Το Μπλέ της Ορτανσίας

Κεφάλαιο 36°

°°Ποσο αργά μπορεί να είναι άραγε; Κι αν είναι αργά, γιατί είναι αργά; Μέχρι να πεθάνεις ποτέ δεν είναι σωστά;°°

"Γιατί ήταν έτσι αυτός;" η Σοφία συνοφρυώθηκε κοιτάζοντας τη Μυρσίνη η οποία ανασηκωσε τους ώμους

"Δεν ξέρω. Μιλούσε με κάποιον στο τηλέφωνο και εκεί που μιλούσε ξαφνικά άλλαξε ολόκληρος. Κόντεψε να κάνει θρυψαλλα το τηλέφωνο στη παλάμη του. Από εκείνη την ώρα είναι σε αυτή τη κατάσταση. Ούτε λέξη τόλμησα να πω και όπως βλέπεις καλύτερα να μείνει μόνος.."

"Μόνος; Είσαι με τα καλά σου; Δεν έμαθα να τον αφήνω μόνο όχι τουλάχιστον όσο περνάει από το χέρι μου! Αυτό το γορίλα τον λατρεύω καταβαθος Μυρσίνη μου... Μου στάθηκε  στις πιο σκοτεινές στιγμές μου..." Το πρόσωπο της Σοφίας έβγαλε μια λύπη και η Μυρσίνη αναστεναξε και σηκώθηκε.

"Έχεις άλλες ετοιμασίες;"

"Όχι. Αυτά είναι όλα..."

"Ωραία. Πάω να ετοιμάσω το αυτοκίνητο και να σας αφήσω λιγάκι μόνους εντάξει;"
Το χαμόγελο της ήταν από μόνο του μια απάντηση. Ίσως του έριξε τη φαπα προχθές και ίσως ήταν ικανη να τον ξαναχτυπήσει, μα καταβαθος τον λάτρευε το Γιαμάν και τον πονούσε.
"Να τον φωνάξω;" ρώτησε η Μυρσίνη φεύγοντας

"Όχι... Νομίζω θα έρθει από μόνος του..." είπε γλυκά και ξάπλωσε προς τα πίσω...

*****

Δεν ήταν μούχλα, ούτε κλεισούρα...
Ήταν κάτι περίεργο που ήταν διάχυτο στην ατμόσφαιρα και μύριζε σαν παλιό βερνίκι πατώματος. Εκείνα τα πηχτά που μόλις τα εστρωνες στο ξύλο, η μυρωδιά δεν έφευγε ποτέ.
Τίποτα όμως δεν ήταν ικανό να της προσφέρει ενόχληση. Η χαρά και ο ενθουσιασμός της ξεπερνούσαν τις εικόνες γύρω της.

Το κτήριο ήταν όπως πάντα προσεγμένο και όλα ήταν στη πένα.
Ήταν σίγουρη πως έπραττε το σωστό και πως ίσως αυτό ήταν το μαγικό κλειδί για να ηρεμήσει ο Γιαμάν.

"Μητέρα ανυπομονώ τόσο μα τόσο πολύ!"

"Ηρέμησε. Αυτά τα πράγματα θέλουν ηρεμία κόρη μου. Πρώτα τα χαρτιά και μετά θα δεις πως όλα θα πάνε καλά!"

"Έχεις δίκιο!"

Προχώρησαν απευθείας στο γραφείο του Μεχριμπατ.
Η Μπαχάρ "ρώτησε" με το βλέμμα τη μητέρα της και παίρνοντας το οκ, χτύπησε τη πόρτα και περίμενε.

"Περάστε!" ακούστηκε η φωνή του απο μέσα και άνοιξε αμέσως

"Καλή σας ημέρα κύριε Μεχριμπατ!" η Αφετ χαιρέτησε πρώτη και αμέσως μετά ακολούθησε και η Μπαχάρ.