Embrace me, Sunshine

Chapter 16

Anton's Point of View

I can't resist Sunshine's beauty anymore. Everytime na nakikita ko siya ay hindi ko maiwasang isipin kung paano siya mag mahal. I already said this she's different from my girls. Meron siyang personality na wala sa ibang babae.

I want to feel her warmth hugs. Gaya nung yakap na naramdaman ko nung nasa Hospital kami. Parang ang sarap sa pakiramdam na andun ako sa lowest point niya.

Pero ayokong isipin niyang nahulog ako ng ganun kabilis sa kaniya. I need to think something para matulungan ko siya.

Maaga siyang dumating dito sa opisina ko at nag simulang mag linis. Inabala ko siya sa pag lilinis niya at pinaupo. Wala pa man akong eksaktong plano kung anong hihingin kong kapalit ay kinausap ko na agad siya. Pinaupo ko siya para makapag pahinga siya.

Pag katapos ng pag uusap namin ay hindi na mapinta ang mukha niya. Pagbukas ko ay isang bangungot ang nakita ko.

"Celine"

"Hon, Finally naabutan kita"

"Sa labas tayo mag-usap" kalmado kong sbai sa kaniya at hinayaan ko siyang maiwan sa may pintuan.

Flashback

"Hon, want some coffee?" ani ni Celine mula sa kusina, she's a wife material for me. She's beautiful and elegant but a simple one. I don't exactly know how should I describe her.

"Yes, Hon. Please. Thankyou" tugon ko sa alok niya. I was busy signing the papers. At hindi ko sinasadyang nakita ang mga papers na hindi naman parte ng trabaho ko 

Binuksan ko ang mga iyon at napatitig at halos mapatulala na lang ako sa mga nabasa ko at sa mga larawan na nkikita ko ngayon.

"Hon, coffee mo o--" agad siyang napatigil sa pagsasalita ng makita niya ako hawak ang mga papel na hindi ko dapat makita.

"What's this?" Saad ko sa kaniya ay tinaas pa sa ere ang mga papel.

"Let me explain, Anton. Hingawan ko naman ng paraan. Wala akong planong ituloy yan. Hon, please listen to me" ani nito at hinawakan pa ang nga kamay ko. Hindi ko iwasang mapaluha sa mga posibleng katotohanan na nalaman ko.

"Explain, what? Nakasaad na dito lahat. May mga pictures pa. Ano pang ipapaliwanag mo?" sabi ko sa kaniya habang pumapatak ang mga luha ko.

"It's not what you think. Please"

"Alin? Yung katotohanan na baka hindi mo talaga ako mahal? Kaya ba tinggihan mo ang proposal ko? Tell me Celine. Kaya ba tinanggihan mo ko kasi mag papakasal kana sa iba?" Hindi ko na maiwasang pumatak ng tuloy tuloy ang mga luha ko.

Nagawa niyang tanggihan ang kasal na alok ko sa kaniya dahil sinabi niyang hindi pa siya handa. Kaya kong maghintay kahit gaano katagal pero yung malaman konv engaged na siya sa iba ay nasakit sa akin.

Nanatili akong umiiyak habang magigpit ang hawak sa mga papeles na hindi ko na gustong nakita pa.

"Anong gusto mong sabihin? If this still about your stupid explanation. Stop it already. I don't want to hear it. Nagmamadali ako" akmang tatalikuran ko na siya pero hinawakan niya ang kamay ko

"Anton, pakinggan moko kahit ngayon lang"

"Sige, sabihin mo na ang gusto mong sabihin"

"Maghihiwalay na kami, I alread file an annulment. Nag usap na kami tungkol dun. I still love you Anton" saad niya sa akin.

"Tapos kana? Aalis na ako" agad kong inalis ang mga kamay niya at nag deretsong umalis. Habang papalayo ay naririnig ko la din ang pag tawag niya sa pangalan ko.

Tama na ang isang beses, hindi na kailangan pang maulit

******