2.bölüm

664 28 7
                                        

Tam bir ay boyunca sıkı çalışan Çağrı bitirdiği paragraf kitabını babasının önüne fırlattı.

"Evet Önder Bey, bu kitapta bittiğine göre özgür kalmalıyım." Önder oğlunun sitemine gülerek onayladı.

"Hadi git bakalım. Cüzdanımdan para al ama geç kalma sakın Çağrı" çağrı hızla merdivenleri çıkarak üstünü değiştirdi.

"Ben çıktım, bu arada dışarı çıkarsan para çekmen gerekir baba" Kapıyı kapatarak caddeye inen Çağrı. Arkadaşlarının her zaman buluştuğu kafeye gitmek için taksi çevirmişti.

Kısa yolculuktan sonra kafeye gelen Çağrı. Konuşan arkadaşlarının yana ilerleyerek, oturdu.

"Selam gençler" Hepsi Çağrı'yı selamlayıp konuşmaya başlamışlardı. Saat gece yarısına geldiğinde kafeden çıkan grup Berk'in arabasına binerken karşıdan gelen hızlı arabalar yüzünden küçük bir kaza atlatmak üzere kalmışlardı.

Yüksek sesli motorun, neredeyse Cemre'nin kapısına çarpacak olan beyaz arabanın önüne kırması ve durması ile Ege hevesle konuştu.

"Oooo kesin kavga var gençler" herkes olacakları bekliyordu, yoldaki insanlar küçük bir kalabalık oluşturmuşlardı bile. Beyaz arabanın arkasındaki arabadan inen Esmer çocuk beyaz arabaya ilerlerken motordan inen iki kişi ise sol ön ve tam ortada duruyorlardı.

Zeynep Ali'nin camdan çocuğu çektiğini gördüğünde kaskın içinde gülümsedi. Sinan'ın diğer çocuğu yumruklaması ile arka kapının açılması bir olmuştu. Arabanın üstüne zıplayarak arka kapıdan çıkan çocuğun omzuna tekme attı.

Çocuk sendelese de Zeynep'in bileğini tutarak birlikte düşmelerini sağlamıştı. Zeynep çocuğun bileğini tutan koluna diğer ayağı ile sert bir tekme attığı, bileğini kurtardığında ayağa kalkmıştı.

Arap üstündeki çocuğu sert bir kafa darbesi ile sersemlettiğinde yana itti. Ali ise onunla kapışan çocukla dövüşüyordu. Zeynep ayağa kalkan çocuğa baktı.

Çocuğun sol yumruğundan eğilerek kaçtı Zeynep. Yumruklarını sıktığında sağ tarafı savunmasız olan çocuğa sert bir şekilde vurdu, bir yumruk daha atmak için salladığı kolunun çekilmesi ile çocuğun vücuduna yapışması bir olmuştu.

Sağ ayağı ile çocuğun ayak parmaklarına basan Zeynep hızlı bir şekilde çocuğa kaskı ile vurdu. Bedenine sarılan diğer kolu kavrayarak çocuğun sırtına yapıştırdığında kendisinde uzun olan çocuğun diz arkasına bir tekme atmıştı. 

Arkadaşları da çocukları dövmeyi bıraktığında Ali konuşmaya başladı.

"Bir kere uyardım anlamadınız, ikinciye Sinan uyardı anlamadınız. İşte size söylediğimiz şey tam olarak buydu, Zeynep uyarmaz."

Çocukların kafası kask takan Zeynep'e döndüğünde Zeynep çocuğun kolunu sertçe bıraktı ve kaskı kafasından çıkardı.

"Sizi uyarmışlardı. Değiştiğimi, o aciz kız olmadığımı söylemişlerdi. İnanmadığınız için size bunu yaşattım. Şimdi sizi benim okuluma gönderen Mehmet'e selam söyleyin, unutmadım, unutmam." Cemre Zeynep'in söyledikleri ile aydınlanırken diğer insanlar neyden bahsettiklerini anlamaya çalışıyorlardı.

Zeynep kolunu tuttuğu çocuğun yanına diz çöktüğünde, çocuğun bakışlarındaki korkuyu gördü. Çocuğun kulağına yaklaşarak konuştu.

"Söylediğinin aksine ben kirli değilim, ben istemediğim halde bana dokunmaya çalışan o arkadaşın hatalı. Ne şikayetimi geri alırım ne de onunla sadece beni istediği için sevgili olurum."  Çocuk duydukları ile kaskatı kesilirken aklından bir dolu söz geçiyordu.

"Bil... bilmiyordum ben gerçekten" şaşkınlığı sesine yansıyan çocuğa baktı Zeynep. Mehmet'in her zamanki gibi yalanlarıyla çocuğun beynini yıkadığı belliydi.

"Mehmet'e söyle o gece vücuduna yara izi bırakan kızdan daha fazlasıyım." Çocuk hızla kafasını aşağı yukarı salladığında kız ayaklandı. Yanan mavi kırmızı ışıkları gördüğünde derin bir nefes aldı. Duran polis arabaları, araban bindirilme ve karakola gelme yaşanırken hepsi sessizdi.

Derya, Kader ve Bilal karakolun koridorunda gözüktüğünde, bütün işlemler yapılmıştı. Karşı taraf şikayetçi olmamıştı, ilk vakaları olduğu için işlemde uygulanmamıştı, ailelerinin gelmesi şartıyla.

Zeynep'lerin götürülmesinden sonra Cemre, kıza bir çok mesaj göndermişti. Telefonun başında mesaj beklerken uyuklayan Cemre mesaj sesi ile gözlerini açtı.

Çağrı: Cemre bir haber var mı arkadaşından?

Tam mesaja cevap vericekken Zeynep'in mesajını görerek rahatladı Cemre.

Zeyno: ben iyiyim, saat 3 olmuş sende uyu.

Tesadüfler Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin