрөө нүцгэн явах юм уу?