Το Μπλέ της Ορτανσίας

Κεφάλαιο 45°

°°Τι μας χωρίζει από ένα τέλειο έγκλημα; Κάποιοι λένε πως είναι απλά μια λεπτή κόκκινη γραμμη... πως δεν έχει γυρισμό σαν τη διαβεις. Τι είναι όμως ο έρωτας; Έγκλημα δεν είναι και αυτός; Η μήπως οχι... °°

Το ταβάνι έμοιαζε να χαμηλώνει και οι τοίχοι γύρω του να κλείνουν ασφυκτικά. Ήταν καθισμένος σε ένα τσιμεντένιο παγκάκι έχοντας αγκαλιά τα γόνατα του και πήγαινε πέρα δώθε σαν φοβισμένο παιδί.
Όσο κι αν προσπάθησε να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεών του η μάνα του κατάφερε και τον οδήγησε ακριβώς εκεί που δεν έπρεπε... Στη φυλακή.
Με την αθώωση εν μέρη της Μυρσίνης ο Σωτήρης ανέλαβε όλα τα χρέη στο όνομα του εκτός από το δάνειο το οποίο πληρώθηκε από κάποιον άγνωστο στου οποίου τα στοιχεία ο Σωτήρης δεν είχε πρόσβαση. Ήταν πεπεισμένος πως επρόκειτο για κάποιο γκόμενο της.
Τρία χρόνια... Τόσα του όρισε το κράτος για απάτη με εγγύηση 25.000 ευρώ μα ούτε αυτά τα είχε.
Η μάνα του ήταν ανένδοτη...
Αν δεν επέστρεφε και την έκλειναν φυλακή θα πέθαινε και το κρίμα θα ήταν στο λαιμό του...
Ο Σωτήρης αναγκάστηκε με λίγη πίεση να αποκαλύψει τα πάντα στους αστυνομικούς και εκείνοι με τη σειρά τους τα κατέθεσαν στον εισαγγελέα που έβγαλε και την ετυμηγορία.
Μερικά από αυτά όπως η εξαπάτηση και η κατάχρηση των περιουσιακών στοιχείων της Μυρσίνης περάστηκαν και στο φάκελο που της έδωσαν.
Μέσα υπήρχε κάθε πληροφορία. Μέχρι και το γεγονός πως έπαιρνε το μισθό της για να πληρώνει το ρεύμα της μάνας του.
Η Στεφανία από την άλλη δεν πάτησε το πόδι της ούτε στο κρατητήριο.
Προσπάθησε να τη πάρει τηλέφωνο μα δε το σήκωνε.

Ο Σωτήρης ήταν απελπισμένος.
Το κράτος του όρισε έναν συνήγορο μα τα νέα που του έφερε δεν του άρεσαν καθόλου. Από τη στιγμή που δεν υπήρχε το χρηματικό ποσό για να βγει έξω με εγγύηση, έπρεπε αναγκαστικά να εκτίσει το 1/3 της ποινής και ύστερα να προβεί σε έφεση έχοντας σαν επανεξέταση τη καλή διαγωγή.
Ακόμα κι έτσι όμως, ένιωθε καταβεβλημένος. Ο φόβος είχε βγάλει ρίζες στα σωθικά του.

Προσπάθησε να δείξει καλο πρόσωπο δίνοντας πληροφορίες για τη Τατιάνα στους αστυνομικούς μα ακόμα και στη τοποθεσία που έδωσε , δεν υπήρχε κανείς. Η αστυνομία ήταν πεπεισμένη πως είτε η συμμορία ήταν αρκετά έξυπνη και εξαφανίστηκε είτε ο Σωτήρης δρούσε ολομόναχος και είπε ψέματα στην αστυνομία για να μικρύνει τη ποινή. Σε κάθε περίπτωση όμως κατέληξε στη φυλακή και αυτό τον σκότωνε κάθε δευτερόλεπτο.

"Μπορώ να έχω λίγο νερό;" κατέβασε τα  πόδια και πλησίασε τη πόρτα "Με ακούει κανείς;" συνέχισε βάζοντας το κεφάλι του στην εσοχή που είχε η πόρτα όταν ξαφνικά ένιωσε υγρά μέσα στα μάτια του και έπεσε παραπατωντας προς τα πίσω . Ύστερα άκουσε τα γέλια του αστυνομικού και είδε ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι νερού να εκσφενδονίζεται προς το μέρος του.