Ben eve kaçtım. Hiç dinlenmeden geziyorum ama aynı zamanda evde olduğum için de çok mutluyum :)
Yorum yapmayı unutmayın lütfen!!!
İnstagram; blackmavi.ms
Keyifli okumalar ^^
Seviliyorsunuz 💜
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
~ <<~>>
Ferra'nın attığı her adımdan haberdar olmak isteyen Asif sabaha karşı aldığı mesajla ne yapacağını bilememişti. Kalbi sıkıştı ve bunun anlamını dahi bilemedi. Hayatı boyunca yaşadığı ilk duygu karmaşası olduğu için kalp krizi geçirdiğini düşünerek doktorunu aradı.
Ferra'dan ayrılalı saatler olmasına rağmen onun sesini duymak isteyen kulakları tüm bencilliğiyle Asif'in onu aramasını sağlamıştı. Ferra'nın uyuyor olma ihtimali sonradan aklına gelmiş ve tam aramayı sonlandıracakken onun sesini duyarak vazgeçmişti.
Öylesine konuşmuşlardı. Normalde Asif böyle bir şeyi asla yapmazdı. Gereksiz konuşmalardan alabildiğine uzak durur ve kimsenin onunla böyle havadan sudan, ona göre saçma konulardan konuşmasına izin vermezdi. Fakat Ferra olunca tüm o kuralları boşlukta sallantıda kalıyordu.
Ferra'nın sesini biraz daha fazla duymak için yolculuğunun her ayrıntısından kendisi bahsetmişti. Bir başkası Asif'i böyle görse kendini bilemeyecek kadar aşık olduğunu söylerdi. Asif ise bunu kabul edemeyecek kadar kördü. O her zaman istediğini elde etmek için Ferra ile yakın olduğunu savunmaya devam ederek, duygularını kabullenmekten çok uzak bir adam olarak kalacaktı. Çünkü arada dedesi vardı. Onun duygularına kör olmasına sebep olan dedesi.
Asif dedesiyle selamlaşmış, sohbet etmiş, yemek yemiş ve sonunda odasına çekilmişti. Dehşetle baktığı telefonun ekranına yansıyan fotoğraf ve konuştuğu doktoru ise duygularını kabullenmesi için ona yeterli kanıtı sunuyordu. Asif reddetti. At gözlüklerini takmakta ısrarcıydı. Telefonunun ekranını kapattı ve kendini yatağına atarak tavanı izlemeye başladı.
Gözlerini kırpmadan baktığı tavanda Ferra ve Levent'in fotoğrafı belirdiğinde bu defa gözlerini sıkıca kapattı. Sessizliğe gömüldü.
Onun aksine duygularından kaçamayan, hatta o hisleri kabullenen dostu Levent; aşık olduğu kadının, Ferra'nın elini tutmuştu. Halbuki Asif, Ferra'nın pamuk kadar yumuşak, çoğu zaman soğuk, küçük ellerini bir tek o tutabilir zannediyordu. Kalbi acıyla sancımaya devam etti. Elini kalbinin üzerine koydu ve yatakta döndü durdu.
Evvelinde Levent ile konuşmuştu. Ferra'ya herhangi bir duygu beslemediğini, sadece istediği şeyi elde etmek için bir süre tanımasını istemiş ve arkadaşını ikna etmişti. Levent, Ferra'nın ona geleceği günü sabırla bekleyecekti. Anlaşma böyle olsa da onu Ferra'nın yanında görmeyi beklemiyordu.
