Η Ορτανσία έχει πολλά χρώματα...
Έτσι λένε...
Έτσι δείχνει...Έτσι την έκαναν να δείχνει...
Κάτω όμως από το πολύχρωμο πέπλο της Ορτανσίας, κρύβεται πάντα το λευκό...
Κρύβεται το πρώτο...
Το αγνό...
Το αληθινό...
Εκείνο που δεν αλλάζει ότι κι αν κάνε...
°°Λιγο κρασί, λίγο θάλασσα και ένα βήμα πριν τη καταστροφή....°°
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Ο ήλιος είχε πέσει σχεδόν και ο ουρανός γέμισε με γλυκά χρώματα... Έτσι τα αποκαλούσε στο μυαλό της αφού όλα της θύμιζαν ζαχαρωτά... Αποχρώσεις του ροζ, του μωβ, του απαλού μπλε... Κοίταζες τον ουρανό και ήθελες απλά να ανοίξεις τα χείλη σου και να τον φας... Άπλωσε το χέρι της στη πιατέλα. Είχαν μείνει μόνο δύο κομμάτια κασέρι και πήρε το ένα. "Το άλλο δικό σου. Δίκαιη η μοιρασιά!" του είπε γελώντας και σε συνδιασμό με το ποτό της, δάγκωνε λίγο λίγο το κασέρι για να μπερδεύεται η γεύση. Ήταν στο δεύτερο μπουκάλι κρασί. Ούτε που κατάλαβαν όμως για ποτε ήπιαν το πρώτο. Είχαν και οι δύο τέτοια ανάγκη για να αδειασουν λίγο το μυαλό τους που έπιναν τη μια γουλια μετά την άλλη ασταμάτητα. Η κουβέντα επικεντρώθηκε στη Σοφία και τη δουλειά και είχαν φτάσει σε ένα σημείο που ο διάλογος έβγαινε αβίαστα και φυσιολογικά σαν να ήταν δύο καλοί φίλοι.
"Μπορείς να φας και τα δύο κομμάτια... Ομολογώ πως με το συγκεκριμένο κρασί, αφήνουν μια έντονη γεύση στο στόμα κι αν συνεχίσω δε θα έχω σταματημό..." χαριτολογησε
"Δε νομίζεις πως χρειάζεται λιγάκι ξεγνοιασιά; Καμία φορά ζούμε κάτω υπό την απειλή των ευθυνών και όλα απλά μας πιέζουν από παντού..." του απάντησε ελαφρώς λυπημένη δίχως να χάσει το χαμόγελο της. "Επιμένω να φας το δικό σου κομμάτι..." Ο Γιαμάν χαμογέλασε... Σήκωσε το χέρι κάνοντας ένα διακριτικό νεύμα προς το σερβιτόρο και μόλις εκείνος πλησίασε, του ψιθύρισε κάτι στο αυτί και έφυγε. "Τώρα τι ήταν αυτό;"
"Τίποτα"
"Ωωω... Κάτι μου λέει πως κάτι ετοιμαζεις!" η Μυρσίνη είδε το σερβιτόρο να πλησιάζει με ένα δίσκο και ένα μπουκάλι. "Σοβαρά τώρα;" ρώτησε πιάνοντας το κεφάλι της.
"Ποτέ δε παίρνουμε τα τελευταία κομμάτια! Τι να έκανα; Παρήγγειλα έναν ακόμα δίσκο και ένα κρασί!"
"Νομίζω ήπιαμε αρκετά! Αύριο πρέπει να ειμαστε το μεσημέρι στη Σοφία. Έρχεται ο Κενάν..."
