Pain

Chapter 8: Nothing is as it seems

Να αγαπάς τον εαυτό σου...
Κι όταν τον αγαπήσεις πραγματικά
θα μάθεις να απαιτείς κοντά του
μόνο ανθρώπους
που θα θρέφουν και την ψυχή του.
Τίποτα λιγότερο από αυτό.
—Ρίτσος

Δεν υπήρχαν πολλά να διευθετηθούν την τελευταία ημέρα του χρόνου. Εκτός βέβαια από το τηλεφώνημα που έφερε την καταστροφή στην έπαυλη Σλέιερ και σήκωσε στο πόδι από άντρες ασφαλείας μέχρι και υπηρετικό προσωπικό. Ο αρχηγός τον Φονιάδων δεν φημίζονταν ιδιαίτερα για την υπομονή και την ευσυνειδησία του και αυτό περισσότερο από όλους το είχε καταλάβει από πρώτο χέρι η εκτελέστρια.

Ο Ιάκωβος Βασιλειάδης ανέκαθεν αποτελούσε έναν από τους πιο αξιότιμους αρχηγούς συμμοριών του υποκόσμου. Μπορεί να μην είχε την δύναμη των μεγάλων μαφιών της νύχτας, μα το μυαλό του σε συνδυασμό με την δυναμική της ομάδας του ήταν ικανά να διαλύσουν και τις πιο ισχυρές οικογένειες.

Ο Αχιλλέας άρχισε να σκέφτεται με σοβαρότητα πως και μόνο που ο Ιάκωβος του παραχώρησε την κόρη του, κατάφερε να διαλύσει σε ένα επίπεδο την μαφία του. Η Ρεγγίνα Βασιλειάδη ανέκαθεν αποτελούσε το πιο δυνατό «όπλο» της νύχτας, είναι σαν «άγιο δισκοπότηρο» που η κάθε μαφία ποθεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Με την προσθήκη της στην ομάδα του θεώρησε πως βρήκε την λύση σε όλα του τα προβλήματα, δεν είχε υπολογίσει ωστόσο πως η ξανθιά καλλονή με τα γαλάζια γατίσια μάτια θα του δημιουργούσε και άλλους τόσους μπελάδες.

Διότι μπορεί να ήταν πράγματι το «άγιο δισκοπότηρο» μα ο αφελής αρχηγός παρέβλεψε το γεγονός ότι τα πάντα πάνω σε αυτή την γυναίκα είναι μια γλυκιά ψευδαίσθηση, έτσι μέσα του αυτό το επιχρυσωμένο αρχοντικό δισκοπότηρο φυλάει το πιο φονικό δηλητήριο. Ο καθένας που θα την είχε στην ομάδα του θα ήταν ταυτόχρονα ευλογημένος με την παρουσία της λόγω των ικανοτήτων της, μα και την ίδια καταραμένος καθώς πολύ εύκολα θα μπορούσε να παρασυρθεί από την εικόνα της και να πιει το δηλητήριο που μοιάζει με αγιασμό.

Και τώρα έχει ξεμείνει και με την αδελφή της. Μια δεύτερη Βασιλειάδη πιο ασταθή από την πρώτη, με κάθε είδους ψυχολογικά τραύματα προερχόμενα από τον πατέρα της, να αλωνίζει μέσα στο σπίτι του. Πήρε τηλέφωνο τον Ιάκωβο και απειλές εκτοξεύθηκαν και από τις δυο μεριές. Ήταν ύπουλο χτύπημα να αναγκάσει την κόρη του να χακάρει το σύστημα του αρχηγού γιατί είχε υποθέσεις πως εκείνος είναι ο δολοφόνος. Καθώς η συνειδητοποίηση της κατάστασης έπαιζε σαν κασέτα στο μυαλό του Αχιλλέα άλλο τόσο αυξάνονταν ο θυμός του.  Συγκρούστηκαν τόσο πολύ που αν η Ρεγγίνα δεν έκοβε το ρεύμα από τον γενικό διακόπτη όλου του σπιτιού θα θρηνούσαν σίγουρα θύματα.