Το Μπλέ της Ορτανσίας

Κεφάλαιο 19°

°°Ακομα και η μουρμούρα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που αγαπιούνται έχει κι αυτή τη γλύκα της... αν όμως, δεν αγαπάς ψυχή και σώμα, τότε πολύ απλά, σε γεμίζει πικρα...°°

Αθήνα

Μπήκε και στο διαμέρισμα, άφησε τη τσάντα του στο τραπέζι και κοίταξε γύρω του. Πιάτα άπλυτα , σακουλάκια από σνακς πεταμένα εδώ και εκεί, άδεια μπουκάλια με νερό πλάι στο καναπέ, ρούχα στις καρέκλες...
Αυτή η κατάσταση είχε αρχίσει να του τη δίνει στα νεύρα και δεν είχε περάσει καν μια εβδομαδα. Πόσο μάλλον, οι τρεις μήνες που θα έπρεπε να περάσει μόνος.
"Τουρκία και παπαριές!" μονολογησε βγάζοντας τη γραβάτα του. "Εδώ έπρεπε να είναι και να φροντίζει για το σπίτι μας! Ένα σπίτι που κάναμε αμάν και πως να το αγοράσουμε για να έχουν τα παιδιά μας ένα μέλλον αύριο μεθαύριο!"

Άνοιξε το συρτάρι για να βρει τις σακούλες σκουπιδιών μα δεν ήταν εκεί.
Έψαξε στα υπόλοιπα και αγανακτισμένος κάθισε στη καρέκλα και πήρε το κινητό. Πληκτρολόγησε τον αριθμό της πεθεράς του και στο πρώτο χτύπο απάντησε

"Που έχει η κόρη σου τις σακούλες για τα σκουπίδια;" αποκρίθηκε δείχνοντας ξεκάθαρα τον εκνευρισμό του

"Τι έπαθες βρε Σωτήρη μου; Στο ντουλάπι κάτω από το νιπτήρα είναι!"

"Τι να πάθω; Με άφησε μόνο μου και δε ξέρω που πάνε τα τέσσερα!"

"Αμάν βρε αγόρι μου, λίγοι μήνες είναι. Κάτι θα κανουμε"

"Ούτε ένα πιάτο φαγητό δεν έχει. Απ' έξω τρώω τρεις μέρες τώρα μωρέ Φωτεινή! Έτσι θα ανοίξουμε σπίτι;"

"Μη γκρινιάζεις μωρέ Σωτήρη! Συμβαίνουν και αυτά. Θα γυρίσει και όλα θα γίνουν όπως πρέπει. Μη κάνεις τίποτα. Ξεκουράσου. Θα πάρω τη μάνα σου και αύριο πρωί που θα πας στη δουλειά , θα έρθουμε να καθαρίσουμε. Θα σου βάλουμε και κανένα πλυντήριο να τελειώνει"

"Νομίζω κακώς δε δέχτηκα τη δουλειά. Τώρα θα ήμουν μαζί της, θα ειμασταν στο σπίτι μας και όλα θα ήταν καλά!"

"Μη λες τέτοια πράγματα! Αν σε ακούσει η μάνα σου θα τρελαθεί! Ξέρεις πόσο παρακάλεσε για να σε πάρουν σε αυτή τη θέση; Άλλοι θα σκότωναν για να μπουν στο δημόσιο!"

"Δε ξέρω... Και ποιο το νόημα να εργαστώ εκεί και σαν επιστρέψει να δουλεύει πάλι όλη μέρα;"

"Ε και τι θες βρε αγόρι μου να μη δουλεύεις καθόλου;'

"Δε λέω αυτό φυσικά! Αν είναι δυνατόν."