Το Μπλέ της Ορτανσίας

Κεφάλαιο 12°

°°Καμια φορά τα απτά κλειδιά δεν είναι μόνο τα υπαρκτά αντικείμενα για να σε οδηγήσουν  στο προορισμό... Κάθε άνθρωπος γύρω μας κρατάει τα δικά του νοερα κλειδιά που ανοίγουν νέες πόρτες, νέους ορίζοντες και καινούρια ζωη...°°

"Καλημέρα Ευτέρπη. Ένα σκέτο παρακαλώ ..." το κυλικείο της εταιρείας ήταν σχεδόν άδειο και εκείνη παίρνοντας ένα καφέ κοίταξε το ρολόι της. Είχε ήδη πάρει τηλέφωνο την Αλεξάνδρα από το πρωί που σηκώθηκε και της ζήτησε να μη φύγει και να δώσουν ραντεβού γιατί ήθελε να της μιλήσει.

"Στον κερνάω εγώ αυτόν σήμερα!"

"Όχι, σε παρακαλώ!"

"Τόσα μπερμπουαρ μου έχεις αφήσει! Άσε που φαίνεσαι αγχωμενη... Έλα, πάρε το καφεδάκι να ξυπνήσεις και καλή τύχη στις δουλειές σου!"

Η Μυρσίνη την ευχαρίστησε και παίρνοντας το καφέ μπήκε στο ασανσέρ. Ήταν ίσως το πιο αγαπητό πρόσωπο στην εταιρεία και παρά τη θέση της, τα πήγαινε με όλους καλά. Τουλάχιστον τους μεσίτες γιατί όσοι αξιολογητές τόλμησαν να πάρουν θέση και να αντικρούσουν τις απόψεις της, βρέθηκαν στο κενό. Η Μυρσίνη ήξερε καλά τη δουλειά της και όλοι τη σέβονταν για αυτό.

Σαν έφτασε στον τελευταίο όροφο ανασκουμπωθηκε , ήπιε μια τζούρα καφέ και πήγε απευθείας στο γραφείο της Αλεξάνδρας το οποίο ήταν δίπλα από το δικό της. Χτύπησε μια φορά και μπήκε.

"Καλώς τη!"

"Καλημέρα Αλέξανδρα μου, ευχαριστώ που δέχθηκες να με δεις και ακυρωσες το ραντεβού σου"

"Παιδιά είμαστε μωρέ Μυρσίνη; Αμέσως κατάλαβα πως κάτι συμβαίνει και ομολογώ πως περίμενα αυτή τη συνάντηση..."

"Τη περίμενες;" ρώτησε περίεργα η Μυρσίνη και κάθισε απέναντι της.
Η Αλεξάνδρα τη κοίταξε ελαφρώς θλιμμένη και έχοντας ένα βλέμμα τύψεων στα μάτια

"Για τον Σωτήρη ήρθες έτσι; Επειδή τον απέλυσαν..." της είπε σοβαρή

"Για ποιον; Όχι όχι..." έσπευσε να απολογηθεί εν μέρη μα η Αλεξάνδρα τη διέκοψε

"Λυπάμαι μωρέ Μυρσίνη μου, μα δε κάνει για τη δουλειά... Δε κόβει. Δε στροφαρει... Πως να το πω; Δεν είναι..."
Η Μυρσίνη άνοιξε διαπλατα τα μάτια της ενώ εκείνη αναρωτήθηκε πώς μπορούσε να εκφράσει κάτι που εξέφρασε ήδη με τρεις τρόπους

"Αλεξάνδρα; Συγνώμη που σε διακόπτω μα δεν ήρθα εδώ για το Σωτήρη. Παρόλα αυτά όμως νομίζω πως ήσουν αρκετά επεξηγηματική..." Αποκρίθηκε βγάζοντας τη από τη δύσκολη θέση αφού δυστυχώς το ίδιο ακριβώς είχε παρατηρήσει και η ίδια στις κουβέντες που έκανε μαζί του κατά καιρούς για τη δουλειά.