Temporis
filia veritas.
(Η αλήθεια
είναι κόρη,
του χρόνου)
—
Τα φώτα είναι κλειστά.
Ο χώρος σκοτεινός μα εσυ κοιτάς μπροστά.
Κοιτάς με βλέμμα απλανές τις άδειες θέσεις.
Δεν γεμίζει ο χώρος, και όμως μοιάζει γεμάτος.
Δεν υπάρχουν άνθρωποι και όμως ακούς εκατομμύρια φωνές. Δεν υπάρχει ψυχή στην αίθουσα παρόλα αυτά δεν είσαι μόνη.
Τα συναισθήματα σου συνωστίζουν με την παρουσία τους τον χώρο. Είσαι οι φωνές που ταράζουν τα αυτιά σου δημιουργώντας μια βαβυλωνία κατάσταση. Και η ψυχή σου αιμορραγεί στην σκηνή.
Οι θέσεις κενές.
Η σκηνή άδεια.
Τα παρασκήνια σκοτεινά.
Η αυλαία έχει πέσει.
Μα είσαι ακόμη εκεί.
Γιατί στέκεσαι ακόμη εκεί;
Είσαι μόνη, φύγε.
Δεν υπάρχει κανείς άλλος να σε δει.
Βγάλε την μάσκα.
Ήρθε η ώρα να γυρίσεις σπίτι.
Ήρθε η ώρα να γίνεις εσυ.
~<>~
ΔΕΚΑ ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΘΕΜΙΔΑ
"Δεν γνωρίζεται που είναι;", ρώτησε καχύποπτα ο Ένζο μα προς απάντηση του η Μπριάννα ανασήκωσε απλώς τους ώμους της, "Έχει εξαφανιστεί! Από την σύγκρουση μας χθες στο πρωινό μοιάζει σαν να άνοιξε η γη και την κατάπιε.", εξήγησε ελαφρώς αναστατωμένη.
Η Ρόζα χάιδεψε την πλάτη της ταραγμένης φίλης της, "Ίσως θέλει τον χρόνο της να ξεσκάσει.", χαμογέλασε καθησυχαστικά μεταφέροντας μερικές μπούκλες πίσω από το αυτί της. Ένιωθε αναπάντεχα καλύτερα εκείνο το πρωινό, είχε καταφέρει να φάει κιόλας, πράγμα που έκανε πολύ χαρούμενη την Μπριάννα.
Η χάκερ έπιασε γλυκά το χέρι της και το έσφιξε, ο Ένζο στον αντίποδα πληκτρολογούσε με μανία έναν αριθμό στο κινητό του. Οι βιαστικές του αυτές κινήσεις, έπεσαν στην αντίληψη της Ρόζα που στένεψε με περιέργεια τα μάτια της.
"Τι κάνεις;", τον ρώτησε φιλοπερίεργα και ο χάκερ έτριψε κουρασμένος το κούτελο του, "Καλώ τον Αχιλλέα. Οφείλουμε να τον ενημερώσουμε για την εξαφάνιση της Ρεγγίνα.", απάντησε βιαστικά και με στόμφο για να τις αποτρέψει από το να τον διακόψουν. Φαινόταν σίγουρος για αυτή του την απόφαση.
Τα βλέμματα των κοριτσιών γουρλωσαν, "ΟΧΙ!", του φώναξαν με μια φωνή και εκείνος που είχε ήδη προετοιμάσει τον εαυτό του για αυτή τους την αντίδραση, κοίταξε την κάθε μια τους αυστηρά, "Ξέρω ότι θέλετε να την καλύψετε αλλά ο Αχιλλέας πρέπει να έχει την επίγνωση της κάθε κατάστασης είναι ο αρχηγός.", εξήγησε με σύνεση.
YOU ARE READING
Pain
Romance«Έχει αρχή μα όχι τέλος και τελειώνει ότι αρχίζει.» ΘΑΛΑΣΣΑ: "Και δηλαδή τι τύπος άντρα είσαι;" Το σαρδόνιο χαμόγελο που στόλισε τα χείλη του ήταν ότι χρειάστηκε για να κάνει την καρδιά της να χτυπήσει σαν τρελή. "Εκείνος που θα γαμαει το μυαλό σου...
