Η Ορτανσία έχει πολλά χρώματα...
Έτσι λένε...
Έτσι δείχνει...Έτσι την έκαναν να δείχνει...
Κάτω όμως από το πολύχρωμο πέπλο της Ορτανσίας, κρύβεται πάντα το λευκό...
Κρύβεται το πρώτο...
Το αγνό...
Το αληθινό...
Εκείνο που δεν αλλάζει ότι κι αν κάνε...
•°°••°°••°°••°°••°°••° Το κεφάλαιο αυτό είναι αφιερωμένο σε κάθε ψυχή που χάθηκε και σε κάθε ψυχή που έφυγε... Σε ανθρώπους που έζησαν μια εποχή που εμείς δε θα δούμε ποτε και σε όλους εκείνους που έζησαν για να μας δώσουν λίγη από τη γνώση της... Είναι αφιερωμένο σε όσους γράψανε τη δική τους ιστορία είτε πάνω στο καμβά της ταλαίπωρης από την εποχή αγάπης είτε πάνω στα ίδια τους τα αίματα...
Ο τίτλος του συγκεκριμένου βιβλίου ήταν έμπνευση από μια αξιαγάπητη κυριουλα που από ότι πληροφορήθηκα σήμερα το πρωί άνοιξε τα φτερά της για να βρει το δικό της φως... Δεν την γνώρισα ποτέ από κοντά... Δεν θέλω να αναφέρω ονόματα και καταστάσεις μα "Το μπλε της Ορτανσίας" σαν τίτλος νομίζω της ανήκει δικαιωματικά καθώς έδωσε το έναυσμα με μια μαγική λέξη, για να γεννηθούν αναμνήσεις μιας γυναίκας που έζησε την εποχή που έβαφαν τα λουλούδια και μέσω της δικής της αφήγησης ενώθηκε με τη καλή μου φίλη τη Σοφία που ήταν πλάι της, και βγήκε ο τίτλος σε μια περίοδο που δεν ήξερα τι να διαλέξω... Μου χάρισε εν γνώση της ένα διαμαντακι και νομίζω μια μικρή αφιέρωση είναι πολύ λίγη...
Όπως είπα αν και έχω ακούσει τη φωνή της, δεν τη γνώρισα ποτέ τετ α τετ μα αν έπρεπε να τη κάνω εικόνα στα νιάτα της σίγουρα θα έμοιαζε κάπως έτσι
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Γυναίκα νταρντανα, με λίγα πεταμένα λουλούδια στον ώμο και ένα τσιγάρο για συντροφιά... Καλό παράδεισο κυρία Νέλλυ!
°••°°••°°••°°••°°••°°••°°•
Σμύρνη έτος 1919
"Μην είναι μανούλα 'μ κρύα η αυγή και δροσερό το τ'αγερι, εγώ θα βγω στην θαλασσιά να καρτερω σαν φτέρη... Θα 'ρθει ο χειμώνας ο βαρύς και πάλι θα μαραζωσω μα σαν τα μάτια'τ με..."
"Πάλι τραγουδάς δυνατά; Σε έχει ακούσει όλος ο μαχαλάς Ορτανσία!" τη διέκοψε και εκείνη ξεφυσησε
