ရင်ခွင်ရိပ်သို့ အလွမ်း(ရင္ခြင္ရိပ္သို႔ အလြမ္း)

Chapter 34

ရှန်ဟိုင်းတက္ကသိုလ်ရဲ့ အဓိပတိလမ်းထက်မှာ လက်ချင်းတွဲလို့ လျှောက်နေကြတဲ့ ကောင်လေးနှစ်ယောက်။အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ စတိုင်ခပ်မိုက်မိုက်ကောင်လေးကငုံ့မိုးစိုက်ကြည့်လို့နေသလို  ဆံပင်ဝါအုပ်အုပ်လေးတွေနဲ့ နုဖက်လှပတဲ့ ကောင်‌ငယ်လေးကလဲ မျက်ဝန်းကြည်တောက်တောက်လေးတွေနဲ့ မော့ကြည့်ကာ နှစ်ယောက်သား ဘာတွေများသဘောတကျပြုံးရွှင်နေကြပါလိမ့်မယ်။

ဘေးက ဖြတ်သွားဖြတ်လာကျောင်းသားကျောင်းသူတချို့ရဲ့ အကြည့်တွေကို လျစ်လျူရှုလိူ့ နှစ်ယောက်ထဲကတကမ္ဘာတည်နေကြတဲ့လူသားလေးတွေကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်လဲမေ့လိူ့ နေရာဒေသတွေလဲမေ့လို့ပင်။

တက္ကသိုလ်ရဲ့ The whole kingဖြစ်တဲ့ ရှောင်းကျန့်က သူ့ရဲ့အသဲအသက်အဖြစ် ရွှေစင်သွန်းအရုပ်လေးကို တရားဝင်ချပြခဲ့တုန်းကဆို အသဲကွဲခဲ့ကြတဲ့မဒီတွေ လုလင်တွေဆိုတာ ဒုနဲ့ဒေး။ဒါပေမဲ့ ကိုလူချောရှောင်းကျန့်ကတော့ ဂရုမစိုက်စွာ သူ့ရဲ့အသက်မှီတည်ရာလေးနဲ့သာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

ပန်းခြံထဲ‌ဆိုလဲ သူတို့ခြေရာတွေထပ်လို့။ရုပ်ရှင်ရုံမှာကြည့်ဦးမလား သူတို့အမှတ်တရတွေဘဲ။ရှန်ဟိုင်းရဲ့ အထင်ကရကော်ဖီဆိုင်တွေမှာဆိုလဲ ကော်ဖီသောက်မုန့်စားနဲ့ တကယ့်ကြည်နူးစရာအခိုက်အတန့်ပေါ့။shopping mallတွေထဲလဲ လက်ချင်းတွဲကာ ပြုံးပျော်လို့ပေါ့‌။

ဆိုင်ကယ်တစီးနဲ့ ရှန်ဟိုင်းရဲ့လမ်းမထက်မှာ ချစ်သဲညှာကို အနောက်ကတင်လို့ မြို့ထဲပတ်နေကြ။အဲ့လိုတွေ လည်ပတ်နေလို့ ကလေးကိုပါ ရှောင်းကျန့်ကအကျင့်ဖျက်ပြီး အတန်းလစ်ခိုင်းတယ် မထင်ကြပါနဲ့။

မထင်မှတ်ထားအောင်ကို ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ကိုရှောင်းကျန့်ကြီးက အတန်းချိန်တွေလဲ မှန်မှန်တက်နေသလို သူ့အဖေရဲ့ စီးပွားရေးကိူလဲ တဖက်ကကူညီနေတက်ပါပြီ။သားဖြစ်သူရဲ့ ပြောင်းလဲမှုကြီးကြောင့် မိဘတွေမှာလဲ သဘောတကျဖြစ်နေရသည်။

ပြောပါတယ် သူ့ရဲ့ဝမ်ပေါက်စလေးက တန်ဖိုးဖြတ်မရတဲ့ ဘုရားသခင်ပေးတဲ့ဆုလဒ်လေးပါလို့။သီချင်းတွေ စာအူပ်တွေထဲကလို သူတို့ဆီမှာ ဂျပ်ဆင်လဲမရှိဘူး သစ်ပုတ်ပင်လဲမရှိဘူး။ဒါပေမဲ့ ရှောင်းကျန့်မှာ အသက်ထပ်ပိုတန်ဖိုးထားရတဲ့ ဝမ်သက်ထားလေးရှိတယ်။